FENOFIBRATE(Φαινοφιβράτη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 20 ώρες
- DrugBank: 20 ώρες
- PubChem: 19-27 ώρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Σοβαρή υπερτριγλυκεριδαιμία
με ή χωρίς χαμηλή HDL χοληστερόλη
- E78 Διαταραχές του μεταβολισμού των λιποπρωτεϊνών και άλλες δυσλιπιδαιμίες
-
Μικτού τύπου υπερλιπιδαιμία
όταν μια στατίνη αντενδείκνυται ή δε γίνεται ανεκτή
- E78 Διαταραχές του μεταβολισμού των λιποπρωτεϊνών και άλλες δυσλιπιδαιμίες
-
Μικτή υπερλιπιδαιμία
σε: ασθενείς υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου
σε συνδυασμό με στατίνη όταν τα τριγλυκερίδια και η HDL χοληστερόλη δεν ελέγχονται επαρκώς
- E78 Διαταραχές του μεταβολισμού των λιποπρωτεϊνών και άλλες δυσλιπιδαιμίες
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος LIPIDIL
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Δόση έναρξης: 145 mg ημερησίως
-
ΕνήλικεςΔόση145 mg ημερησίως
-
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)Δεν απαιτείται προσαρμογή, εκτός αν eGFR < 60 ml/min/1,73m2
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Ηπατική ανεπάρκεια
-
Γνωστή νόσος της χοληδόχου κύστης
-
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (eGFR < 30 ml/min/1,73m2)
-
Χρόνια ή οξεία παγκρεατίτιδα
-
Φωτοαλλεργία ή φωτοτοξικότητα από φιβράτες ή κετοπροφαίνη
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή στα έκδοχα
-
Αλλεργία στα φιστίκια, στο αραχιδέλαιο ή στη λεκιθίνη σόγιας
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ηπατική λειτουργίαΠαρακολούθηση τρανσαμινασών κάθε 3 μήνες τον πρώτο χρόνο. Διακοπή αν ASAT/ALAT > 3x ανώτατο όριο.
-
Μυϊκή τοξικότηταΔιακοπή σε περίπτωση διάχυτης μυαλγίας, μυοσίτιδας ή αύξησης CPK > 5x ανώτατο όριο.
-
Νεφρική λειτουργίαΠαρακολούθηση κρεατινίνης. Διακοπή αν κρεατινίνη > 50% πάνω από το ανώτατο όριο.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Από του στόματος αντιπηκτικάπροσοχήΕνίσχυση δράσης, αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας
-
προσοχήΝεφρική δυσλειτουργία
-
Αναστολείς της αναγωγάσης του HMG-CoAπροσοχήΜυϊκή τοξικότητα
-
ΓλιταζόνεςπαρακολούθησηΜείωση HDL χοληστερόλης
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΑύξηση τρανσαμινασώνΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΓαστρεντερικά συμπτώματα
-
Όχι συχνέςΜυϊκές διαταραχέςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΡαβδομυόλυσηΜυοσκελετικό
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΠρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο κατόπιν προσεκτικής εκτίμησης του λόγου οφέλους/κινδύνου.
-
ΓαλουχίαΑντενδείκνυταιΗ φαινοφιβράτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΈχουν παρατηρηθεί αναστρέψιμες επιδράσεις στη γονιμότητα σε ζώα. Δεν υπάρχουν κλινικά δεδομένα για τη γονιμότητα από τη χρήση του Φαινοφιβράτη NT.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μηχανισμός δράσης
Η φαινοφιβράτη είναι παράγωγο του ινικού οξέος που ενεργοποιεί τους υποδοχείς PPARα. Αυτό αυξάνει τη λιπόλυση και την απομάκρυνση των αθηρογόνων σωματιδίων από το πλάσμα μέσω ενεργοποίησης της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης και μείωσης της αποπρωτεΐνης apoCIII.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Μειώνει τα κλάσματα VLDL και LDL, αυξάνει την HDL και προκαλεί ουρικοζουρική δράση. Επίσης, παρουσιάζει αντισυσσωρευτική δράση στα αιμοπετάλια.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
- Απορρόφηση: Cmax επιτυγχάνεται σε 2-4 ώρες. Η έκθεση είναι ανεξάρτητη από τη λήψη τροφής.
- Κατανομή: Σύνδεση με λευκωματίνη >99%.
- Μεταβολισμός: Υδρολύεται σε φαινοφιβρικό οξύ. Δεν συμβαίνει ηπατικός μικροσωματικός μεταβολισμός.
- Απέκκριση: Κυρίως στα ούρα (ως φαινοφιβρικό οξύ και γλυκουρονικό προϊόν).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Μηχανισμός δράσης Η φαινοφιβράτη είναι παράγωγο του ινικού οξέος που ενεργοποιεί τους υποδοχείς PPARα. Αυτό αυξάνει τη λιπόλυση και την απομάκρυνση των αθηρογόνων σωματιδίων από το πλάσμα μέσω ενεργοποίησης της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης και μείωσης της…
Φαρμακοκινητικές ιδιότητες - Απορρόφηση: Cmax επιτυγχάνεται σε 2-4 ώρες. Η έκθεση είναι ανεξάρτητη από τη λήψη τροφής. - Κατανομή: Σύνδεση με λευκωματίνη >99%. - Μεταβολισμός: Υδρολύεται σε φαινοφιβρικό οξύ. Δεν συμβαίνει ηπατικός…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κρεατινίνη ορού | water_dropΝεφρική λειτουργία | Κατά τους πρώτους 3 μήνες και στη συνέχεια περιοδικά | — |
| Αμινοτρανσφεράσες (AST/ALT) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Κάθε 3 μήνες τον πρώτο χρόνο, μετά περιοδικά | — |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κρεατινική φωσφοκινάση (CPK) | more_horizΆλλο / λοιπά | — | Σε περίπτωση υποψίας μυϊκής τοξικότητας |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος κατανομής:
- 95 L [μέτρια νεφρική ανεπάρκεια (creatinine clearance 50 to 90 mL/min)]
- 30 L [υγιείς ενήλικες]
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η φενφιμπράτη είναι ένα φιβράτο που ενεργοποιεί τον υποδοχέα α ενεργοποιητή υπεροξεισωμικού πολλαπλασιαστή (PPARα) για να μεταβάλει τον μεταβολισμό των λιπιδίων και να θεραπεύσει την πρωτοπαθή υπερχοληστερολαιμία, τη μικτή δυσλιπιδαιμία και τη σοβαρή υπερτριγλυκεριδαιμία. Η φενφιμπράτη απαιτεί χορήγηση μία φορά την ημέρα και έχει χρόνο ημιζωής 19-27 ώρες, επομένως η διάρκεια δράσης της είναι μακρά. Οι κάψουλες φενφιμπράτης χορηγούνται σε δόση 50-150mg ημερησίως, οπότε ο θεραπευτικός δείκτης είναι ευρύς. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τον κίνδυνο ραβδομυόλυσης, μυοπάθειας και χολολιθίασης κατά τη λήψη φιβράτων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η φενφιμπράτη ενεργοποιεί τον υποδοχέα α ενεργοποιητή υπεροξεισωμικού πολλαπλασιαστή (PPARα), αυξάνοντας τη λιπόλυση, ενεργοποιώντας τη λιποπρωτεϊνική λιπάση και μειώνοντας την απολιποπρωτεΐνη C-III. Ο PPARα είναι ένας πυρηνικός υποδοχέας και η ενεργοποίησή του μεταβάλλει την ομοιόσταση λιπιδίων, γλυκόζης και αμινοξέων. Η ενεργοποίηση του PPARα ενεργοποιεί τη μεταγραφή γονιδίων και τη μετάφραση που παράγουν υπεροξεισώματα γεμάτα με υπεροξείδιο του υδρογόνου, δραστικά είδη οξυγόνου και υδροξυλομάδες, τα οποία επίσης συμμετέχουν στη λιπόλυση. Αυτός ο μηχανισμός αυξημένου μεταβολισμού των λιπιδίων συνδέεται επίσης με αυξημένο οξειδωτικό στρες στο ήπαρ. Σε σπάνιες περιπτώσεις, αυτό το στρες μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση και χρόνια ενεργό ηπατίτιδα.
Η φενφιμπράτη είναι ένας συνθετικός σύνδεσμος του πυρηνικού υποδοχέα α του πολλαπλασιαστή υπεροξεισωμάτων (PPAR) και έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στη θεραπεία μεταβολικών διαταραχών, ειδικά της υπερλιπιδαιμίας, λόγω της επίδρασής της στη μείωση των λιπιδίων. Ο μοριακός μηχανισμός μείωσης των λιπιδίων είναι σχετικά καλά καθορισμένος: ένας ενεργοποιημένος PPARα σχηματίζει ένα ετεροδιμερές PPAR-RXR και αυτό ρυθμίζει τη μεταγραφή γονιδίων που εμπλέκονται στον ενεργειακό μεταβολισμό, δεσμευόμενος σε στοιχεία απόκρισης PPAR στις περιοχές του προαγωγέα τους, η λεγόμενη “μετα-ενεργοποίηση”. Επιπλέον, η φενφιμπράτη έχει επίσης αντιφλεγμονώδεις και αντι-αθηρογόνες επιδράσεις στα αγγειακά ενδοθηλιακά και λείες μυϊκές κυτταρικές σειρές. Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τον αντιφλεγμονώδη μηχανισμό της φενφιμπράτης. Ωστόσο, η “μετα-καταστολή”, η οποία καταστέλλει την παραγωγή φλεγμονωδών κυτταροκινών και μορίων προσκόλλησης, πιθανώς συμβάλλει σε αυτόν τον μηχανισμό. Επιπλέον, υπάρχουν αναφορές ότι η φενφιμπράτη επηρεάζει τα ενδοθηλιακά κύτταρα με τρόπο ανεξάρτητο από τον PPARα. Για τον εντοπισμό μεταγραφών που ρυθμίζονται με τρόπο εξαρτώμενο και ανεξάρτητο από τον PPARα, ελήφθησαν δεδομένα μικροσυστοίχισης από ανθρώπινα ενδοθηλιακά κύτταρα που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με φενφιμπράτη, με και χωρίς καταστολή του PPARα μέσω siRNA. Χρησιμοποιήθηκαν δυναμικά Βαϋεσιανά δίκτυα μεταγραφωμάτων για την αποκάλυψη οδών εξαρτώμενων και ανεξάρτητων από τον PPARα. Ανάλυση δικτύου μεταγραφωμάτων εντόπισε τον παράγοντα διαφοροποίησης αυξητικού 15 (GDF15) ως ένα κεντρικό γονίδιο με μεταγραφές ρυθμιζόμενες ανεξάρτητα από τον PPARα ως άμεσες κατάντη θυγατρικές του. Αυτό το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι ο GDF15 μπορεί να είναι ένας ανεξάρτητος από τον PPARα κύριος ρυθμιστής της δράσης της φενφιμπράτης σε ανθρώπινα ενδοθηλιακά κύτταρα.
Οι επιδράσεις του φιβρικού οξέος που παρατηρούνται στην κλινική πρακτική έχουν εξηγηθεί in vivo σε διαγονιδιακά ποντίκια και in vitro σε καλλιέργειες ανθρώπινων ηπατοκυττάρων μέσω της ενεργοποίησης του υποδοχέα α ενεργοποιητή υπεροξεισωμικού πολλαπλασιαστή (PPARα). Μέσω αυτού του μηχανισμού, η φενφιμπράτη αυξάνει τη λιπόλυση και την απομάκρυνση σωματιδίων πλούσιων σε τριγλυκερίδια από το πλάσμα, ενεργοποιώντας τη λιποπρωτεϊνική λιπάση και μειώνοντας την παραγωγή της απολιποπρωτεΐνης C-III (αναστολέας της δραστηριότητας της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης). Η επακόλουθη πτώση των τριγλυκεριδίων προκαλεί αλλαγή στο μέγεθος και τη σύνθεση της LDL από μικρά, πυκνά σωματίδια (τα οποία θεωρούνται αθηρογόνα λόγω της ευαισθησίας τους στην οξείδωση) σε μεγάλα, πλευστά σωματίδια. Αυτά τα μεγαλύτερα σωματίδια έχουν μεγαλύτερη συγγένεια για τους υποδοχείς χοληστερόλης και καταβολίζονται ταχέως. Η ενεργοποίηση του PPARα προκαλεί επίσης αύξηση στη σύνθεση των απολιποπρωτεϊνών Α-Ι, Α-ΙΙ και της HDL-χοληστερόλης.
Αυτή η μελέτη διερεύνησε εάν η φενφιμπράτη επηρεάζει τα επίπεδα στο πλάσμα της ρετινόλης-δεσμευτικής πρωτεΐνης-4 (RBP4), μιας αδιποκίνης που έχει αποδειχθεί πρόσφατα ότι συνδέει την παχυσαρκία και την αντίσταση στην ινσουλίνη. Η θεραπεία με φενφιμπράτη μείωσε σημαντικά τα επίπεδα RBP4 στο πλάσμα ασθενών με δυσλιπιδαιμία, τα οποία συσχετίστηκαν με μειωμένο σωματικό βάρος και αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη. Εξετάστηκαν επίσης η επίδραση της φενφιμπράτης στην έκφραση RBP4 σε παχύσαρκα αρουραία. Η φενφιμπράτη μείωσε σημαντικά τα επίπεδα mRNA RBP4 στον λιπώδη ιστό, αλλά όχι στο ήπαρ, γεγονός που συσχετίστηκε με μειωμένα επίπεδα RBP4 στο πλάσμα και αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη σε παχύσαρκα αρουραία. Σύμφωνα με μια άμεση επίδραση στην έκφραση RBP4, η θεραπεία με φενφιμπράτη μείωσε σημαντικά τα επίπεδα έκφρασης mRNA RPB4 σε adipocytes 3T3-L1.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Μια εφάπαξ δόση 300mg φενφιμπράτης φτάνει σε Cmax 6-9.5mg/L με Tmax 4-6h σε υγιείς, νηστικούς εθελοντές.
5-25% μιας δόσης φενφιμπράτης απεκκρίνεται στα κόπρανα, ενώ 60-88% απεκκρίνεται στα ούρα. 70-75% της δόσης που ανακτήθηκε στα ούρα είναι με τη μορφή φιβρικού γλυκουρονιδίου και 16% ως φιβρικό οξύ.
Ο όγκος κατανομής της φενφιμπράτης είναι 0.89L/kg, και μπορεί να φτάσει έως και 60L.
Η από του στόματος κάθαρση της φενφιμπράτης είναι 1.1L/h σε νεαρούς ενήλικες και 1.2L/h σε ηλικιωμένους.
Μετά από πολλαπλές δόσεις φενφιμπράτης, η σταθερή κατάσταση του φιβρικού οξέος επιτυγχάνεται εντός 9 ημερών. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα του φιβρικού οξέος σε σταθερή κατάσταση είναι περίπου διπλάσιες από αυτές μετά από μία εφάπαξ δόση. Η δέσμευση πρωτεϊνών στον ορό ήταν περίπου 99% σε φυσιολογικά και υπερλιπιδαιμικά άτομα.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της φενφιμπράτης δεν μπορεί να προσδιοριστεί, καθώς η ένωση είναι σχεδόν αδιάλυτη σε υδατώδη μέσα κατάλληλα για ένεση. Ωστόσο, η φενφιμπράτη απορροφάται καλά από το γαστρεντερικό σωλήνα. Μετά από χορήγηση από το στόμα σε υγιείς εθελοντές, περίπου το 60% μιας εφάπαξ δόσης ραδιοσημασμένης φενφιμπράτης εμφανίστηκε στα ούρα, κυρίως ως φιβρικό οξύ και το γλυκουρονικό του σύζευγμα, και το 25% απεκκρίθηκε στα κόπρανα.
Μετά την απορρόφηση, η φενφιμπράτη απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα με τη μορφή μεταβολιτών, κυρίως φιβρικού οξέος και φιβρικού γλυκουρονιδίου. Μετά τη χορήγηση ραδιοσημασμένης φενφιμπράτης, περίπου το 60% της δόσης εμφανίστηκε στα ούρα και το 25% απεκκρίθηκε στα κόπρανα.
Ο μεταβολισμός και η διάθεση από το στόμα χορηγούμενων εφάπαξ δόσεων ραδιοσημασμένης φενφιμπράτης (ισοπροπυλ 2-[4-(4-χλωροβενζοϋλ)φαινοξυ]-2- μεθυλπροπιονικό) μελετήθηκαν σε αρουραίο, ινδικό χοιρίδιο και σκύλο. Σε αρουραίους, η απέκκριση ραδιοσημασμένης ουσίας στα ούρα σε 5 ημέρες κυμάνθηκε από 11 έως 51% της δόσης και εξαρτιόταν σημαντικά από τη μορφή της δόσης που χορηγήθηκε. Η ερμηνεία αυτών των δεδομένων όσον αφορά τους παράγοντες που επηρεάζουν την απορρόφηση της φενφιμπράτης από το έντερο περιπλέκεται από την εντεροηπατική ανακυκλοφορία των μεταβολιτών. Η κατανομή της ραδιοσημασμένης ουσίας στους ιστούς μετά από χορήγηση από το στόμα αλκοολικής διαλυσης φενφιμπράτης μελετήθηκε σε αρουραίο. Οι μόνο ιστοί στους οποίους η συγκέντρωση της ραδιοσημασμένης ουσίας υπερέβαινε αυτήν στο αίμα ήταν τα όργανα απορρόφησης και απέκκρισης, το έντερο, το ήπαρ και οι νεφροί. Τα ινδικά χοιρίδια απέκριναν το 53% της δόσης στα ούρα σε 5 ημέρες, με επιπλέον 34% στα κόπρανα, ενώ στους σκύλους οι αντίστοιχες τιμές ήταν 9% και 81%, αντίστοιχα. Και στα τρία είδη, όλοι οι μεταβολίτες των ούρων ήταν προϊόντα υδρόλυσης εστέρα, και το κύριο προϊόν απέκκρισης ήταν το “αναγμένο φιβρικό οξύ” που προέκυψε από επακόλουθη καρβονυλική αναγωγή. Η γλυκουρονιδίωση του φιβρικού οξέος και του “αναγμένου φιβρικού οξέος” ήταν πολύ μικρή αντίδραση στον αρουραίο και το ινδικό χοιρίδιο και δεν ανιχνεύθηκε στον σκύλο. Επιπλέον, ανιχνεύθηκαν πολικοί άγνωστοι μεταβολίτες και στα τρία είδη, αλλά δεν ερευνήθηκαν περαιτέρω. Τα αποτελέσματα συζητούνται όσον αφορά τη συγκριτική διάθεση της φενφιμπράτης και άλλων υπολιπιδαιμικών παραγόντων και τη συμβολή αυτών των ευρημάτων στην αξιολόγηση ασφάλειας τέτοιων φαρμάκων.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Η φενφιμπράτη είναι 99% δεσμευμένη σε πρωτεΐνες του ορού, κυρίως στην αλβουμίνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η φενφιμπράτη υδρολύεται πλήρως από την ηπατική καρβοξυλεστεράση 1 σε φιβρικό οξύ. Το φιβρικό οξύ είτε γλυκουρονιδιώνεται είτε η καρβονυλική του ομάδα ανάγεται σε βενζυδρόλη, η οποία στη συνέχεια γλυκουρονιδιώνεται. Η γλυκουρονιδίωση των μεταβολιτών της φενφιμπράτης μεσολαβείται από την UGT1A9. Η αναγωγή της καρβονυλικής ομάδας μεσολαβείται κυρίως από την CBR1 και δευτερευόντως από τις AKR1C1, AKR1C2, AKR1C3 και AKR1B1.
… Ο μεταβολισμός της φενφιμπράτης διερευνήθηκε σε μακάκους cynomolgus με μεταβολομική ανάλυση βασισμένη σε UPLC-QTOFMS. Δείγματα ούρων συλλέχθηκαν πριν και μετά από χορήγηση φενφιμπράτης από το στόμα. Τα δείγματα αναλύθηκαν τόσο σε θεϊκή όσο και σε αρνητική λειτουργία ιόντων με UPLC-QTOFMS, και μετά από αποκωδικοποίηση δεδομένων, οι προκύψαντες πίνακες δεδομένων υποβλήθηκαν σε πολυμεταβλητή ανάλυση δεδομένων. Η αναγνώριση προτύπων πραγματοποιήθηκε βάσει του χρόνου κατακράτησης, του λόγου μάζας/φορτίου και άλλων μεταβλητών που σχετίζονται με τους μεταβολίτες. Συνθετικές ή εμπορικά διαθέσιμες ενώσεις χρησιμοποιήθηκαν για την ταυτοποίηση μεταβολιτών και τη δομική διερεύνηση με υγρή χρωματογραφία-φασματομετρία μάζας tandem. Εντοπίστηκαν διάφοροι μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένου του φιβρικού οξέος, του αναγμένου φιβρικού οξέος, του φιβρικού γλυκουρονιδίου εστέρα, του αναγμένου φιβρικού γλυκουρονιδίου εστέρα και της ένωσης Χ. Δύο ακόμη μεταβολίτες (ένωση Β και ένωση ΑR), που δεν είχαν αναφερθεί προηγουμένως σε άλλα είδη, χαρακτηρίστηκαν σε μακάκους cynomolgus. Σημαντικότερα, εντοπίστηκαν προηγουμένως άγνωστοι μεταβολίτες, συζεύξεις φιβρικού οξέος με ταυρίνη και συζεύξεις αναγμένου φιβρικού οξέος με ταυρίνη, αποκαλύπτοντας μια προηγουμένως μη αναγνωρισμένη οδό συζεύξεως για τη φενφιμπράτη.
Η φενφιμπράτη χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία της δυσλιπιδαιμίας με μακρά ιστορία. Αναφέρθηκαν διαφορές στον μεταβολισμό της ανά είδος, αλλά οι μεταβολίτες της σε τρωκτικά δεν έχουν διερευνηθεί πλήρως. Συλλέχθηκαν δείγματα ούρων και πλάσματος πριν και μετά από χορήγηση φενφιμπράτης σε αρουραίους Sprague-Dawley. Τα δείγματα ούρων υποβλήθηκαν σε ανάλυση UPLC-ESI-QTOF-MS και χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακρίνουσας δομής προβολής για την ταυτοποίηση των μεταβολιτών. Νέοι μεταβολίτες στα ούρα και το πλάσμα μελετήθηκαν επίσης με υγρή χρωματογραφία-φασματομετρία μάζας tandem (LC-MS/MS). Η οδός μεταβολισμού μελετήθηκε σε ηπατοκύτταρα αρουραίων. Συνθετικές και εμπορικά διαθέσιμες αυθεντικές ενώσεις χρησιμοποιήθηκαν για την ταυτοποίηση μεταβολιτών με LC-MS/MS. Πέντε μεταβολίτες που έχουν αναφερθεί προηγουμένως ταυτοποιήθηκαν και βρέθηκαν τέσσερις νέοι. Μεταξύ αυτών των νέων μεταβολιτών, η φιβρική οξύ-ταυρίνη και η αναγμένη φιβρική οξύ-ταυρίνη υποδεικνύουν νέα οδό μεταβολισμού φάσης ΙΙ της φενφιμπράτης.
Μετά από χορήγηση από το στόμα, η φενφιμπράτη υδρολύεται γρήγορα από εστεράσες στον ενεργό μεταβολίτη, φιβρικό οξύ. Δεν ανιχνεύεται αμετάβλητη φενφιμπράτη στο πλάσμα. Το φιβρικό οξύ συνδυάζεται κυρίως με γλυκουρονικό οξύ και στη συνέχεια απεκκρίνεται στα ούρα. Μικρή ποσότητα φιβρικού οξέος ανάγεται στην καρβονυλική ομάδα σε μεταβολίτη βενζυδρόλης, ο οποίος με τη σειρά του συνδυάζεται με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται στα ούρα. Δεδομένα μεταβολισμού in vivo υποδεικνύουν ότι ούτε η φενφιμπράτη ούτε το φιβρικό οξύ υφίστανται σημαντικό οξειδωτικό μεταβολισμό (π.χ. κυτόχρωμα P450).
Ο μεταβολισμός και η διάθεση από το στόμα χορηγούμενων εφάπαξ δόσεων ραδιοσημασμένης φενφιμπράτης (ισοπροπυλ 2-[4-(4-χλωροβενζοϋλ)φαινοξυ]-2- μεθυλπροπιονικό) μελετήθηκαν σε αρουραίο, ινδικό χοιρίδιο και σκύλο. Σε αρουραίους, η απέκκριση ραδιοσημασμένης ουσίας στα ούρα σε 5 ημέρες κυμάνθηκε από 11 έως 51% της δόσης και εξαρτιόταν σημαντικά από τη μορφή της δόσης που χορηγήθηκε. Η ερμηνεία αυτών των δεδομένων όσον αφορά τους παράγοντες που επηρεάζουν την απορρόφηση της φενφιμπράτης από το έντερο περιπλέκεται από την εντεροηπατική ανακυκλοφορία των μεταβολιτών. Η κατανομή της ραδιοσημασμένης ουσίας στους ιστούς μετά από χορήγηση από το στόμα αλκοολικής διαλυσης φενφιμπράτης μελετήθηκε σε αρουραίο. Οι μόνο ιστοί στους οποίους η συγκέντρωση της ραδιοσημασμένης ουσίας υπερέβαινε αυτήν στο αίμα ήταν τα όργανα απορρόφησης και απέκκρισης, το έντερο, το ήπαρ και οι νεφροί. Τα ινδικά χοιρίδια απέκριναν το 53% της δόσης στα ούρα σε 5 ημέρες, με επιπλέον 34% στα κόπρανα, ενώ στους σκύλους οι αντίστοιχες τιμές ήταν 9% και 81%, αντίστοιχα. Και στα τρία είδη, όλοι οι μεταβολίτες των ούρων ήταν προϊόντα υδρόλυσης εστέρα, και το κύριο προϊόν απέκκρισης ήταν το “αναγμένο φιβρικό οξύ” που προέκυψε από επακόλουθη καρβονυλική αναγωγή. Η γλυκουρονιδίωση του φιβρικού οξέος και του “αναγμένου φιβρικού οξέος” ήταν πολύ μικρή αντίδραση στον αρουραίο και το ινδικό χοιρίδιο και δεν ανιχνεύθηκε στον σκύλο. Επιπλέον, ανιχνεύθηκαν πολικοί άγνωστοι μεταβολίτες και στα τρία είδη, αλλά δεν ερευνήθηκαν περαιτέρω. Τα αποτελέσματα συζητούνται όσον αφορά τη συγκριτική διάθεση της φενφιμπράτης και άλλων υπολιπιδαιμικών παραγόντων και τη συμβολή αυτών των ευρημάτων στην αξιολόγηση ασφάλειας τέτοιων φαρμάκων.
Οδός Απέκκρισης: Το φιβρικό οξύ συνδυάζεται κυρίως με γλυκουρονικό οξύ και στη συνέχεια απεκκρίνεται στα ούρα. Μετά από χορήγηση από το στόμα σε υγιείς εθελοντές, περίπου το 60% μιας εφάπαξ δόσης ραδιοσημασμένης φενφιμπράτης εμφανίστηκε στα ούρα, κυρίως ως φιβρικό οξύ και το γλυκουρονικό του σύζευγμα, και το 25% απεκκρίθηκε στα κόπρανα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Το φιβρικό οξύ, ο ενεργός μεταβολίτης της φενφιμπράτης, έχει χρόνο ημιζωής 23 ώρες. Η φενφιμπράτη έχει χρόνο ημιζωής 19-27 ώρες σε υγιή άτομα και έως 143 ώρες σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Το φιβρικό οξύ απεκκρίνεται με χρόνο ημιζωής 20 ώρες, επιτρέποντας τη χορήγηση μία φορά την ημέρα σε κλινικό περιβάλλον.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που μειώνουν τα επίπεδα ορισμένων ΛΙΠΙΔΙΩΝ στο ΑΙΜΑ. Χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ΥΠΕΡΛΙΠΙΔΑΙΜΙΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση FDA
U202363UOS
FENOFIBRATE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αγωνιστής του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων
Χημική Δομή [CS] - Φιβρικά Οξέα
Η φενφιμπράτη είναι ένας Αγωνιστής του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων. Ο μηχανισμός δράσης της φενφιμπράτης είναι ως Αγωνιστής του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων.
U202363UOS
FENOFIBRATE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αγωνιστής του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων
Χημική Δομή [CS] - PPAR alpha
Η φενφιμπράτη είναι ένας Αγωνιστής του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων. Ο μηχανισμός δράσης της φενφιμπράτης είναι ως Αγωνιστής του Υποδοχέα α του Πολλαπλασιαστή Υπεροξεισωμάτων.
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ 4 C10AB05ΒΗΜΑ 4 — Προσθήκη αγωγής για τα τριγλυκερίδια
- LDL < 70 mg/dL με τριγλυκερίδια > 150 mg/dL σε εγκατεστημένη ΚΑ νόσο ή ΣΔ + παράγοντες κινδύνου
- Ή τριγλυκερίδια νηστείας > 500 mg/dL
Δοσολογία: Εξαρχής αν τριγλυκερίδια > 500 mg/dL (κίνδυνος οξείας παγκρεατίτιδας) ή 200-500 mg/dL σε υψηλό κίνδυνο · Απεριόριστη
Απόσυρση / Deprescribing
Φιμπράτες
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που μειώνουν τα επίπεδα ορισμένων ΛΙΠΙΔΙΩΝ στο ΑΙΜΑ. Χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ΥΠΕΡΛΙΠΙΔΑΙΜΙΩΝ.