Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ R07AX02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

IVACAFTOR

Ιβακαφτόρη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα προϊόντα του αναπνευστικού συστήματος, κωδικός ATC: R07AX02 ### Μηχανισμός δράσης **Ivacaftor ως μονοθεραπεία** Το ivacaftor είναι ένας ενισχυτής της πρωτεΐνης CFTR, δηλ.

Εμπορικά Ονόματα

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • E84 Κυστική ίνωση
search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more

Το Ιβακαφτόρη θα πρέπει να συνταγογραφείται μόνο από γιατρούς με εμπειρία στη θεραπεία της κυστικής ίνωσης. Εάν ο γονότυπος του ασθενούς δεν είναι γνωστός, θα πρέπει να εφαρμόζεται μια ακριβής και επικυρωμένη μέθοδος γονοτυπικής ανάλυσης πριν από την έναρξη της θεραπείας για την επιβεβαίωση της παρουσίας μιας μετάλλαξης που αποτελεί ένδειξη σε τουλάχιστον ένα από τα αλληλόμορφα του γονιδίου CFTR (βλ. Θεραπευτικές ενδείξεις). Η φάση της παραλλαγής του τμήματος πολυθυμιδίνης (poly-T) που ταυτοποιείται με τη μετάλλαξη R117H θα πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με τις τοπικές κλινικές συστάσεις.

Ιβακαφτόρη σε συνδυασμό με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor Υπάρχει ένας περιορισμένος αριθμός ασθενών οι οποίοι φέρουν μεταλλάξεις που δεν αναφέρονται στον Πίνακα 6 και που μπορεί να ανταποκρίνονται στο ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor (IVA/TEZ/ELX). Σε αυτές τις περιπτώσεις, το ενδεχόμενο χρήσης του ivacaftor (IVA) σε συνδυασμό με IVA/TEZ/ELX μπορεί να εξεταστεί όταν ο γιατρός κρίνει ότι τα δυνητικά οφέλη υπερτερούν των δυνητικών κινδύνων και υπό στενή ιατρική παρακολούθηση. Από αυτό αποκλείονται οι ασθενείς με δύο μεταλλάξεις κατηγορίας Ι (μηδενικές) (μεταλλάξεις οι οποίες είναι γνωστό ότι δεν παράγουν πρωτεΐνη CFTR), καθώς αυτές δεν αναμένεται να ανταποκριθούν στη θεραπεία με τροποποιητές (βλ. Θεραπευτικές ενδείξεις, Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές).

Δοσολογία

Συστάσεις δοσολογίας παρατίθενται στον Πίνακα 1.

Πίνακας 1: Συστάσεις δοσολογίας

Ηλικία Βάρος Πρωινή δόση Βραδινή δόση
Ivacaftor ως μονοθεραπεία
1 μηνός έως κάτω των 2 μηνών ≥ 3 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 13,4 mg Καμία βραδινή δόση
2 μηνών έως κάτω των 4 μηνών ≥ 3 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 13,4 mg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 13,4 mg
4 μηνών έως κάτω των 6 μηνών ≥ 5 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 25 mg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 25 mg
6 μηνών και άνω ≥ 5 kg έως < 7 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 25 mg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 25 mg
6 μηνών και άνω ≥ 7 kg έως < 14 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 50 mg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 50 mg
6 μηνών και άνω ≥ 14 kg έως < 25 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 75 mg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 75 mg
6 μηνών και άνω ≥ 25 kg Βλ. ΠΧΠ των δισκίων Ιβακαφτόρη για περαιτέρω λεπτομέρειες.
Ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor
2 ετών έως κάτω των 6 ετών 10 kg έως < 14 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 60 mg/tezacaftor 40 mg/elexacaftor 80 mg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 59,5 mg
2 ετών έως κάτω των 6 ετών ≥ 14 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 75 mg/tezacaftor 50 mg/elexacaftor 100 mg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 75 mg

Η πρωινή και η βραδινή δόση θα πρέπει να λαμβάνονται με χρονική απόσταση περίπου 12 ωρών μεταξύ τους, μαζί με τροφή που περιέχει λίπος (βλ. «Τρόπος χορήγησης»).

Παράλειψη δόσης

Εάν έχουν περάσει 6 ή λιγότερες ώρες από τη στιγμή που θα λαμβανόταν η πρωινή ή η βραδινή δόση που παραλείφθηκε, θα πρέπει να δοθούν οδηγίες στον ασθενή να τη λάβει το συντομότερο δυνατόν και κατόπιν να πάρει την επόμενη δόση τη συνήθη προγραμματισμένη ώρα. Εάν έχουν περάσει περισσότερες από 6 ώρες από τη στιγμή που συνήθως λαμβάνεται η δόση, θα πρέπει να δοθούν οδηγίες στον ασθενή να περιμένει μέχρι την επόμενη προγραμματισμένη δόση.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν Ιβακαφτόρη σε συνδυαστικό σχήμα θα πρέπει να δοθούν οδηγίες να μη λαμβάνουν ταυτόχρονα περισσότερες από μία δόσεις οποιουδήποτε από τα δύο φαρμακευτικά προϊόντα.

Ταυτόχρονη χρήση αναστολέων του CYP3A

Κατά τη συγχορήγηση με μέτριους ή ισχυρούς αναστολείς του CYP3A, η δόση του ivacaftor θα πρέπει να προσαρμόζεται όπως περιγράφεται στον Πίνακα 2 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).

Πίνακας 2: Συστάσεις δοσολογίας για ταυτόχρονη χρήση με μέτριους ή ισχυρούς αναστολείς του CYP3A

Ηλικία/σωματικό βάρος Μέτριοι αναστολείς του CYP3A Ισχυροί αναστολείς του CYP3A
Ivacaftor ως μονοθεραπεία
1 μηνός έως κάτω των 6 μηνών Η χρήση δεν συνιστάται. Η χρήση δεν συνιστάται.
6 μηνών και άνω, ≥ 5 kg έως < 7 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 25 mg άπαξ ημερησίως. Καμία βραδινή δόση ivacaftor. Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 25 mg δύο φορές την εβδομάδα. Καμία βραδινή δόση ivacaftor.
6 μηνών και άνω, ≥ 7 kg έως < 14 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 50 mg άπαξ ημερησίως. Καμία βραδινή δόση ivacaftor. Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 50 mg δύο φορές την εβδομάδα. Καμία βραδινή δόση ivacaftor.
6 μηνών και άνω, ≥ 14 kg έως < 25 kg Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 75 mg άπαξ ημερησίως. Καμία βραδινή δόση ivacaftor. Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 75 mg δύο φορές την εβδομάδα. Καμία βραδινή δόση ivacaftor.
Ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor
2 ετών έως κάτω των 6 ετών, 10 kg έως < 14 kg Πραγματοποιήστε εναλλάξ χορήγηση καθημερινά: - την πρώτη ημέρα έναν πρωινό φακελίσκο κοκκίων ivacaftor 60 mg/tezacaftor 40 mg/elexacaftor 80 mg - την επόμενη ημέρα έναν πρωινό φακελίσκο κοκκίων ivacaftor 59,5 mg Καμία βραδινή δόση ivacaftor. Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 60 mg/tezacaftor 40 mg/elexacaftor 80 mg δύο φορές την εβδομάδα, με χρονική απόσταση περίπου 3 έως 4 ημερών μεταξύ των δύο χορηγήσεων. Καμία βραδινή δόση ivacaftor.
2 ετών έως κάτω των 6 ετών, ≥ 14 kg Πραγματοποιήστε εναλλάξ χορήγηση καθημερινά: - την πρώτη ημέρα έναν πρωινό φακελίσκο κοκκίων ivacaftor 75 mg/tezacaftor 50 mg/elexacaftor 100 mg - την επόμενη ημέρα έναν πρωινό φακελίσκο κοκκίων ivacaftor 75 mg Καμία βραδινή δόση ivacaftor. Ένας φακελίσκος κοκκίων ivacaftor 75 mg/tezacaftor 50 mg/elexacaftor 100 mg δύο φορές την εβδομάδα, με χρονική απόσταση περίπου 3 έως 4 ημερών μεταξύ των δύο χορηγήσεων. Καμία βραδινή δόση ivacaftor.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη ή ίση των 30 ml/min) ή νεφρική νόσο τελικού σταδίου (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς ηλικίας 6 μηνών και άνω με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Τάξη Α κατά Child-Pugh). Η θεραπεία με ivacaftor δεν συνιστάται σε ασθενείς ηλικίας 1 μηνός έως κάτω των 6 μηνών με οποιοδήποτε επίπεδο ηπατικής δυσλειτουργίας.

Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Τάξη Β κατά Child-Pugh) ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Τάξη Γ κατά Child-Pugh), η δόση του ivacaftor θα πρέπει να προσαρμόζεται όπως περιγράφεται στον Πίνακα 3 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοκινητικές).

Πίνακας 3: Συστάσεις δοσολογίας για ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

| Ηλικία/σωματικό βάρος | Μέτρια (Τάξη Β κατά Child-Pugh) | Σοβαρή (Τάξη Γ κατά Child-Pugh)

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με μετάλλαξη G970R
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με μετάλλαξη G970R του γονιδίου CFTR
    Δεν μπόρεσε να τεκμηριωθεί η κλινική αποτελεσματικότητα
  • Χρήση ivacaftor ως μονοθεραπεία
    Αποφεύγεται
    ΠληθυσμόςΑσθενείς ομόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del στο γονίδιο CFTR
    Δεν συνιστάται η χρήση ως μονοθεραπεία
  • Αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με μετάλλαξη R117H-7T
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με μετάλλαξη R117H-7T
    Λιγότερες ενδείξεις θετικής επίδρασης
  • Συνδυαστικό σχήμα με tezacaftor/ivacaftor σε συγκεκριμένες μεταλλάξεις
    Αντένδειξη
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ΚΙ οι οποίοι είναι ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del και έχουν μια δεύτερη μετάλλαξη στο γονίδιο CFTR η οποία δεν παρατίθεται στην (βλ. Θεραπευτικές ενδείξεις)
    Δεν θα πρέπει να συνταγογραφείται
  • Ηπατική ανεπάρκεια
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα προχωρημένη ηπατική νόσο (π.χ. κίρρωση, πυλαία υπέρταση)
    Χρήση με προσοχή και μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Να παρακολουθούνται στενά μετά την έναρξη της θεραπείας.
  • Αυξημένες τρανσαμινάσες
    Παρακολούθηση
    ΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείς
    Συνιστώνται αξιολογήσεις των τρανσαμινασών (ALT και AST) και της ολικής χολερυθρίνης.
  • Αυξημένες τρανσαμινάσες σε ασθενείς με ιστορικό ηπατικής νόσου
    Παρακολούθηση
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό ηπατικής νόζου ή αυξήσεων των τρανσαμινασών
    Να εξετάζεται το ενδεχόμενο συχνότερης παρακολούθησης των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας.
  • Σημαντικές αυξήσεις τρανσαμινασών
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ALT ή AST > 5 × ULN ή ALT ή AST > 3 × ULN με χολερυθρίνη > 2 × ULN
    Να διακόπτεται προσωρινά η χορήγηση δόσης και να παρακολουθούνται στενά οι εργαστηριακές εξετάσεις έως ότου αποκατασταθούν οι μη φυσιολογικές τιμές. Μετά την αποκατάσταση, να λαμβάνονται υπόψη τα οφέλη και οι κίνδυνοι για τη συνέχιση της θεραπείας.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (σοβαρή)
    Αποφεύγεται
    ΠληθυσμόςΑσθενείς ηλικίας 6 ετών και άνω με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ως μονοθεραπεία ή συνδυασμό με tezacaftor/ivacaftor)
    Δεν συνιστάται η χρήση εκτός εάν τα οφέλη αναμένεται να αντισταθμίσουν τους κινδύνους.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (σοβαρή) με τριπλό συνδυασμό
    Αντένδειξη
    ΠληθυσμόςΑσθενείς ηλικίας 6 ετών και άνω με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor)
    Δεν πρέπει να λαμβάνουν ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (μέτρια) με τριπλό συνδυασμό
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς ηλικίας 6 ετών και άνω με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor)
    Δεν συνιστάται η χρήση. Το ενδεχόμενο θεραπείας θα πρέπει να εξετάζεται μόνο όταν υπάρχει σαφής ιατρική ανάγκη και τα οφέλη αναμένεται να υπερτερούν των κινδύνων. Εάν χρησιμοποιηθεί, με προσοχή σε μειωμένη δόση.
  • Κατάθλιψη, αυτοκτονικός ιδεασμός
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς (και οι φροντιστές), ειδικά με ιστορικό ψυχιατρικών διαταραχών
    Να παρακολουθούν για τυχόν εμφάνιση καταθλιπτικής διάθεσης, αυτοκτονικών σκέψεων ή ασυνήθιστων μεταπτώσεων στη συμπεριφορά και να ζητούν αμέσως τη συμβουλή ιατρού εάν παρουσιαστούν αυτά τα συμπτώματα.
  • Νεφρική δυσλειτουργία
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή νεφρική νόσο τελικού σταδίου
    Συνιστάται προσοχή.
  • Μεταλλάξεις που είναι απίθανο να ανταποκριθούν
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με γονότυπο που αποτελείται από δύο μεταλλάξεις του CFTR οι οποίες είναι γνωστό ότι δεν παράγουν πρωτεΐνη CFTR (δηλαδή δύο μεταλλάξεις κατηγορίας Ι)
    Δεν αναμένεται να ανταποκριθούν στη θεραπεία με τροποποιητές της CFTR.
  • Χρήση μετά από μεταμόσχευση οργάνου
    Αποφεύγεται
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ΚΙ που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνου
    Δεν συνιστάται η χρήση.
  • Εξάνθημα με ορμονικά αντισυλληπτικά
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΓυναίκες που λαμβάνουν ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor και ορμονικά αντισυλληπτικά
    Να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσωρινής διακοπής της θεραπείας και των ορμονικών αντισυλληπτικών. Μετά την υποχώρηση του εξανθήματος, να επανεξετάζεται η συνέχιση του ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor χωρίς τα ορμονικά αντισυλληπτικά.
  • Αλληλεπιδράσεις με ισχυρούς επαγωγείς του CYP3A
    Αποφεύγεται
    Δεν συνιστάται η συγχορήγηση του ivacaftor.
  • Αλληλεπιδράσεις με αναστολείς του CYP3A
    Με προσοχή
    Η δόση του ivacaftor πρέπει να προσαρμόζεται όταν συγχορηγείται με ισχυρούς ή μέτριους αναστολείς του CYP3A.
  • Θολερότητες/καταρράκτης του φακού
    Παρακολούθηση
    ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς που ξεκινούν θεραπεία με ivacaftor
    Συνιστώνται αρχικές και επαναληπτικές οφθαλμολογικές εξετάσεις.
  • Δυσανεξία στη λακτόζη
    Αντένδειξη
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης
    Δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • αντένδειξη
    μείωση της έκθεσης σε ivacaftor (AUC) κατά 89% και μείωση της έκθεσης στο υδροξυμεθυλο-ivacaftor (M1) σε μικρότερο βαθμό
    ΣύστασηΔεν συνιστάται
  • Ισχυροί επαγωγείς του CYP3A (όπως ριφαμπικίνη, ριφαμπουτίνη, φαινοβαρβιτάλη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, St. John’s wort)
    αντένδειξη
    μείωση της έκθεσης στο ivacaftor
    ΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση
  • Μέτριοι ή ασθενείς επαγωγείς του CYP3A
    παρακολούθηση
    μη σημαντική επίδραση
    ΣύστασηΔεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης
  • προσοχή
    αύξηση της έκθεσης σε ivacaftor (AUC) κατά 8,5 φορές και αύξηση της έκθεσης στο M1 σε μικρότερο βαθμό
    ΣύστασηΣυνιστάται μείωση της δόσης του ivacaftor
  • Ισχυροί αναστολείς του CYP3A (όπως κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ποσακοναζόλη, βορικοναζόλη, τελιθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη)
    προσοχή
    αύξηση της έκθεσης στο ivacaftor
    ΣύστασηΣυνιστάται μείωση της δόσης του ivacaftor
  • προσοχή
    αύξηση της έκθεσης σε ivacaftor κατά 3 φορές και αύξηση της έκθεσης στο M1 σε μικρότερο βαθμό
    ΣύστασηΣυνιστάται μείωση της δόσης του ivacaftor
  • Μέτριοι αναστολείς του CYP3A (όπως φλουκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, βεραπαμίλη)
    προσοχή
    αύξηση της έκθεσης στο ivacaftor
    ΣύστασηΣυνιστάται μείωση της δόσης του ivacaftor
  • Χυμός γκρέιπφρουτ
    προσοχή
    μπορεί να αυξήσει την έκθεση στο ivacaftor
    ΣύστασηΘα πρέπει να αποφεύγονται τροφές ή ποτά που περιέχουν γκρέιπφρουτ κατά τη θεραπεία με ivacaftor
  • παρακολούθηση
    δεν επηρέασε την έκθεση σε ivacaftor
    ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης
  • προσοχή
    το ivacaftor μπορεί να αναστείλει το CYP2C9, αυξάνοντας την έκθεση σε βαρφαρίνη
    ΣύστασηΣυνιστάται η παρακολούθηση του διεθνούς κανονικοποιημένου πηλίκου (INR)
  • μπορεί να αυξηθεί η έκθεση λόγω αναστολής του CYP2C9
    ΣύστασηΠρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή
  • προσοχή
    αύξησε την έκθεση σε διγοξίνη κατά 1,3 φορές, σε συμφωνία με ασθενή αναστολή της P-gp από το ivacaftor
    ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή και κατάλληλη παρακολούθηση
  • Υποστρώματα της P-gp με στενό θεραπευτικό δείκτη (όπως κυκλοσπορίνη, εβερόλιμους, σιρόλιμους, τακρόλιμους)
    προσοχή
    μπορεί να αυξηθεί η συστηματική έκθεση
    ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή και κατάλληλη παρακολούθηση
  • παρακολούθηση
    αύξησε την έκθεση σε μιδαζολάμη κατά 1,5 φορές, σε συμφωνία με ασθενή αναστολή του CYP3A από το ivacaftor
    ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης
  • Υποστρώματα του CYP3A (όπως μιδαζολάμη, αλπραζολάμη, διαζεπάμη, τριαζολάμη)
    παρακολούθηση
    αύξηση της συστηματικής έκθεσης
    ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης
  • Ορμονικά αντισυλληπτικά (οιστρογόνου/προγεστερόνης)
    παρακολούθηση
    δεν έχει σημαντική επίδραση στις εκθέσεις στο από στόματος αντισυλληπτικό
    ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Λοιμώξεις
  • Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
  • Ρινοφαρυγγίτιδα
  • Γρίπη
Αναπνευστικό
  • Ρινίτιδα
  • Στοματοφαρυγγικό άλγος
  • Ρινική συμφόρηση
  • Ρινόρροια
  • Συμφόρηση κόλπων του προσώπου
  • Φαρυγγικό ερύθημα
  • Συριγμός
Μεταβολισμός
  • Υπογλυκαιμία
Ψυχιατρικές
  • Κατάθλιψη
Νευρικό
  • Κεφαλαλγία
  • Ζάλη
Αυτί
  • Ωταλγία
  • Δυσφορία ωτός
  • Εμβοές
  • Υπεραιμία τυμπανικού υμένα
  • Αιθουσαία διαταραχή
  • Συμφόρηση ωτός
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
  • Μη φυσιολογική αναπνοή
Γαστρεντερικό
  • Κοιλιακό άλγος
  • Διάρροια
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
  • Μετεωρισμός
  • Ναυτία
Ήπαρ
  • Αύξηση τρανσαμινασών
  • Ηπατική βλάβη
Εργαστηριακές
  • Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
  • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
  • Αύξηση ολικής χολερυθρίνης
  • Βακτήρια στα πτύελα
  • Αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση αίματος
Δέρμα
  • Εξάνθημα
  • Ακμή
  • Κνησμός
Αναπαραγωγικό
  • Όγκος μαστών
  • Φλεγμονή μαστών
  • Γυναικομαστία
  • Διαταραχή θηλών
  • Άλγος θηλής μαστού
Αγγειακές
  • Αυξημένη αρτηριακή πίεση
Διαταραχές του οφθαλμού
  • Φακοειδής θόλωση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
    Εργαστηριακές
    Πολύ συχνές
  • Αύξηση τρανσαμινασών
    Ήπαρ
    Πολύ συχνές
  • Βακτήρια στα πτύελα
    Εργαστηριακές
    Πολύ συχνές
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Κοιλιακό άλγος
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
    Λοιμώξεις
    Πολύ συχνές
  • Ρινική συμφόρηση
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνές
  • Ρινοφαρυγγίτιδα
    Λοιμώξεις
    Πολύ συχνές
  • Στοματοφαρυγγικό άλγος
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνές
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Όγκος μαστών
    Αναπαραγωγικό
    Συχνές
  • Ακμή
    Δέρμα
    Συχνές
  • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση αίματος
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Γρίπη
    Λοιμώξεις
    Συχνές
  • Δυσφορία ωτός
    Αυτί
    Συχνές
  • Εμβοές
    Αυτί
    Συχνές
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Συχνές
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Συχνές
  • Μετεωρισμός
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Μη φυσιολογική αναπνοή
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
    Συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Ρινίτιδα
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Ρινόρροια
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Συμφόρηση κόλπων του προσώπου
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Υπεραιμία τυμπανικού υμένα
    Αυτί
    Συχνές
  • Υπογλυκαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Φαρυγγικό ερύθημα
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Ωταλγία
    Αυτί
    Συχνές
  • Άλγος θηλής μαστού
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Αιθουσαία διαταραχή
    Αυτί
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη αρτηριακή πίεση
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Γυναικομαστία
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή θηλών
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Συμφόρηση ωτός
    Αυτί
    Όχι συχνές
  • Συριγμός
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Φλεγμονή μαστών
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Αύξηση ολικής χολερυθρίνης
    Εργαστηριακές
    Μη γνωστές
  • Ηπατική βλάβη
    Ήπαρ
    Μη γνωστές
  • Κατάθλιψη
    Ψυχιατρικές
    Μη γνωστές
  • Φακοειδής θόλωση
    Διαταραχές του οφθαλμού
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    να αποφεύγεται
    Δεν υπάρχουν ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης λιγότερες από 300) από τη χρήση του ivacaftor σε εγκύους. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ως προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του ivacaftor κατά τη διάρκεια της κύησης.
  • Γαλουχία
    Πρέπει να αποφασιστεί
    Περιορισμένα δεδομένα δείχνουν ότι το ivacaftor απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με το ivacaftor, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
  • Γονιμότητα
    Άγνωστο
    Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση του ivacaftor στη γονιμότητα στον άνθρωπο. Το ivacaftor είχε μια επίδραση στη γονιμότητα των επίμυων (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντιμετώπιση
Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας συνίσταται σε γενικά υποστηρικτικά μέτρα συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των ζωτικών σημείων, των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας και της παρακολούθησης της κλινικής κατάστασης του ασθενούς.
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς
Το ivacaftor μπορεί να προκαλέσει ζάλη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες) και, συνεπώς, θα πρέπει να δίνεται συμβουλή στους ασθενείς που εμφανίζουν ζάλη να μην οδηγούν και να μη χειρίζονται μηχανήματα έως ότου υποχωρήσουν τα συμπτώματα.
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Πυρήνας δισκίου
Κυτταρίνη, μικροκρυσταλλική
Μονοϋδρική λακτόζη
Υπρομελλόζη οξική ηλεκτρική
Νατριούχος καρμελλόζη διασταυρούμενη
Λαουρυλοθειικό νάτριο (E487)
Διοξείδιο πυριτίου, κολλοειδές άνυδρο
Στεατικό μαγνήσιο
Λεπτό υμένιο δισκίου
Πολυβινυλική αλκοόλη
Διοξείδιο του τιτανίου (E171)
Πολυαιθυλενογλυκόλη (PEG 3350)
Τάλκης
Λάκα αργιλίου ινδικοκαρμινίου (E132)
Καρναουβικός κηρός
Μελάνι εκτύπωσης
Κόμμεα λάκας
Μαύρο οξείδιο του σιδήρου (E172)
Προπυλενογλυκόλη (E1520)
Αμμωνίας διάλυμα, συμπυκνωμένο
34
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα προϊόντα του αναπνευστικού συστήματος, κωδικός ATC: R07AX02

Μηχανισμός δράσης

Ivacaftor ως μονοθεραπεία Το ivacaftor είναι ένας ενισχυτής της πρωτεΐνης CFTR, δηλ. in vitro το ivacaftor αυξάνει την πιθανότητα ανοίγματος του διαύλου της CFTR για την ενίσχυση της μεταφοράς χλωρίου σε συγκεκριμένες «gating» μεταλλάξεις (όπως παρατίθενται στην Θεραπευτικές ενδείξεις) με μειωμένη πιθανότητα ανοίγματος του διαύλου σε σύγκριση με τη φυσιολογική CFTR. Το ivacaftor επίσης ενίσχυσε την πιθανότητα ανοίγματος του διαύλου της R117H-CFTR, η οποία έχει τόσο χαμηλή πιθανότητα ανοίγματος του διαύλου (gating) όσο και μειωμένο πλάτος ρεύματος διαύλου (αγωγιμότητα). Η μετάλλαξη G970R προκαλεί ελαττωματικό μάτισμα με αποτέλεσμα ελάχιστη έως καθόλου πρωτεΐνη CFTR στην επιφάνεια του κυττάρου, πράγμα που ενδεχομένως εξηγεί τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν σε άτομα με αυτή τη μετάλλαξη στη μελέτη 770-111 (βλ. Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις και «Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια»). In vitro αποκρίσεις που παρατηρήθηκαν σε πειράματα καθήλωσης δυναμικού μεμονωμένου διαύλου ιόντων (patch clamp), με χρήση τμημάτων της επιφάνειας της μεμβράνης από κύτταρα τρωκτικών που εξέφραζαν μεταλλαγμένες μορφές της CFTR, δεν αντιστοιχούν απαραίτητα σε in vivo φαρμακοδυναμική απόκριση (π.χ. χλώριο ιδρώτα) ή κλινικό όφελος. Δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως ο ακριβής μηχανισμός που οδηγεί το ivacaftor να ενισχύσει τη δραστηριότητα «gating» των φυσιολογικών και μερικών μεταλλαγμένων μορφών της CFTR σε αυτό το σύστημα.

Ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor Το elexacaftor και το tezacaftor είναι διορθωτές της πρωτεΐνης CFTR που δεσμεύονται σε διαφορετικά σημεία της πρωτεΐνης CFTR και έχουν προσθετική επίδραση στη διευκόλυνση της κυτταρικής επεξεργασίας και μεταφοράς της CFTR για την αύξηση της ποσότητας της πρωτεΐνης CFTR που διοχετεύεται στην κυτταρική επιφάνεια σε σύγκριση με το καθένα από τα δύο μόρια μόνο του. Όταν το ivacaftor χορηγείται σε συνδυασμό με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor, η συνδυαστική επίδραση είναι η αυξημένη ποσότητα και λειτουργία της CFTR στην κυτταρική επιφάνεια, με αποτέλεσμα την αυξημένη λειτουργία της CFTR όπως μετράται από τη μεσολαβούμενη από τη CFTR μεταφορά χλωρίου.

Δοκιμασία μεταφοράς χλωρίου για τη CFTR σε κύτταρα θυρεοειδούς επίμυων Fischer (FRT) που εκφράζουν μεταλλαγμένη CFTR Η ανταπόκριση της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης CFTR στο ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor ως προς τη μεταφορά χλωρίου προσδιορίστηκε σε μελέτες ηλεκτροφυσιολογίας σε θάλαμο Ussing με ένα πάνελ κυτταρικών σειρών FRT διαμολυσμένων με μεμονωμένες μεταλλάξεις του CFTR. Το ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor αύξησε τη μεταφορά χλωρίου στα κύτταρα FRT που εξέφραζαν επιλεγμένες μεταλλάξεις του CFTR. Το in vitro όριο ανταπόκρισης της CFTR ως προς τη μεταφορά χλωρίου καθορίστηκε ως η καθαρή αύξηση κατά τουλάχιστον 10% του φυσιολογικού πάνω από την τιμή αναφοράς καθώς αποτελεί παράγοντα πρόγνωσης της κλινικής ανταπόκρισης ή αναμένεται εύλογα να προβλέπει την κλινική ανταπόκριση. Για μεμονωμένες μεταλλάξεις, το μέγεθος της καθαρής μεταβολής από την τιμή αναφοράς στη μεσολαβούμενη από τη CFTR μεταφορά χλωρίου in vitro δεν συσχετίζεται με το μέγεθος της κλινικής ανταπόκρισης. Στην ΚΙ, η παρουσία μίας μετάλλαξης του CFTR που ανταποκρίνεται στο ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor με βάση δεδομένα in vitro σε κύτταρα FRT πιθανώς θα οδηγήσει σε κλινική ανταπόκριση. Στον Πίνακα 6 αναφέρονται οι μεταλλάξεις του CFTR που περιλαμβάνονται στην ένδειξη για τη θεραπεία με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor. Η εμφάνιση μεταλλάξεων του CFTR που παρατίθενται σε αυτόν τον πίνακα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται στη θέση διάγνωσης της κυστικής ίνωσης, ούτε ως αποκλειστικός καθοριστικός παράγοντας για σκοπούς συνταγογράφησης.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Ivacaftor ως μονοθεραπεία Στις μελέτες 770-102 και 770-103 σε ασθενείς με τη μετάλλαξη G551D σε ένα αλληλόμορφο του γονιδίου CFTR, το ivacaftor οδήγησε σε ταχείες (15 ημέρες), σημαντικές (η μέση μεταβολή στο χλώριο ιδρώτα από την τιμή αναφοράς έως την εβδομάδα 24 ήταν -48 mmol/l [95% CI: -51, -45] και -54 mmol/l [95% CI: -62, -47], αντίστοιχα) και σταθερές (στις 48 εβδομάδες) μειώσεις στη συγκέντρωση χλωρίου ιδρώτα. Στη μελέτη 770-111, μέρος 1 σε ασθενείς που είχαν μια μη G551D «gating» μετάλλαξη στο γονίδιο CFTR, η θεραπεία με ivacaftor οδήγησε σε ταχεία (15 ημέρες) και σημαντική μέση μεταβολή στο χλώριο ιδρώτα από την τιμή αναφοράς της τάξης των -49 mmol/l (95% CI: -57, -41) καθ’ όλη τη διάρκεια των 8 εβδομάδων της θεραπείας. Ωστόσο, σε ασθενείς με τη μετάλλαξη G970R-CFTR, η μέση (SD) απόλυτη μεταβολή στο χλώριο ιδρώτα την εβδομάδα 8 ήταν -6,25 (6,55) mmol/l. Παρόμοια αποτελέσματα με το μέρος 1 παρατηρήθηκαν στο μέρος 2 της μελέτης. Στην επίσκεψη παρακολούθησης της 4ης εβδομάδας (4 εβδομάδες μετά το τέλος χορήγησης δόσης του ivacaftor), οι μέσες τιμές χλωρίου ιδρώτα για κάθε ομάδα έτειναν προς τα επίπεδα πριν από τη θεραπεία. Στη μελέτη 770-110 σε ασθενείς ηλικίας 6 ετών ή άνω με ΚΙ, οι οποίοι είχαν μια μετάλλαξη R117H στο γονίδιο CFTR, η διαφορά της θεραπείας στη μέση μεταβολή στο χλώριο ιδρώτα από την τιμή αναφοράς καθ’ όλη τη διάρκεια των 24 εβδομάδων θεραπείας ήταν -24 mmol/l (95% CI: -28, -20). Σε αναλύσεις υποομάδων κατά ηλικία, η διαφορά της θεραπείας ήταν -21,87 mmol/l (95% CI: -26,46, -17,28) σε ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω, και -27,63 mmol/l (95% CI: -37,16, -18,10) σε ασθενείς ηλικίας 6 έως 11 ετών. Σε αυτή τη μελέτη εισήχθησαν δύο ασθενείς ηλικίας 12 έως 17 ετών. Στη μελέτη 770-108 σε ασθενείς ηλικίας 2 έως κάτω των 6 ετών με μια «gating» μετάλλαξη σε τουλάχιστον ένα αλληλόμορφο του γονιδίου CFTR χορηγήθηκαν είτε 50 mg είτε 75 mg ivacaftor δύο φορές την ημέρα, η μέση απόλυτη μεταβολή από την τιμή αναφοράς στο χλώριο ιδρώτα ήταν -47 mmol/l (95% CI: -58, -36) την εβδομάδα 24. Στη μελέτη 770-124 σε ασθενείς με ΚΙ ηλικίας 1 μηνός έως κάτω των 24 μηνών, η μέση απόλυτη μεταβολή από την τιμή αναφοράς στο χλώριο ιδρώτα ήταν -62,0 mmol/l (95% CI: -71,6, -52,4) την εβδομάδα 24. Τα αποτελέσματα συμφωνούσαν μεταξύ των κοόρτεων ηλικιών 12 μηνών έως κάτω των 24 μηνών, 6 μηνών έως κάτω των 12 μηνών, και 4 μηνών έως κάτω των 6 μηνών.

Ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα με tezacaftor/ivacaftor Στη μελέτη 661-106 (ασθενείς ομόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del), η διαφορά της θεραπείας μεταξύ του ivacaftor σε συνδυασμό με tezacaftor/ivacaftor και του εικονικού φαρμάκου για τη μέση απόλυτη μεταβολή από την τιμή αναφοράς στο χλώριο ιδρώτα έως την εβδομάδα 24 ήταν -10,1 mmol/l (95% CI: -11,4, -8,8). Στη μελέτη 661-108 (ασθενείς ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del και μια δεύτερη μετάλλαξη σχετιζόμενη με υπολειπόμενη λειτουργία της CFTR), η διαφορά της θεραπείας στη μέση απόλυτη μεταβολή από την τιμή αναφοράς στο χλώριο ιδρώτα έως την εβδομάδα 8 ήταν -9,5 mmol/l (95% CI: -11,7, -7,3) μεταξύ του tezacaftor/ivacaftor σε συνδυασμό με ivacaftor και του εικονικού φαρμάκου, και -4,5 mmol/l (95% CI: -6,7, -2,3) μεταξύ του ivacaftor και του εικονικού φαρμάκου. Στη μελέτη 661-115 (ασθενείς ηλικίας 6 έως κάτω των 12 ετών που ήταν ομόζυγοι ή ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del και μια δεύτερη μετάλλαξη σχετιζόμενη με υπολειπόμενη λειτουργία της CFTR), η εντός της θεραπείας μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο ιδρώτα από την έναρξη στην εβδομάδα 8 ήταν -12,3 mmol/l (95% CI: -15,3, -9,3) στην ομάδα του tezacaftor/ivacaftor.

Ivacaftor σε συνδυαστικό σχήμα με ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor Στη μελέτη 445-111 σε ασθενείς ηλικίας 2 έως κάτω των 6 ετών οι οποίοι ήταν ομόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del ή ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del και μια μετάλλαξη ελάχιστης λειτουργίας, η μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη έως την εβδομάδα 24 ήταν -57,9 mmol/l (95% CI: -61,3, -54,6). Στη μελέτη 445-102 (ασθενείς με μια μετάλλαξη F508del σε ένα αλληλόμορφο και μια μετάλλαξη στο δεύτερο αλληλόμορφο που υποδηλώνει είτε καθόλου παραγωγή πρωτεΐνης CFTR είτε πρωτεΐνη CFTR που δεν μεταφέρει χλώριο και δεν ανταποκρίνεται στο ivacaftor και τον συνδυασμό tezacaftor/ivacaftor (μετάλλαξη ελάχιστης λειτουργίας) in vitro), η διαφορά θεραπείας του ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο για τη μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη έως την εβδομάδα 24 ήταν -41,8 mmol/l (95% CI: -44,4, -39,3). Στη μελέτη 445-103 (ασθενείς ομόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del), η διαφορά θεραπείας του ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor σε σύγκριση με το tezacaftor/ivacaftor για τη μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη στην εβδομάδα 4 ήταν -45,1 mmol/l (95% CI: -50,1, -40,1). Στη μελέτη 445-104 (ασθενείς ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del και μια μετάλλαξη στο δεύτερο αλληλόμορφο με ελάττωμα του διαύλου (gating) ή υπολειπόμενη λειτουργία της CFTR), η διαφορά θεραπείας του ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor σε σύγκριση με την ομάδα-μάρτυρα (ομάδα μονοθεραπείας με ivacaftor ή ομάδα του tezacaftor/ivacaftor σε συνδυασμό με ivacaftor) για τη μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη έως την εβδομάδα 8 ήταν -23,1 mmol/l (95% CI: -26,1, -20,1). Στη μελέτη 445-106 (ασθενείς ηλικίας 6 έως κάτω των 12 ετών, ομόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del ή ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del και μια μετάλλαξη ελάχιστης λειτουργίας), η μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη (n = 62) έως την εβδομάδα 24 (n = 60) ήταν -60,9 mmol/l (95% CI: -63,7, -58,2)*. Η μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη έως την εβδομάδα 12 (n = 59) ήταν -58,6 mmol/l (95% CI: -61,1, -56,1). Στη μελέτη 445-116 (ασθενείς ηλικίας 6 έως κάτω των 12 ετών που ήταν ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη F508del και μια μετάλλαξη ελάχιστης λειτουργίας), η μέση διαφορά θεραπείας με τη μέθοδο ελαχίστων τετραγώνων (LS) για την ομάδα του ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor σε συνδυασμό με ivacaftor έναντι του εικονικού φαρμάκου για την απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη έως την εβδομάδα 24 ήταν -51,2 mmol/l (95% CI: -55,3, -47,1). Στη μελέτη 445-124 (ασθενείς ηλικίας 6 ετών και άνω με επιλέξιμη non-F508del μετάλλαξη του CFTR, ανταποκρινόμενη στο ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor), η μέση απόλυτη μεταβολή στο χλώριο του ιδρώτα από την έναρξη έως την εβδομάδα 24 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο ήταν -28,3 mmol/l (95% CI: -32,1, -24,5 mmol/l, P < 0,0001).

Φαρμακοκινητική

Η φαρμακοκινητική του ivacaftor είναι παρόμοια μεταξύ υγιών ενηλίκων εθελοντών και ασθενών με ΚΙ. Μετά την από στόματος χορήγηση εφάπαξ δόσης των 150 mg σε υγιείς εθελοντές σε κατάσταση σίτισης, η μέση τιμή (±SD) για AUC και Cmax ήταν 10,60 (5,26) µg∙h/ml και 0,768 (0,233) µg/ml, αντίστοιχα. Μετά από χορήγηση δόσης κάθε 12 ώρες, οι συγκεντρώσεις πλάσματος του ivacaftor σε σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκαν στις ημέρες 3 έως 5, με λόγο συσσώρευσης που κυμαινόταν από 2,2 έως 2,9.

Απορρόφηση

Μετά από χορήγηση πολλαπλών από στόματος δόσεων του ivacaftor, η έκθεση σε ivacaftor γενικά αυξήθηκε με δόση από 25 mg κάθε 12 ώρες έως 450 mg κάθε 12 ώρες. Κατά τη χορήγηση με τροφή που περιείχε λίπος, η έκθεση στο ivacaftor αυξήθηκε κατά περίπου 2,5 έως 4 φορές. Κατά τη συγχορήγηση με tezacaftor και elexacaftor, η αύξηση στην AUC ήταν παρόμοια (περίπου 3 φορές και 2,5 έως 4 φορές αντίστοιχα). Συνεπώς, το ivacaftor, χορηγούμενο ως μονοθεραπεία ή σε συνδυαστικό σχήμα με tezacaftor/ivacaftor ή ivacaftor/tezacaftor/elexacaftor, θα πρέπει να χορηγείται μαζί με τροφή που περιέχει λίπος. Ο διάμεσος (εύρος) tmax είναι περίπου 4,0 (3,0, 6,0) ώρες στη κατάσταση σίτισης. Τα κοκκία ivacaftor (2 × 75 mg φακελίσκοι) είχαν παρόμοια βιοδιαθεσιμότητα όπως το δισκίο των 150 mg όταν χορηγήθηκαν με τροφή που περιείχε λίπος σε υγιή ενήλικα άτομα. Η γεωμετρική μέση αναλογία των ελαχίστων τετραγώνων (90% CI) για τα κοκκία σε σχέση με τα δισκία ήταν 0,951 (0,839, 1,08) για την AUC0-∞ και 0,918 (0,750, 1,12) για τη Cmax. Η επίδραση της τροφής στην απορρόφηση του ivacaftor είναι παρόμοια για αμφότερες τις φαρμακοτεχνικές μορφές, δηλ. δισκία και κοκκία.

Κατανομή

Το ivacaftor δεσμεύεται περίπου κατά 99% σε πρωτεΐνες πλάσματος, κυρίως στην άλφα 1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη και την αλβουμίνη. Το ivacaftor δεν δεσμεύεται σε ανθρώπινα ερυθροκύτταρα του αίματος. Μετά την από στόματος χορήγηση ivacaftor 150 mg κάθε 12 ώρες για 7 ημέρες σε υγιείς εθελοντές σε κατάσταση σίτισης, ο μέσος (±SD) φαινόμενος όγκος κατανομής ήταν 353 l (122).

Βιομετασχηματισμός

Το ivacaftor μεταβολίζεται εκτενώς στον άνθρωπο. In vitro και in vivo δεδομένα υποδεικνύουν ότι το ivacaftor μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A. Οι M1 και M6 είναι οι δύο κύριοι μεταβολίτες του ivacaftor στον άνθρωπο. Ο M1 έχει περίπου το ένα έκτο της ισχύος του ivacaftor και θεωρείται φαρμακολογικά ενεργός. Ο M6 έχει λιγότερο από το ένα πεντηκοστό της ισχύος του ivacaftor και δεν θεωρείται φαρμακολογικά ενεργός. Η επίδραση του ετερόζυγου γονότυπου CYP3A422 στην έκθεση στο ivacaftor, το tezacaftor και το elexacaftor είναι συνεπής με την επίδραση συγχορήγησης ασθενούς αναστολέα του CYP3A4, γεγονός που δεν είναι κλινικά σημαντικό. Καμία προσαρμογή της δόσης του ivacaftor, του tezacaftor ή του elexacaftor δεν θεωρείται απαραίτητη. Η επίδραση σε ασθενείς με ομόζυγο γονότυπο CYP3A422 αναμένεται να είναι ισχυρότερη. Ωστόσο δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για αυτούς τους ασθενείς.

Αποβολή

Μετά την από στόματος χορήγηση σε υγιείς εθελοντές, η πλειονότητα του ivacaftor (87,8%) αποβλήθηκε στα κόπρανα μετά από μεταβολική μετατροπή. Οι κύριοι μεταβολίτες M1 και M6 υπολογίστηκαν περίπου στο 65% της συνολικής δόσης που αποβλήθηκε με το 22% ως M1 και το 43% ως M6. Υπήρχε αμελητέα απέκκριση του ivacaftor στα ούρα ως αμετάβλητη μητρική ουσία. Ο φαινόμενος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής ήταν περίπου 12 ώρες μετά από εφάπαξ δόση στη κατάσταση σίτισης. Η φαινόμενη κάθαρση (CL/F) του ivacaftor ήταν παρόμοια για υγιή άτομα και για ασθενείς με ΚΙ. Η μέση (±SD) CL/F για μια εφάπαξ δόση των 150 mg ήταν 17,3 (8,4) l/hr σε υγιή άτομα.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η φαρμακοκινητική του ivacaftor είναι γενικά γραμμική αναφορικά με τον χρόνο ή το εύρος της δόσης από 25 mg έως 250 mg.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική δυσλειτουργία Μετά από εφάπαξ δόση των 150 mg ivacaftor, οι ενήλικες ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Τάξη Β κατά Child-Pugh, βαθμός 7 έως 9) είχαν παρόμοια Cmax του ivacaftor (μέση τιμή [±SD] της τάξης των 0,735 [0,331] µg/ml) αλλά περίπου 2πλάσια αύξηση στην AUC0-∞ του ivacaftor (μέση τιμή [±SD] της τάξης των 16,80 [6,14] µg∙h/ml) σε σύγκριση με υγιή άτομα με αντίστοιχα δημογραφικά στοιχεία. Προσομοιώσεις για την πρόβλεψη της έκθεσης στο ivacaftor σε σταθερή κατάσταση έδειξε ότι μειώνοντας τη δόση από 150 mg κάθε 12 ώρες σε 150 mg άπαξ ημερησίως, ενήλικες με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία θα είχαν συγκρίσιμες τιμές Cmin σε σταθερή κατάσταση όπως εκείνες που λαμβάνονται με δόση των 150 mg κάθε 12 ώρες σε ενήλικες χωρίς ηπατική δυσλειτουργία. Σε άτομα με μέτρια επιβαρυμένη ηπατική λειτουργία (Τάξη Β κατά Child-Pugh, βαθμός 7 έως 9), η AUC του ivacaftor αυξήθηκε κατά περίπου 50% μετά από πολλαπλές δόσεις επί 10 ημέρες είτε με tezacaftor και ivacaftor είτε με ivacaftor, tezacaftor και elexacaftor. Η επίδραση της σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας (Τάξη Γ κατά Child-Pugh, βαθμός 10 έως 15) στη φαρμακοκινητική του ivacaftor δεν έχει μελετηθεί. Το μέγεθος της αύξησης στην έκθεση σε αυτούς τους ασθενείς είναι άγνωστο, αλλά αναμένεται να είναι μεγαλύτερο από αυτό που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Για καθοδήγηση σχετικά με την κατάλληλη χρήση και την τροποποίηση της δόσης, βλ. Δοσολογία.

Νεφρική δυσλειτουργία Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες με το ivacaftor σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Σε μια φαρμακοκινητική μελέτη στον άνθρωπο με το ivacaftor ως μονοθεραπεία, υπήρχε ελάχιστη αποβολή του ivacaftor και των μεταβολιτών του στα ούρα (μόνο το 6,6% της ολικής ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα). Υπήρχε αμελητέα απέκκριση του ivacaftor στα ούρα ως αμετάβλητη μητρική ουσία (κάτω από το 0,01% μετά από εφάπαξ από στόματος δόση των 500 mg). Δεν συνιστάται ρύθμιση της δόσης για ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Συνιστάται προσοχή κατά τη χορήγηση του ivacaftor σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη ή ίση των 30 ml/min) ή νεφρική νόσο τελικού σταδίου (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Φυλή Η φυλή δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του ivacaftor σε λευκούς (n=379) και μη λευκούς ασθενείς (n=29) με βάση μια ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού.

Φύλο Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του ivacaftor είναι παρόμοιες σε άρρενες και θήλεις.

Ηλικιωμένοι Σε κλινικές μελέτες για το ivacaftor δεν συμπεριλήφθηκαν επαρκείς αριθμοί ασθενών ηλικίας 65 ετών και άνω ώστε να προσδιοριστεί αν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι είναι ή δεν είναι παρόμοιες με εκείνες νεότερων ενηλίκων. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του ivacaftor σε συνδυασμό με το tezacaftor στους ηλικιωμένους ασθενείς (65-72 ετών) είναι συγκρίσιμες με εκείνες νεότερων ενηλίκων.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η προβλεπόμενη έκθεση στο ivacaftor με βάση τις παρατηρηθείσες συγκεντρώσεις του ivacaftor σε φάσης 2 και 3 μελέτες, όπως καθορίστηκε χρησιμοποιώντας διαμερισματική ανάλυση, παρουσιάζεται ανά ηλικιακή ομάδα στον Πίνακα 10.

Πίνακας 10. Μέση (SD) έκθεση στο ivacaftor ανά ηλικιακή ομάδα

Ηλικιακή ομάδα Δόση Cmin, ss (µg/ml) AUC0-12h, ss (µg∙h/ml)
1 μηνός έως κάτω των 2 μηνών (≥ 3 kg)⁎ 13,4 mg κάθε 24 ώρες 0,300 (0,221)† 5,84 (2,98)†
2 μηνών έως κάτω των 4 μηνών (≥ 3 kg)⁎ 13,4 mg κάθε 12 ώρες 0,406 (0,266)† 6,45 (3,43)†
4 μηνών έως κάτω των 6 μηνών (≥ 5 kg)⁎ 25 mg κάθε 12 ώρες 0,371 (0,183) 6,48 (2,52)
6 μηνών έως κάτω των 12 μηνών (≥5 kg έως < 7 kg)‡ 25 mg κάθε 12 ώρες 0,336 5,41
6 μηνών έως κάτω των 12 μηνών (7 kg έως < 14 kg) 50 mg κάθε 12 ώρες 0,508 (0,252) 9,14 (4,20)
12 μηνών έως κάτω των 24 μηνών (7 kg έως < 14 kg) 50 mg κάθε 12 ώρες 0,440 (0,212) 9,05 (3,05)
12 μηνών έως κάτω των 24 μηνών (≥ 14 kg έως < 25 kg) 75 mg κάθε 12 ώρες 0,451 (0,125) 9,60 (1,80)
2 έως 5 ετών (< 14 kg) 50 mg κάθε 12 ώρες 0,577 (0,317) 10,50 (4,26)
2 έως 5 ετών (≥ 14 kg έως < 25 kg) 75 mg κάθε 12 ώρες 0,629 (0,296) 11,30 (3,82)
6 έως 11 ετών§ (≥ 14 kg έως < 25 kg) 75 mg κάθε 12 ώρες 0,641 (0,329) 10,76 (4,47)
6 έως 11 ετών§ (≥ 25 kg) 150 mg κάθε 12 ώρες 0,958 (0,546) 15,30 (7,34)
12 έως 17 ετών 150 mg κάθε 12 ώρες 0,564 (0,242) 9,24 (3,42)
Ενήλικες (≥ 18 ετών) 150 mg κάθε 12 ώρες 0,701 (0,317) 10,70 (4,10)
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης Μια ευρεία ποικιλία μεταλλάξεων CFTR συσχετίζεται με το φαινότυπο της κυστικής ίνωσης και συνδέεται με διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας της νόσου. Η πιο κοινή μετάλλαξη, που επηρεάζει περίπου το 70% των ασθενών με ΚΙ παγκοσμίως, είναι…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα προϊόντα του αναπνευστικού συστήματος, κωδικός ATC: R07AX02 ### Μηχανισμός δράσης Ivacaftor ως μονοθεραπεία Το ivacaftor είναι ένας ενισχυτής της πρωτεΐνης CFTR, δηλ. in vitro το ivacaftor αυξάνει την πιθανότητα…
Φαρμακοκινητική
Η φαρμακοκινητική του ivacaftor είναι παρόμοια μεταξύ υγιών ενηλίκων εθελοντών και ασθενών με ΚΙ. Μετά την από στόματος χορήγηση εφάπαξ δόσης των 150 mg σε υγιείς εθελοντές σε κατάσταση σίτισης, η μέση τιμή (±SD) για AUC και Cmax ήταν 10,60 (5,26) µg∙h/ml…
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Η ιβακαφτόρη μεταβολίζεται εκτενώς στους ανθρώπους. Μελέτες in vitro και κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ιβακαφτόρη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A. Από αυτόν τον μεταβολισμό, οι κύριοι σχηματιζόμενοι μεταβολίτες είναι οι M1 και M6. Ο M1…
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η ιβακαφτόρη απορροφάται καλά από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Μετά τη χορήγηση ιβακαφτόρης με τροφές που περιέχουν λίπος, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτεύχθηκαν στις 4 ώρες (Tmax) με μέγιστη συγκέντρωση (Cmax)…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

  • Αμινοτρανσφεράσες (AST/ALT) · Πριν την έναρξη, κάθε 3 μήνες κατά το πρώτο έτος της θεραπείας, ετησίως μετέπειτα
  • Ολική χολερυθρίνη · Πριν την έναρξη, κάθε 3 μήνες κατά το πρώτο έτος της θεραπείας, ετησίως μετέπειτα
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Ηπατική λειτουργία (LFTs) gastroenterologyΗπατική λειτουργία Συχνότερα Ιστορικό ηπατικής νόσου ή αυξήσεων τρανσαμινασών
Στενή παρακολούθηση έως ότου αποκατασταθούν οι μη φυσιολογικές τιμές Σημαντικές αυξήσεις τρανσαμινασών
stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Οφθαλμολογική εξέταση visibilityΟφθαλμολογικός έλεγχος Αρχικές και επαναληπτικές Παιδιατρικοί ασθενείς που ξεκινούν ivacaftor
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science
PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η χρήση της Ιβακαφτόρης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τα συμπτώματα της κυστικής ίνωσης (ΚΙ) και τροποποιεί την υποκείμενη παθολογία της νόσου. Αυτό επιτυγχάνεται με την ενίσχυση της πιθανότητας ανοίγματος (ή πύλης) του καναλιού της πρωτεΐνης CFTR σε ασθενείς με διαταραγμένους μηχανισμούς πύλης. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το [DB09280], ένα άλλο φάρμακο για την ΚΙ, το οποίο λειτουργεί αποτρέποντας την εσφαλμένη αναδίπλωση της πρωτεΐνης CFTR, οδηγώντας έτσι σε αυξημένη επεξεργασία και μεταφορά της ώριμης πρωτεΐνης στην επιφάνεια των κυττάρων.

Αποτελέσματα από κλινικές δοκιμές έδειξαν ότι η θεραπεία με ιβακαφτόρη οδηγεί σε βελτιωμένη πνευμονική λειτουργία, μειωμένο κίνδυνο πνευμονικής έξαρσης, μειωμένο χλωριούχο ιδρώτα, αυξημένη αύξηξη βάρους και βελτιώσεις στα συμπτώματα της ΚΙ και στην ποιότητα ζωής. Όταν συνδυάζεται με τεζακαφτόρη, έχουν παρατηρηθεί σημαντικές βελτιώσεις στην πνευμονική λειτουργία σε κλινικές μελέτες. Η ιβακαφτόρη δεν βρέθηκε να αυξάνει το διάστημα QTc με κλινικά σημαντικό τρόπο.

Αν και η ιβακαφτόρη μόνη της δεν έχει δείξει σημαντικές βελτιώσεις σε ασθενείς με τη μετάλλαξη delta-F508, έχει δείξει σημαντικές βελτιώσεις (>10% αύξηση FEV1 από την αρχική τιμή) στην πνευμονική λειτουργία για τις ακόλουθες μεταλλάξεις: E56K, P67L, R74W, D110E, D110H, R117C, R117H, G178R, E193K, L206W, R347H, R352Q, A455E, S549N, S549R, G551D, G551S, D579G, S945L, S977F, F1052V, K1060T, A1067T, G1069R, R1070Q, R1070W, F1074L, D1152H, G1244E, S1251N, S1255P, D1270N, και G1349. Αυτή η λίστα διευρύνθηκε από τον FDA τον Μάιο του 2017 από 10 σε 33 για να συμπεριλάβει περισσότερες σπάνιες μεταλλάξεις.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει αύξηση των ηπατικών τρανσαμινασών (ALT, AST). Διασφαλίστε την αξιολόγηση των ηπατικών τρανσαμινασών πριν από την έναρξη της θεραπείας, κάθε 3 μήνες κατά τον πρώτο χρόνο χορήγησης, και στη συνέχεια ετησίως.

neurology
PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Μια ευρεία ποικιλία μεταλλάξεων CFTR συσχετίζεται με το φαινότυπο της κυστικής ίνωσης και συνδέεται με διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας της νόσου. Η πιο κοινή μετάλλαξη, που επηρεάζει περίπου το 70% των ασθενών με ΚΙ παγκοσμίως, είναι γνωστή ως F508del-CFTR ή delta-F508 (ΔF508), στην οποία μια έλλειψη στο αμινοξύ φαινυλαλανίνη στη θέση 508 οδηγεί σε διαταραγμένη παραγωγή της πρωτεΐνης CFTR, προκαλώντας έτσι σημαντική μείωση της ποσότητας του ιοντικού μεταφορέα που υπάρχει στις κυτταρικές μεμβράνες.

Η ιβακαφτόρη ως μονοθεραπεία απέτυχε να δείξει όφελος για ασθενείς με μεταλλάξεις delta-F508, πιθανότατα λόγω ανεπαρκούς ποσότητας πρωτεΐνης διαθέσιμης στην κυτταρική μεμβράνη για αλληλεπίδραση και ενίσχυση από το φάρμακο. Η επόμενη πιο κοινή μετάλλαξη, G551D, που επηρεάζει 4-5% των ασθενών με ΚΙ παγκοσμίως, χαρακτηρίζεται ως μετάλλαξη σημείου, όπου υπάρχει επαρκής ποσότητα πρωτεΐνης στην επιφάνεια των κυττάρων, αλλά οι μηχανισμοί ανοίγματος και κλεισίματος του καναλιού είναι αλλοιωμένοι.

Η ιβακαφτόρη ενδείκνυται για τη διαχείριση της ΚΙ σε ασθενείς με αυτόν τον δεύτερο τύπο μετάλλαξης, καθώς συνδέεται και ενισχύει την ικανότητα ανοίγματος του καναλιού των πρωτεϊνών CFTR στην κυτταρική μεμβράνη. Η ιβακαφτόρη ασκεί την επίδρασή της λειτουργώντας ως ενισχυτής της πρωτεΐνης CFTR, ενός ιοντικού καναλιού που εμπλέκεται στη μεταφορά ιόντων χλωρίου και νατρίου μέσω των κυτταρικών μεμβρανών των πνευμόνων, του παγκρέατος και άλλων οργάνων. Οι αλλοιώσεις στο γονίδιο CFTR οδηγούν σε αλλοιωμένη παραγωγή, εσφαλμένη αναδίπλωση ή δυσλειτουργία της πρωτεΐνης και, κατά συνέπεια, σε αφύσικη μεταφορά υγρών και ιόντων μέσω των κυτταρικών μεμβρανών.

Η ιβακαφτόρη βελτιώνει τα συμπτώματα της ΚΙ και την υποκείμενη παθολογία της νόσου ενισχύοντας την πιθανότητα ανοίγματος του καναλιού (ή πύλης) της πρωτεΐνης CFTR σε ασθενείς με διαταραγμένους μηχανισμούς πύλης CFTR. Το συνολικό επίπεδο της χλωριούχου μεταφοράς CFTR που προκαλείται από την ιβακαφτόρη εξαρτάται από την ποσότητα της πρωτεΐνης CFTR στην επιφάνεια των κυττάρων και πόσο ανταποκρίνεται μια συγκεκριμένη μεταλλαγμένη πρωτεΐνη CFTR στην ενίσχυση από την ιβακαφτόρη.

biotech
PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η ιβακαφτόρη απορροφάται καλά από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Μετά τη χορήγηση ιβακαφτόρης με τροφές που περιέχουν λίπος, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτεύχθηκαν στις 4 ώρες (Tmax) με μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) 768 ng/mL και AUC 10600 ng * hr/mL. Συνιστάται η λήψη ιβακαφτόρης με τροφές που περιέχουν λίπος, καθώς αυξάνουν την απορρόφηση κατά περίπου 2,5 έως 4 φορές.

Μετά από από του στόματος χορήγηση, η ιβακαφτόρη αποβάλλεται κυρίως στα κόπρανα μετά από μεταβολική μετατροπή, και αυτή η απέκκριση αντιπροσωπεύει το 87,8% της δόσης. Από τη συνολική αποβληθείσα δόση, οι μεταβολίτες M1 και M6 αποτελούν την πλειονότητα της αποβληθείσας δόσης, όντας 22% για τον M1 και 43% για τον M6. Η ιβακαφτόρη εμφανίζει αμελητέα νεφρική απέκκριση ως αμετάβλητο φάρμακο.

Μετά από από του στόματος χορήγηση 150 mg κάθε 12 ώρες για 7 ημέρες σε υγιείς εθελοντές σε κατάσταση λήψης τροφής, ο μέσος όρος (±SD) για τον φαινόμενο όγκο κατανομής ήταν 353 (122) L.

Το CL/F (SD) για τη δόση των 150 mg ήταν 17,3 (8,4) L/hr σε υγιή άτομα.

water_drop
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Περίπου το 99% της ιβακαφτόρης συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως με την άλφα-1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη και την αλβουμίνη.

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η ιβακαφτόρη μεταβολίζεται εκτενώς στους ανθρώπους. Μελέτες in vitro και κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ιβακαφτόρη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A. Από αυτόν τον μεταβολισμό, οι κύριοι σχηματιζόμενοι μεταβολίτες είναι οι M1 και M6. Ο M1 θεωρείται φαρμακολογικά ενεργός, παρόλο που παρουσιάζει μόνο περίπου το ένα έκτο της επίδρασης της μητρικής ένωσης ιβακαφτόρης. Από την άλλη πλευρά, ο M6 δεν θεωρείται φαρμακολογικά ενεργός, καθώς αντιπροσωπεύει λιγότερο από το ένα πεντηκοστό της επίδρασης της μητρικής ένωσης.

hourglass
PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Σε μια κλινική μελέτη, ο φαινόμενος τερματικός χρόνος ημίσειας ζωής ήταν περίπου 12 ώρες μετά από μία μόνο δόση ιβακαφτόρης. Μια πηγή αναφέρει ότι ο χρόνος ημίσειας ζωής κυμαίνεται από 12 έως 14 ώρες.

category
PubChem

MeSH classification

expand_more

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Μια κατηγορία φαρμάκων που διεγείρουν την εισροή ιόντων χλωρίου μέσω των καναλιών της κυτταρικής μεμβράνης.

fact_check
PubChem

FDA classification

expand_more

FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση

1Y740ILL1Z

IVACAFTOR

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ενισχυτής Διαμεμβρανικής Αγωγιμότητας Κυστικής Ίνωσης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ενισχυτές Αγωγιμότητας Καναλιών Χλωρίου

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2C9

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς P-Γλυκοπρωτεΐνης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A

Η ιβακαφτόρη είναι Ενισχυτής Διαμεμβρανικής Αγωγιμότητας Κυστικής Ίνωσης. Ο μηχανισμός δράσης της ιβακαφτόρης είναι ως Ενισχυτής Αγωγιμότητας Καναλιών Χλωρίου, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 2C9, και Αναστολέας P-Γλυκοπρωτεΐνης, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A.

IVACAFTOR

Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2C9 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]; Αναστολείς P-Γλυκοπρωτεΐνης [MoA]; Ενισχυτής Διαμεμβρανικής Αγωγιμότητας Κυστικής Ίνωσης [EPC]; Ενισχυτές Αγωγιμότητας Καναλιών Χλωρίου [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

12-14 ώρες
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

99%
PubChem

Απέκκριση

Κόπρανα
PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 3 ημέρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
16220172
Μοριακός τύπος
C24H28N2O3
Μοριακό βάρος
392.5
IUPAC
N-(2,4-ditert-butyl-5-hydroxyphenyl)-4-oxo-1H-quinoline-3-carboxamide
InChIKey
PURKAOJPTOLRMP-UHFFFAOYSA-N
Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Μια κατηγορία φαρμάκων που διεγείρουν την εισροή ιόντων χλωρίου μέσω των καναλιών της κυτταρικής μεμβράνης.