ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ
L01EG04
SPC
ΕΟΦ
DrugBank
PubChem
Σκευάσματα
SIROLIMUS
Σιρόλιμους
Πρόληψη της απόρριψης νεφρικού αλλομοσχεύματος, αρχικά σε συνδυασμό με κυκλοσπορίνη και κορτικοστεροειδή και στη συνέχεια μόνον με κορτικοστεροειδή.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
ΕΟΦ
Ενδείξεις
Πρόληψη της απόρριψης νεφρικού αλλομοσχεύματος, αρχικά σε συνδυασμό με κυκλοσπορίνη και κορτικοστεροειδή και στη συνέχεια μόνον με κορτικοστεροειδή.
medication
ΕΟΦ
Δοσολογία
expand_more
ΕΟΦ
Δοσολογία
Δόση εφόδου 6 mg εφάπαξ ημερησίως, για 2-3 μήνες μετά τη μεταμόσχευση, μαζί με κυκλοσπορίνη και κορτικοστεροειδή. Στη συνέχεια 2 mg ημερησίως, με παρακολούθηση της στάθμης του στο αίμα. Δεν συνιστάται σε παιδιά, εφήβους και άτομα >65 ετών (για λεπτομέρειες…
block
ΕΟΦ
Αντενδείξεις
expand_more
ΕΟΦ
Αντενδείξεις
Κύηση, γαλουχία.
warning
ΕΟΦ
Προειδοποιήσεις
expand_more
ΕΟΦ
Προειδοποιήσεις
Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας ιδιαίτερα σε συγχορήγηση κυκλοσπορίνης, καθώς και της ηπατικής λειτουργίας και των λιπιδίων. Προφύλαξη από την ηλιακή ακτινοβολία (αυξημένος κίνδυνος καρκίνου του δέρματος). Αντιμικροβιακή προφύλαξη για τυχόν λοίμωξη από…
swap_horiz
ΕΟΦ
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
ΕΟΦ
Αλληλεπιδράσεις
Η στάθμη του αυξάνει με ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, κυκλοσπορίνη, διλτιαζέμη, χυμό γκρέιπ-φρουτ, αντιβιοτικά μακρολίδια, σισαπρίδη, μετοκλοπραμίδη, σιμετιδίνη, δαναζόλη και βρωμοκρυπτίνη και ελαττώνεται με ριφαμπικίνη, φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη και…
sick
ΕΟΦ
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
ΕΟΦ
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Λεμφοκήλη, κοιλιακοί πόνοι, διάρροια, στοματίτιδα, ταχυκαρδία, αναιμία, θρομβοπενία, λευκοπενία, θρομβωτική, θρομβοπενική πορφύρα, υπερλιπιδαιμία, υποκαλιαιμία, αύξηση LDH, αρθραλγίες, οστική νέκρωση, επίσταξη, πνευμονία, ακμή, εξανθήματα, ουρολοιμώξεις, μη…
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
Η σιρολίμους αναστέλλει την ενεργοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των Τ-λεμφοκυττάρων που συμβαίνει ως απόκριση σε αντιγονική και κυτοκινική (Interleukin IL-2, IL-4, και IL-15) διέγερση, με έναν μηχανισμό που διαφέρει από αυτόν άλλων ανοσοκατασταλτικών. Η…
monitor_heart
DrugBank
Φαρμακοδυναμική
expand_more
DrugBank
Φαρμακοδυναμική
Η σιρολίμους, μια μακροκυκλική λακτόνη που παράγεται από το Streptomyces hygroscopicus, είναι ένας ανοσοκατασταλτικός παράγοντας που ενδείκνυται για την προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση νεφρού. Συνιστάται…
biotech
PubChem
Φαρμακοκινητική
expand_more
PubChem
Φαρμακοκινητική
Σε ενήλικες ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού με χαμηλό έως μέτριο ανοσολογικό κίνδυνο, η από του στόματος χορήγηση 2 mg σιρολίμους οδήγησε σε Cmax 14,4 ± 5,3 ng/mL για το πόσιμο διάλυμα και 15,0 ± 4,9 ng/mL για τα από του στόματος δισκία. Ο tmax ήταν 2,1 ±…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
PubChem
Μεταβολισμός
Η σιρολίμους υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό στο εντερικό τοίχωμα και στο ήπαρ. Η σιρολίμους μεταβολίζεται κυρίως μέσω O-απομεθυλίωσης ή/και υδροξυλίωσης μέσω CYP3A4, σχηματίζοντας επτά κύριους μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένων υδροξυ-, δεσμεθυλ- και…
bloodtype
PubChem
Απέκκριση
expand_more
PubChem
Απέκκριση
Σε ενήλικες ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού με χαμηλό έως μέτριο ανοσολογικό κίνδυνο, η από του στόματος χορήγηση 2 mg σιρολίμους οδήγησε σε Cmax 14,4 ± 5,3 ng/mL για το πόσιμο διάλυμα και 15,0 ± 4,9 ng/mL για τα από του στόματος δισκία. Ο tmax ήταν 2,1 ±…
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
ΕΟΦ · 8.8.2
Ανοσοκατασταλτικά
expand_more
ΕΟΦ · 8.8.2
Ανοσοκατασταλτικά
Ενδείξεις
Πρόληψη της απόρριψης νεφρικού αλλομοσχεύματος, αρχικά σε συνδυασμό με κυκλοσπορίνη και κορτικοστεροειδή και στη συνέχεια μόνον με κορτικοστεροειδή.
Αντενδείξεις
Κύηση, γαλουχία.
Ανεπιθύμητες
Λεμφοκήλη, κοιλιακοί πόνοι, διάρροια, στοματίτιδα, ταχυκαρδία, αναιμία, θρομβοπενία, λευκοπενία, θρομβωτική, θρομβοπενική πορφύρα, υπερλιπιδαιμία, υποκαλιαιμία, αύξηση LDH, αρθραλγίες, οστική νέκρωση, επίσταξη, πνευμονία, ακμή, εξανθήματα, ουρολοιμώξεις, μη φυσιολογική επούλωση, διάφορες επιλοιμώξεις από βακτήρια, μύκητες ή ιούς, διαταραχές ηπατικής λειτουργίας, παγκρεατίτιδα και προδιάθεση σε λεμφώματα.
Αλληλεπιδράσεις
Η στάθμη του αυξάνει με ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, κυκλοσπορίνη, διλτιαζέμη, χυμό γκρέιπ-φρουτ, αντιβιοτικά μακρολίδια, σισαπρίδη, μετοκλοπραμίδη, σιμετιδίνη, δαναζόλη και βρωμοκρυπτίνη και ελαττώνεται με ριφαμπικίνη, φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη και φαινοβαρβιτάλη.
Προειδοποιήσεις
Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας ιδιαίτερα σε συγχορήγηση κυκλοσπορίνης, καθώς και της ηπατικής λειτουργίας και των λιπιδίων. Προφύλαξη από την ηλιακή ακτινοβολία (αυξημένος κίνδυνος καρκίνου του δέρματος). Αντιμικροβιακή προφύλαξη για τυχόν λοίμωξη από Pneumocystis carinii και κυτταρομεγαλοϊό.
Δοσολογία
Δόση εφόδου 6 mg εφάπαξ ημερησίως, για 2-3 μήνες μετά τη μεταμόσχευση, μαζί με κυκλοσπορίνη και κορτικοστεροειδή. Στη συνέχεια 2 mg ημερησίως, με παρακολούθηση της στάθμης του στο αίμα. Δεν συνιστάται σε παιδιά, εφήβους και άτομα >65 ετών (για λεπτομέρειες βλ. τους εγκεκριμένους όρους χορήγησης του φαρμάκου).
Σκευάσματα
RAPAMUNE / Wyeth U.K.: f.c.tab 1mg x 30
DrugBank
Description
expand_more
DrugBank
Description
Μια μακρολιδική ένωση που λαμβάνεται από το Streptomyces hygroscopicus και δρα εμποδίζοντας επιλεκτικά την ενεργοποίηση μεταγραφής των κυτοκινών, αναστέλλοντας έτσι την παραγωγή κυτοκινών. Είναι βιοδραστική μόνο όταν συνδέεται με ανοσοφιλίνες. Η σιρολίμους είναι ένας ισχυρός ανοσοκατασταλτικός παράγοντας και διαθέτει τόσο αντιμυκητιασικές όσο και αντικαρκινικές ιδιότητες. [PubChem]
DrugBank
Indication
expand_more
DrugBank
Indication
Για την προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση νεφρού.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
DrugBank
Pharmacology
Η σιρολίμους, μια μακροκυκλική λακτόνη που παράγεται από το Streptomyces hygroscopicus, είναι ένας ανοσοκατασταλτικός παράγοντας που ενδείκνυται για την προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση νεφρού. Συνιστάται η χρήση της σιρολίμους σε σχήμα με κυκλοσπορίνη και κορτικοστεροειδή.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
DrugBank
Mechanism of action
Η σιρολίμους αναστέλλει την ενεργοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των Τ-λεμφοκυττάρων που συμβαίνει ως απόκριση σε αντιγονική και κυτοκινική (Interleukin IL-2, IL-4, και IL-15) διέγερση, με έναν μηχανισμό που διαφέρει από αυτόν άλλων ανοσοκατασταλτικών. Η σιρολίμους αναστέλλει επίσης την παραγωγή αντισωμάτων. Στα κύτταρα, η σιρολίμους συνδέεται με την ανοσοφιλίνη, FK Binding Protein-12 (FKBP-12), για να δημιουργήσει ένα ανοσοκατασταλτικό σύμπλοκο. Το σύμπλοκο σιρολίμους:FKBP-12 δεν έχει καμία επίδραση στη δραστηριότητα της καλσινευρίνης. Αυτό το σύμπλοκο συνδέεται και αναστέλλει την ενεργοποίηση της Mammalian Target Of Rapamycin (mTOR), ενός βασικού ρυθμιστικού κινασικού ενζύμου. Αυτή η αναστολή καταστέλλει τον πολλαπλασιασμό των Τ-κυττάρων που προκαλείται από κυτοκίνες, αναστέλλοντας την πρόοδο από τη φάση G1 στην S του κυτταρικού κύκλου.
DrugBank
Half life
expand_more
DrugBank
Half life
57-63 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
DrugBank
Protein binding
92%
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
PubChem
Φαρμακοδυναμική
Η σιρολίμους είναι ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο με αντιμυκητιασικές και αντικαρκινικές δράσεις. Σε ζωικά μοντέλα, η σιρολίμους παρέτεινε την επιβίωση μοσχεύματος μετά από διάφορες μεταμοσχεύσεις οργάνων και ανέστρεψε την οξεία απόρριψη μοσχευμάτων καρδιάς και νεφρού σε αρουραίους. Μετά από από του στόματος χορήγηση 2 mg/ημέρα και 5 mg/ημέρα, η σιρολίμους μείωσε σημαντικά την επίπτωση απόρριψης οργάνων σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση νεφρού με χαμηλό έως μέτριο ανοσολογικό κίνδυνο, σε σύγκριση με αζαθειοπρίνη ή εικονικό φάρμακο, έξι μήνες μετά τη μεταμόσχευση. Σε ορισμένες μελέτες, η ανοσοκατασταλτική δράση της σιρολίμους διήρκεσε έως και έξι μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας: αυτό το φαινόμενο ανοχής είναι ειδικό για το αλλοαντιγόνο. Η σιρολίμους αναστέλλει ισχυρά τον πολλαπλασιασμό των Τ-κυττάρων, των Β-κυττάρων και την παραγωγή αντισωμάτων που προκαλούνται από αντιγόνο. Σε ποντίκια με αυτοάνοσα νοσήματα, η σιρολίμους κατέστειλε αυτοάνοσα συμβάντα που σχετίζονται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, αρθρίτιδα που προκαλείται από κολλαγόνο, αυτοάνοσο διαβήτη τύπου Ι, αυτοάνοση μυοκαρδίτιδα, πειραματική αλλεργική εγκεφαλομυελίτιδα, νόσο μοσχεύματος κατά ξενιστή και αυτοάνοση ραγοειδίτιδα.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
PubChem
Μηχανισμός δράσης
Η σιρολίμους αναστέλλει την ενεργοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των Τ-λεμφοκυττάρων που διεγείρονται από αντιγόνα και κυτοκίνες όπως η ιντερλευκίνη (IL)-2, IL-4 και IL-15. Στα κύτταρα-στόχους, η σιρολίμους συνδέεται με τον κυτταροπλασματικό υποδοχέα FK506-binding protein-12 (FKBP12), μια ανοσοφιλίνη, για να σχηματίσει ένα ανοσοκατασταλτικό σύμπλεγμα. Το σύμπλεγμα FKBP12-sirolimus συνδέεται και αναστέλλει την ενεργοποίηση του mammalian target of rapamycin (mTOR), μιας πρωτεϊνικής κινάσης ειδικής για σερίνη/θρεονίνη που ρυθμίζει την κυτταρική ανάπτυξη, τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση, την κινητικότητα και την αγγειογένεση. Το mTOR ρυθμίζει τις κάτω ρυθμιστικές οδούς σηματοδότησης που εμπλέκονται στην επιβίωση των κυττάρων, όπως η οδός σηματοδότησης της φωσφατιδυλινοσιτολικής 3-κινάσης (PI3K)/Akt. Η αναστολή του mTOR οδηγεί στην καταστολή του πολλαπλασιασμού των Τ-κυττάρων που καθοδηγείται από κυτοκίνες, αναστέλλοντας έτσι την πρόοδο από τη φάση G1 στη φάση S του κυτταρικού κύκλου. Η σιρολίμους αναστέλλει επίσης την παραγωγή αντισωμάτων. In vitro, η σιρολίμους και άλλοι αναστολείς του mTOR αναστέλλουν την παραγωγή ορισμένων αυξητικών παραγόντων που μπορεί να επηρεάσουν την αγγειογένεση, τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών και τη διαπερατότητα των αγγείων. Η λεμφοαγγειομυοματωση είναι μια διαταραχή που προσβάλλει κυρίως τους πνεύμονες. Χαρακτηρίζεται από διήθηση του πνευμονικού ιστού, ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών ινών των κυψελίδων και κυστική καταστροφή του παρεγχύματος. Αν και σπάνια, εμφανίζεται ως συμπτωματική πνευμονική επιπλοκή στην κωμικότητα του φυματιώδους σκληρώματος (TSC), μια κληρονομική διαταραχή που προκαλείται από μεταλλάξεις στα γονίδια TSC. Η απώλεια της λειτουργικής γονιδιακής TSC οδηγεί σε παρεκκλίνουσα ενεργοποίηση της οδού σηματοδότησης mTOR, με αποτέλεσμα τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και την απελευθέρωση λεμφοαγγειογενετικών αυξητικών παραγόντων. Η σιρολίμους αναστέλλει την ενεργοποιημένη οδό mTOR και τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών ινών των κυψελίδων. Η σιρολίμους αναστέλλει την ενεργοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των Τ-λεμφοκυττάρων που διεγείρονται από κυτοκίνες (Ιντερλευκίνη (IL)-2, IL-4 και IL-15). αναστέλλει επίσης την παραγωγή αντισωμάτων. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω του σχηματισμού ενός ανοσοκατασταλτικού συμπλέγματος με την FK Binding Protein-12 (FKBP-12). Παρόλο που το σύμπλεγμα σιρολίμους-(FKBP-12) είναι ανενεργό έναντι της καλσινευρινικής δραστηριότητας, το σύμπλεγμα συνδέεται και αναστέλλει την ενεργοποίηση μιας βασικής ρυθμιστικής κινάσης, της mammalian Target of Rapamycin (mTOR). Αυτό πιστεύεται ότι καταστέλλει τον πολλαπλασιασμό των Τ-κυττάρων που καθοδηγείται από κυτοκίνες, αναστέλλοντας την πρόοδο του κυτταρικού κύκλου από τη φάση G1 στη φάση S.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Σε ενήλικες ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού με χαμηλό έως μέτριο ανοσολογικό κίνδυνο, η από του στόματος χορήγηση 2 mg σιρολίμους οδήγησε σε Cmax 14,4 ± 5,3 ng/mL για το πόσιμο διάλυμα και 15,0 ± 4,9 ng/mL για τα από του στόματος δισκία. Ο tmax ήταν 2,1 ± 0,8 ώρες για το πόσιμο διάλυμα και 3,5 ± 2,4 ώρες για τα από του στόματος δισκία. Σε υγιείς εθελοντές, ο tmax είναι μία ώρα. Σε μελέτη πολλαπλών δόσεων, η σταθερή κατάσταση επιτεύχθη έξι ημέρες μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δύο φορές την ημέρα χωρίς αρχική δόση εφόδου, με τη μέση συγκέντρωση κορυφής της σιρολίμους να αυξάνεται περίπου 2- έως 3-πλάσια. Υποπτεύεται ότι μια δόση εφόδου τρεις φορές μεγαλύτερη από τη δόση συντήρησης θα παρέχει σχεδόν σταθερές συγκεντρώσεις εντός μίας ημέρας στους περισσότερους ασθενείς. Η συστηματική διαθεσιμότητα της σιρολίμους είναι περίπου 14%. Σε υγιείς εθελοντές, η μέση βιοδιαθεσιμότητα της σιρολίμους μετά τη χορήγηση του δισκίου είναι περίπου 27% υψηλότερη σε σύγκριση με το διάλυμα. Τα δισκία σιρολίμους δεν είναι βιοϊσοδύναμα με το διάλυμα· ωστόσο, η κλινική ισοδυναμία έχει αποδειχθεί στη δόση των 2 mg. Οι συγκεντρώσεις σιρολίμους, μετά τη χορήγηση του Πόσιμου Διαλύματος Rapamune σε σταθερούς ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού, είναι ανάλογες της δόσης μεταξύ 3 και 12 mg/m². Μετά από από του στόματος χορήγηση [14C] σιρολίμους σε υγιείς εθελοντές, περίπου το 91% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε από τα κόπρανα και μόνο το 2,2% της ραδιενέργειας ανιχνεύθηκε στα ούρα. Μερικοί από τους μεταβολίτες της σιρολίμους είναι επίσης ανιχνεύσιμοι στα κόπρανα και στα ούρα. Ο μέσος όρος (± SD) του λόγου αίματος προς πλάσμα της σιρολίμους ήταν 36 ± 18 L σε σταθερούς ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού, υποδεικνύοντας ότι η σιρολίμους διαμερίζεται εκτενώς στα διαμορφωμένα αιμοφόρα στοιχεία. Ο μέσος όρος όγκου κατανομής (Vss/F) της σιρολίμους είναι 12 ± 8 L/kg. Σε ενήλικες ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού με χαμηλό έως μέτριο ανοσολογικό κίνδυνο, η από του στόματος χορήγηση 2 mg σιρολίμους οδήγησε σε από του στόματος κάθαρση 173 ± 50 mL/h/kg για το πόσιμο διάλυμα και 139 ± 63 mL/h/kg για τα από του στόματος δισκία. Μετά τη χορήγηση του Πόσιμου Διαλύματος /Σιρολίμους/, η σιρολίμους απορροφάται ταχέως, με μέσο χρόνο έως τη μέγιστη συγκέντρωση (t max) περίπου 1 ώρα μετά από εφάπαξ δόση σε υγιείς εθελοντές και περίπου 2 ώρες μετά από πολλαπλές από του στόματος δόσεις σε ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού. Η συστηματική διαθεσιμότητα της σιρολίμους εκτιμήθηκε σε περίπου 14% μετά τη χορήγηση του Πόσιμου Διαλύματος /Σιρολίμους/. Η μέση βιοδιαθεσιμότητα της σιρολίμους μετά τη χορήγηση του δισκίου είναι περίπου 27% υψηλότερη σε σύγκριση με το πόσιμο διάλυμα. Σε 22 υγιείς εθελοντές που έλαβαν Πόσιμο Διάλυμα Rapamune, ένα γεύμα πλούσιο σε λιπαρά άλλαξε τα χαρακτηριστικά βιοδιαθεσιμότητας της σιρολίμους. Σε σύγκριση με τη νηστεία, παρατηρήθηκε μείωση 34% στη μέγιστη συγκέντρωση σιρολίμους στο αίμα (C max), αύξηση 3,5 φορές στον χρόνο έως τη μέγιστη συγκέντρωση (t max), και αύξηση 35% στη συνολική έκθεση (AUC). Μετά τη χορήγηση δισκίων Rapamune και γεύματος πλούσιου σε λιπαρά σε 24 υγιείς εθελοντές, η C max, ο t max και η AUC έδειξαν αυξήσεις 65%, 32% και 23% αντίστοιχα. Απορρόφηση: Ταχεία, από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Η βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 14%. Ο ρυθμός απορρόφησης μειώνεται παρουσία δίαιτας πλούσιας σε λιπαρά. Ο ρυθμός και η έκταση απορρόφησης μειώνονται σε ασθενείς με μαύρο δέρμα. Ο μέσος όρος (+/- SD) του λόγου αίματος προς πλάσμα της σιρολίμους ήταν 36 +/- 17,9 σε σταθερούς λήπτες μοσχεύματος νεφρού, υποδεικνύοντας ότι η σιρολίμους διαμερίζεται εκτενώς στα διαμορφωμένα αιμοφόρα στοιχεία. Ο μέσος όρος όγκου κατανομής της σιρολίμους είναι 12 +/- 7,52 L/kg. Η σιρολίμους είναι εκτενώς συνδεδεμένη (περίπου 92%) με πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος. Στον άνθρωπο, η σύνδεση της σιρολίμους αποδείχθηκε ότι συνδέεται κυρίως με αλβουμίνη ορού (97%), α1-οξεογλυκοπρωτεΐνη και λιποπρωτεΐνες. Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΣΙΡΟΛΙΜΟΥΣ (7 συνολικά), παρακαλούμε επισκεφθείτε την εγγραφή HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
Η σιρολίμους συνδέεται σε ποσοστό 92% με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος, κυρίως την αλβουμίνη ορού (97%), την α1-οξεογλυκοπρωτεΐνη και τις λιποπρωτεΐνες.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
PubChem
Μεταβολισμός
Η σιρολίμους υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό στο εντερικό τοίχωμα και στο ήπαρ. Η σιρολίμους μεταβολίζεται κυρίως μέσω O-απομεθυλίωσης ή/και υδροξυλίωσης μέσω CYP3A4, σχηματίζοντας επτά κύριους μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένων υδροξυ-, δεσμεθυλ- και υδροξυδεσμεθυλ- μεταβολιτών, οι οποίοι είναι φαρμακολογικά ανενεργοί. Η σιρολίμους υφίσταται επίσης αντίστροφο μεταφορέα από τα εντεροκύτταρα του λεπτού εντέρου προς τον αυλό του εντέρου. Η σιρολίμους είναι υπόστρωμα τόσο της κυτοχρωμικής P450 IIIA4 (CYP3A4) όσο και της P-γλυκοπρωτεΐνης. Η σιρολίμους μεταβολίζεται εκτενώς μέσω O-απομεθυλίωσης ή/και υδροξυλίωσης. Επτά κύριοι μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένων υδροξυ-, δεσμεθυλ- και υδροξυδεσμεθυλ-, ανιχνεύονται σε ολόκληρο το αίμα. Μερικοί από αυτούς τους μεταβολίτες ανιχνεύονται επίσης σε δείγματα πλάσματος, κοπράνων και ούρων. Συζεύγματα γλυκουρονιδίου και θειικού άλατος δεν υπάρχουν σε καμία από τις βιολογικές μήτρες. Βιομετασχηματισμός: Ηπατικός, εκτεταμένος, από ένζυμα κυτοχρώματος p450 3A. Οι κύριοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν υδροξυσιρολίμους, δεσμεθυλσιρολίμους και υδροξυδεσμεθυλ-σιρολίμους. … Μετά από επώαση σιρολίμους με μικροσώματα ανθρώπινου και χοίρειου λεπτού εντέρου, ανιχνεύθηκαν πέντε μεταβολίτες χρησιμοποιώντας υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης/φασματομετρία μάζας με ηλεκτροψεκασμό: υδροξυ-, διυδροξυ-, τριυδροξυ-, δεσμεθυλ- και δι-δεσμεθυλ- σιρολίμους. Οι ίδιοι μεταβολίτες παράχθηκαν από ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα και χοίρειο εντερικό βλεννογόνο στο θάλαμο Ussing. Αντισώματα Anti-CYP3A, καθώς και οι ειδικοί αναστολείς CYP3A τρολεαντομυκίνη και ερυθρομυκίνη, ανέστειλαν τον μεταβολισμό της σιρολίμους στο λεπτό έντερο, επιβεβαιώνοντας ότι, όπως και στο ήπαρ, οι CYP3A ένζυμοι είναι υπεύθυνοι για το μεταβολισμό της σιρολίμους στο λεπτό έντερο. … Η σιρολίμους έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν 12-Υδροξυ-σιρολίμους, 39-O-Δεσμεθυλσιρολίμους, 25-Υδροξυ-σιρολίμους, 46-Υδροξυ-σιρολίμους, 11-Υδροξυ-σιρολίμους, 24-Υδροξυ-σιρολίμους και 16-O-Δεσμεθυλσιρολίμους.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
PubChem
Ημίσεια ζωή
Ο μέσος ± SD τερματικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής (t½) της σιρολίμους μετά από πολλαπλή χορήγηση σε σταθερούς ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού εκτιμήθηκε σε περίπου 62 ± 16 ώρες. Το φάρμακο έχει χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής 57-63 ώρες σε λήπτες μοσχεύματος νεφρού.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
PubChem
MeSH classification
Χημικές ουσίες, που παράγονται από μικροοργανισμούς, οι οποίες αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των νεοπλασμάτων. Ουσίες που καταστρέφουν μύκητες καταστέλλοντας την ικανότητά τους να αναπτύσσονται ή να αναπαράγονται. Διαφέρουν από τα ΒΙΟΚΤΟΝΑ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ, διότι προστατεύουν από μύκητες που υπάρχουν σε ανθρώπινους ή ζωικούς ιστούς. Παράγοντες που καταστέλλουν την ανοσολογική λειτουργία μέσω ενός από διάφορους μηχανισμούς δράσης. Τα κλασικά κυτταροτοξικά ανοσοκατασταλτικά δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση DNA. Άλλοι μπορεί να δρουν μέσω ενεργοποίησης των Τ-ΚΥΤΤΑΡΩΝ ή αναστέλλοντας την ενεργοποίηση των ΒΟΗΘΗΤΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ. Ενώ η ανοσοκαταστολή έχει επιτευχθεί στο παρελθόν κυρίως για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων, αναδύονται νέες εφαρμογές που περιλαμβάνουν τη διαμεσολάβηση των επιδράσεων των ΙΝΤΕΡΛΕΥΚΙΝΩΝ και άλλων ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ. Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
PubChem
FDA classification
W36ZG6FT64
SIROLIMUS
Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Μειωμένη Ανοσολογική Δραστηριότητα
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αναστολέας mTOR Ανοσοκατασταλτικό
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς mTOR
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αναστολέας Κινάσης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Πρωτεϊνικής Κινάσης
Η σιρολίμους είναι ένας Αναστολέας mTOR Ανοσοκατασταλτικό και Αναστολέας Κινάσης. Ο μηχανισμός δράσης της σιρολίμους είναι ως Αναστολέας mTOR και Αναστολέας Πρωτεϊνικής Κινάσης. Η φυσιολογική επίδραση της σιρολίμους είναι μέσω Μειωμένης Ανοσολογικής Δραστηριότητας.
SIROLIMUS
Αναστολέας Κινάσης [EPC]· Αναστολέας mTOR Ανοσοκατασταλτικό [EPC]· Μειωμένη Ανοσολογική Δραστηριότητα [PE]· Αναστολείς mTOR [MoA]· Αναστολείς Πρωτεϊνικής Κινάσης [MoA]
query_stats
Κρίσιμα Στοιχεία
Ημίσεια ζωή
57-63 ώρες
DrugBank
Δέσμευση πρωτεϊνών
92%
DrugBank
Απέκκριση
Κόπρανα
PubChem
science
Scientific Profile
CID
5284616
Μοριακός τύπος
C51H79NO13
Μοριακό βάρος
914.2
IUPAC
(1R,9S,12S,15R,16E,18R,19R,21R,23S,24E,26E,28E,30S,32S,35R)-1,18-dihydroxy-12-[(2R)-1-[(1S,3R,4R)-4-hydroxy-3-methoxycyclohexyl]propan-2-yl]-19,30-dimethoxy-15,17,21,23,29,35-hexamethyl-11,36-dioxa-4-azatricyclo[30.3.1.04,9]hexatriaconta-16,24,26,28-tetraene-2,3,10,14,20-pentone
InChIKey
QFJCIRLUMZQUOT-HPLJOQBZSA-N
Κατάταξη MeSH
Χημικές ουσίες, που παράγονται από μικροοργανισμούς, οι οποίες αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των νεοπλασμάτων. Ουσίες που καταστρέφουν μύκητες καταστέλλοντας την ικανότητά τους να αναπτύσσονται ή να αναπαράγονται. Διαφέρουν από τα ΒΙΟΚΤΟΝΑ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ, διότι προστατεύουν από μύκητες που υπάρχουν σε ανθρώπινους ή ζωικούς ιστούς. Παράγοντες που καταστέλλουν την ανοσολογική λειτουργία μέσω ενός από διάφορους μηχανισμούς δράσης. Τα κλασικά κυτταροτοξικά ανοσοκατασταλτικά δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση DNA. Άλλοι μπορεί να δρουν μέσω ενεργοποίησης των Τ-ΚΥΤΤΑΡΩΝ ή αναστέλλοντας την ενεργοποίηση των ΒΟΗΘΗΤΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ. Ενώ η ανοσοκαταστολή έχει επιτευχθεί στο παρελθόν κυρίως για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων, αναδύονται νέες εφαρμογές που περιλαμβάνουν τη διαμεσολάβηση των επιδράσεων των ΙΝΤΕΡΛΕΥΚΙΝΩΝ και άλλων ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ. Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.