ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L04AA31 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TERIFLUNOMIDE

Τεριφλουνομίδη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, Αναστολείς της διϋδροοροτικής αφυδρογονάσης (DHODH), κωδικός ATC: L04AK02 ### Μηχανισμός δράσης Η τεριφλουνομίδη είναι ένας ανοσοτροποποιητικός παράγοντας με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που εκλεκτικά και αναστρέψιμα αναστέλλει το …

Εμπορικά Ονόματα

AUBAGIO

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

G35 Πολλαπλή σκλήρυνση

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Υποτροπιάζουσα διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 02/2025

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Ενήλικες

Δόση14 mg άπαξ ημερησίως
Παιδιατρικός πληθυσμός (ηλικίας 10 ετών και άνω)

Συνιστώμενη δόση εξαρτάται από το σωματικό βάρος. Εάν σωματικό βάρος >40 kg: 14 mg άπαξ ημερησίως. Εάν σωματικό βάρος ≤ 40 kg: 7 mg άπαξ ημερησίως. Οι παιδιατρικοί ασθενείς που επιτυγχάνουν σταθερό σωματικό βάρος άνω των 40 kg θα πρέπει να μεταβούν σε 14 mg άπαξ ημερησίως.
Ηλικιωμένος πληθυσμός (≥65 ετών)

Χρήση με προσοχή λόγω μη επαρκών δεδομένων ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.
Ασθενείς με ήπια, μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (χωρίς αιμοκάθαρση)

Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (με αιμοκάθαρση)

Αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
Ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
Παιδιατρικός πληθυσμός (ηλικίας <10 ετών)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (κατηγορία C κατά Child-Pugh)

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Εγκυμοσύνη ή γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, οι οποίες δεν χρησιμοποιούν αξιόπιστες μεθόδους αντισύλληψης στη διάρκεια της αγωγής με τεριφλουνομίδη και μετά την ολοκλήρωσή της, εφόσον τα επίπεδά της στο πλάσμα υπερβαίνουν τα 0,02 mg/l. Η εγκυμοσύνη πρέπει να αποκλειστεί πριν από την έναρξη της θεραπείας.

ΠληθυσμόςΓυναίκες
Θηλασμός

ΠληθυσμόςΓυναίκες
Σοβαρές καταστάσεις ανοσοανεπάρκειας, π.χ. Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοανεπάρκειας (AIDS)

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Σημαντική δυσλειτουργία του μυελού των οστών ή σοβαρή αναιμία, λευκοπενία, ουδετεροπενία ή θρομβοπενία

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Σοβαρή ενεργή λοίμωξη (μέχρι να υποχωρήσει)

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία που υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Σοβαρή υποπρωτεϊναιμία, π.χ. νεφρωσικό σύνδρομο

ΠληθυσμόςΑσθενείς

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Διαδικασία ταχείας απομάκρυνσης

Μπορεί να εφαρμοστεί ανά πάσα στιγμή μετά τη διακοπή λήψης της τεριφλουνομίδης.
Αύξηση ηπατικών ενζύμων / Φαρμακογενής ηπατική βλάβη (DILI)
Σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Η θεραπεία με τεριφλουνομίδη πρέπει να διακόπτεται άμεσα με σταδιακή μείωση εάν υπάρχει υποψία ηπατικής βλάβης. Εάν επιβεβαιωθούν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων (τιμές υψηλότερες από 3 φορές το ULN) η θεραπεία με τεριφλουνομίδη θα πρέπει να διακόπτεται. Σε περίπτωση διακοπής της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται ηπατικός έλεγχος έως ότου τα ηπατικά ένζυμα να φτάσουν σε φυσιολογικά επίπεδα.
Αυξημένος κίνδυνος αύξησης ηπατικών ενζύμων και DILI
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προ-υπάρχουσα ηπατική πάθηση, σε συνδυασμό με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα ή/και με κατανάλωση μεγάλης ποσότητας οινοπνευματωδών

Να παρακολουθούνται στενά για τυχόν σημεία και συμπτώματα ηπατικής βλάβης.
Υποπρωτεϊναιμία
Αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή υποπρωτεϊναιμία (π.χ. νεφρωσικό σύνδρομο)

Η τεριφλουνομίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
Αύξηση της αρτηριακής πίεσης
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Η αρτηριακή πίεση πρέπει να ελέγχεται πριν από την έναρξη της αγωγής με τεριφλουνομίδη και στη συνέχεια ανά τακτά διαστήματα. Τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της αγωγής με τεριφλουνομίδη, η αύξηση της αρτηριακής πίεσης πρέπει να αντιμετωπίζεται κατάλληλα.
Σοβαρή ενεργή λοίμωξη
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Η έναρξη της θεραπείας με τεριφλουνομίδη πρέπει να καθυστερεί μέχρι την υποχώρησή της.
Σοβαρές λοιμώξεις (π.χ. λοιμώξεις από τον ιό του έρπητα, ερπητική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, διασπορά του έρπητα)
Σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Εάν ένας ασθενής εμφανίσει οποιαδήποτε σοβαρή λοίμωξη, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας με Τεριφλουνομίδη και να αξιολογηθούν εκ νέου τα οφέλη έναντι των κινδύνων πριν από την επανέναρξη της θεραπείας. Μπορεί να εξεταστεί η ταχεία απομάκρυνση. Οι ασθενείς που λαμβάνουν Τεριφλουνομίδη θα πρέπει να αναφέρουν τυχόν συμπτώματα λοιμώξεων στον θεράποντα ιατρό.
Λανθάνουσα φυματίωση
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που είναι θετικοί στον προσυμπτωματικό έλεγχο για φυματίωση

Θα πρέπει να λάβουν θεραπεία σύμφωνα με την καθιερωμένη ιατρική πρακτική πριν από τη θεραπεία.
Διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD) και πνευμονική υπέρταση
Σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς (ο κίνδυνος μπορεί να είναι αυξημένος σε ασθενείς με ιστορικό ILD)

Νέα εμφάνιση ή επιδείνωση των πνευμονικών συμπτωμάτων, όπως επίμονος βήχας και δύσπνοια, ενδέχεται να αποτελέσουν αιτία διακοπής της θεραπείας και περαιτέρω διερεύνησης. Εάν η διακοπή είναι απαραίτητη, θα πρέπει να εξεταστεί η έναρξη μιας επιταχυνόμενης διαδικασίας απομάκρυνσης.
Αιματολογικές διαταραχές
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα αναιμία, λευκοπενία ή/και θρομβοπενία, καθώς και σε ασθενείς με δυσλειτουργία του μυελού των οστών ή με κίνδυνο καταστολής του μυελού των οστών

Εάν εμφανιστούν τέτοιες επιδράσεις, θα πρέπει να εξεταστεί η εφαρμογή της διαδικασίας ταχείας απομάκρυνσης.
Σοβαρές αιματολογικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης της πανκυτταροπενίας)
Σοβαρό

Πρέπει να διακοπεί η θεραπεία με Τεριφλουνομίδη και άλλων μυελοκατασταλτικών αγωγών και να εξεταστεί η εφαρμογή μιας διαδικασίας ταχείας απομάκρυνσης της τεριφλουνομίδης.
Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις (SJS, TEN, DRESS)
Σοβαρό

Εάν παρατηρηθούν αντιδράσεις στο δέρμα ή/και τους βλεννογόνους (ελκώδης στοματίτιδα), οι οποίες θέτουν υποψία για σοβαρές γενικευμένες δερματικές αντιδράσεις, η τεριφλουνομίδη και οποιαδήποτε άλλη πιθανόν σχετιζόμενη αγωγή πρέπει να διακοπεί και να αρχίσει άμεσα μια διαδικασία ταχείας απομάκρυνσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι ασθενείς δεν πρέπει να επανεκτεθούν στην τεριφλουνομίδη.
Ψωρίαση (συμπεριλαμβανομένης της φλυκταινώδους) και επιδείνωση προϋπάρχουσας ψωρίασης
Προσοχή

Ανάλογα με τη νόσο και το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας και έναρξης μιας διαδικασίας ταχείας απομάκρυνσης.
Δερματικά έλκη και μειωμένη επούλωση τραύματος
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Εάν υπάρχει υποψία δερματικού έλκους που σχετίζεται με το Τεριφλουνομίδη, εάν τα δερματικά έλκη επιμένουν παρά την κατάλληλη θεραπεία, ή εάν υπάρχει υψηλός κίνδυνος μειωμένης επούλωσης τραύματος μετά από χειρουργική επέμβαση, εξετάστε το ενδεχόμενο διακοπής του Τεριφλουνομίδη και εφαρμογής διαδικασίας ταχείας απομάκρυνσης. Η απόφαση για επανέναρξη θα πρέπει να βασίζεται στην κλινική κρίση περί επαρκούς επούλωσης του τραύματος.
Περιφερική νευροπάθεια
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Εάν ένας ασθενής που λαμβάνει Τεριφλουνομίδη εμφανίσει επιβεβαιωμένη περιφερική νευροπάθεια, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας με Τεριφλουνομίδη και εφαρμογής της διαδικασίας ταχείας απομάκρυνσης.
Χρήση εξασθενημένων εμβολίων
Αντένδειξη

Η χρήση των εξασθενημένων εμβολίων ενέχει κίνδυνο λοίμωξης και για αυτό το λόγο θα πρέπει να αποφεύγεται.
Συγχορήγηση τεριφλουνομίδης με λεφλουνομίδη
Προσοχή

Δε συνιστάται η συγχορήγηση.
Συγχορήγηση με αντινεοπλασματικές ή ανοσοκατασταλτικές θεραπείες για ΠΣ
Προσοχή

Δεν έχει αξιολογηθεί. Παρατηρήθηκε υψηλότερη συχνότητα ανεπιθύμητων αντιδράσεων σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία τεριφλουνομίδης με ιντερφερόνη β ή οξική γλατιραμέρη. Η μακροχρόνια ασφάλεια αυτών των συνδυασμών δεν έχει τεκμηριωθεί.
Αλλαγή από ναταλιζουμάμπη σε Τεριφλουνομίδη
Προσοχή

Απαιτείται προσοχή λόγω πιθανής ταυτόχρονης έκθεσης και ταυτόχρονων ανοσολογικών επιδράσεων.
Έναρξη Τεριφλουνομίδη μετά φινγκολιμόδη
Προσοχή

Η έναρξη χορήγησης του Τεριφλουνομίδη εντός του διαστήματος που απαιτείται για την κάθαρση της φινγκολιμόδης ή την επάνοδο των λεμφοκυττάρων, μπορεί να οδηγήσει σε ταυτόχρονη έκθεση και αθροιστική επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ενδείκνυται προσοχή.
Έναρξη άλλων θεραπειών μετά τη διακοπή του Τεριφλουνομίδη
Προσοχή

Εάν η αγωγή με Τεριφλουνομίδη διακοπεί και εντός 5 ημίσειων ζωών (περίπου 3,5 μήνες) ξεκινήσουν άλλες θεραπείες, ενδέχεται να προκύψει ταυτόχρονη έκθεση στο Τεριφλουνομίδη και αθροιστική επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ενδείκνυται προσοχή.
Παρεμβολή στον προσδιορισμό των επιπέδων ιονισμένου ασβεστίου
Προσοχή

Στην περίπτωση αμφισβητούμενων μετρήσεων, συνιστάται ο προσδιορισμός της συνολικής συγκέντρωσης των επιπέδων ασβεστίου ορού διορθωμένων ως προς τη λευκωματίνη.
Παγκρεατίτιδα
Σοβαρό

ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της παγκρεατίτιδας. Σε περίπτωση που πιθανολογείται, θα πρέπει να μετρώνται τα παγκρεατικά ένζυμα και οι σχετιζόμενες εργαστηριακές παράμετροι. Εάν επιβεβαιωθεί, η τεριφλουνομίδη θα πρέπει να διακοπεί και να ξεκινήσει διαδικασία ταχείας απομάκρυνσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Περιεκτικότητα σε λακτόζη
Αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ολική έλλειψη λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης

Δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ισχυροί επαγωγείς CYP, μεταφορέων (π.χ. ριφαμπικίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, υπερικό)
προσοχή

Μείωση της έκθεσης στην τεριφλουνομίδη κατά 40% περίπου (με ριφαμπικίνη).

ΣύστασηΠρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.
Χολεστυραμίνη ή ενεργοποιημένος άνθρακας
αντένδειξη

Ταχεία και σημαντική μείωση της συγκέντρωσης τεριφλουνομίδης στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται οι ασθενείς που λαμβάνουν τεριφλουνομίδη να μην αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, εκτός εάν επιδιώκεται ταχεία απομάκρυνση.
Υποστρώματα CYP2C8 (π.χ. ρεπαγλινίδη, πακλιταξέλη, πιογλιταζόνη, ροσιγλιταζόνη)
προσοχή

Αύξηση της έκθεσης στη ρεπαγλινίδη (Cmax κατά 1,7x, AUC κατά 2,4x). Η τεριφλουνομίδη είναι αναστολέας του CYP2C8 in vivo.

ΣύστασηΠρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.
Από του στόματος αντισυλληπτικά (π.χ. αιθινυλοιστραδιόλη, λεβονοργεστρέλη)

Αύξηση της Cmax και AUC0-24 της αιθινυλοιστραδιόλης (κατά 1,58x και 1,54x) και της λεβονοργεστρέλης (κατά 1,33x και 1,41x). Δεν αναμένεται δυσμενής επίδραση στην αποτελεσματικότητα.

ΣύστασηΘα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιλογή ή προσαρμογή της θεραπείας των από του στόματος αντισυλληπτικών.
Υποστρώματα CYP1A2 (π.χ. δουλοξετίνη, αλοσετρόνη, θεοφυλλίνη, τιζανιδίνη)
προσοχή

Μείωση της Cmax και AUC της καφεΐνης (υποστρώματος CYP1A2) κατά 18% και 55%. Η τεριφλουνομίδη ενδέχεται να είναι ασθενής επαγωγέας του CYP1A2 in vivo.

ΣύστασηΠρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της αποτελεσματικότητας.
Βαρφαρίνη
παρακολούθηση

Μείωση κατά 25% της μέγιστης τιμής INR. Καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της S-βαρφαρίνης.

ΣύστασηΣυνιστάται στενή παρακολούθηση και έλεγχος του INR.
Υποστρώματα OAT3 (π.χ. κεφακλόρη, βενζυλοπενικιλλίνη, σιπροφλοξασίνη, ινδομεθακίνη, κετοπροφαίνη, φουροσεμίδη, σιμετιδίνη, μεθοτρεξάτη, ζιδοβουδίνη)
προσοχή

Αύξηση της Cmax και AUC της κεφακλόρης (κατά 1,43x και 1,54x). Η τεριφλουνομίδη είναι αναστολέας του OAT3 in vivo.

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
Υποστρώματα BCRP ή, και OATP1B1, B3 (π.χ. ροσουβαστατίνη, σιμβαστατίνη, ατορβαστατίνη, πραβαστατίνη, μεθοτρεξάτη, νατεγλινίδη, ρεπαγλινίδη, ριφαμπικίνη)
προσοχή

Αύξηση της Cmax και AUC της ροσουβαστατίνης (κατά 2,65x και 2,51x). Η τεριφλουνομίδη είναι αναστολέας.

ΣύστασηΓια ροσουβαστατίνη, συνιστάται μείωση της δόσης κατά 50%. Για άλλα υποστρώματα, η χορήγηση πρέπει να γίνεται με προσοχή. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα υπερβολικής έκθεσης και να εξετάζεται η μείωση της δόσης.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Γρίππη
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
Λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος
Βρογχίτιδα
Παραρρινοκολπίτιδα
Φαρυγγίτιδα
Κυστίτιδα
Ιογενής γαστρεντερίτιδα
Οδοντική λοίμωξη
Λαρυγγίτιδα
Τριχοφυτία των ποδιών

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Λοιμώξεις από τον ιό του έρπητα
Σοβαρές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της σηψαιμίας
Λοιμώξεις (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Αίμα

Ουδετεροπενία
Αναιμία
Μείωση ουδετεροφίλων
Μείωση λευκοκυττάρων

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Ήπιας μορφής θρομβοπενία (αιμοπετάλια <100 G/l)

Ανοσοποιητικό

Αλλεργική αντίδραση

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (άμεσες ή όψιμες) συμπεριλαμβανομένων της αναφυλαξίας και του αγγειοοιδήματος

Ψυχιατρικές

Άγχος

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Παραισθησία
Ισχιαλγία
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
Υπεραισθησία
Νευραλγία
Περιφερική νευροπάθεια

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Παραισθησία (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Καρδιά

Αίσθημα παλμών

Αγγειακές

Υπέρταση
Πνευμονική υπέρταση

Αναπνευστικό

Διάμεση πνευμονοπάθεια

Γαστρεντερικό

Διάρροια
Ναυτία
Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
Έμετος
Οδονταλγία
Στοματίτιδα
Κολίτιδα
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικές διαταραχές

Κοιλιακό άλγος (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Ηπατοχολικές διαταραχές

Αύξηση αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT)
Φαρμακευτικά επαγόμενη ηπατική βλάβη (DILI)

Ήπαρ

Αύξηση γ-γλουταμυλτρανσφεράσης
Οξεία ηπατίτιδα

Εργαστηριακές

Αύξηση ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης
Αύξηση κρεατινοφωσφοκινάσης αίματος

Μεταβολισμός

Δυσλιπιδαιμία
Απώλεια βάρους

Δέρμα

Αλωπεκία
Εξάνθημα
Ακμή
Διαταραχές ονύχων
Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Ψωρίαση (περιλαμβανομένης της φλυκταινώδους ψωρίασης)

Μυοσκελετικό

Μυοσκελετικός πόνος
Μυαλγία
Αρθραλγία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πολυουρία

Αναπαραγωγικό

Μηνορραγία

Γενικές

Άλγος
Εξασθένιση

Παρακλινικές εξετάσεις

Αύξηση της CPK (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Τραυματισμοί

Μετατραυματικός πόνος

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αλωπεκία

Δέρμα

Πολύ συχνές
Αύξηση αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT)

Ηπατοχολικές διαταραχές

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγος (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Γαστρεντερικές διαταραχές

Πολύ συχνές
Λοιμώξεις (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Παραισθησία (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Συχνές
Άλγος

Γενικές

Συχνές
Άλγος άνω κοιλιακής χώρας

Γαστρεντερικό

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ακμή

Δέρμα

Συχνές
Αναιμία

Αίμα

Συχνές
Απώλεια βάρους

Μεταβολισμός

Συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Αύξηση ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης

Εργαστηριακές

Συχνές
Αύξηση γ-γλουταμυλτρανσφεράσης

Ήπαρ

Συχνές
Αύξηση κρεατινοφωσφοκινάσης αίματος

Εργαστηριακές

Συχνές
Αύξηση της CPK (σε παιδιατρικό πληθυσμό)

Παρακλινικές εξετάσεις

Συχνές
Βρογχίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Γρίππη

Λοιμώξεις

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Συχνές
Ιογενής γαστρεντερίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Ισχιαλγία

Νευρικό

Συχνές
Κυστίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Λαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος

Λοιμώξεις

Συχνές
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Συχνές
Λοιμώξεις από τον ιό του έρπητα

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Συχνές
Μείωση λευκοκυττάρων

Αίμα

Συχνές
Μείωση ουδετεροφίλων

Αίμα

Συχνές
Μετατραυματικός πόνος

Τραυματισμοί

Συχνές
Μηνορραγία

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Μυοσκελετικός πόνος

Μυοσκελετικό

Συχνές
Οδονταλγία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Οδοντική λοίμωξη

Λοιμώξεις

Συχνές
Ουδετεροπενία

Αίμα

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Παραρρινοκολπίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Πολυουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Νευρικό

Συχνές
Τριχοφυτία των ποδιών

Λοιμώξεις

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Ήπιας μορφής θρομβοπενία (αιμοπετάλια <100 G/l)

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Όχι συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Όχι συχνές
Αλλεργική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Όχι συχνές
Διάμεση πνευμονοπάθεια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Διαταραχές ονύχων

Δέρμα

Όχι συχνές
Δυσλιπιδαιμία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Κολίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Νευραλγία

Νευρικό

Όχι συχνές
Οξεία ηπατίτιδα

Ήπαρ

Όχι συχνές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Περιφερική νευροπάθεια

Νευρικό

Όχι συχνές
Πνευμονική υπέρταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις

Δέρμα

Όχι συχνές
Σοβαρές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της σηψαιμίας

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Υπεραισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Ψωρίαση (περιλαμβανομένης της φλυκταινώδους ψωρίασης)

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνές
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (άμεσες ή όψιμες) συμπεριλαμβανομένων της αναφυλαξίας και του αγγειοοιδήματος

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες
Φαρμακευτικά επαγόμενη ηπατική βλάβη (DILI)

Ηπατοχολικές διαταραχές

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more

Κύηση
αντενδείκνυται

Ενδέχεται να προκαλέσει σοβερές συγγενείς ανωμαλίες. Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης. Σε περίπτωση εγκυμοσύνης, διακοπή αγωγής και εφαρμογή διαδικασίας ταχείας απομάκρυνσης.
Γαλουχία
αντενδείκνυται

Μελέτες σε ζώα έδειξαν απέκκριση της τεριφλουνομίδης στο γάλα.
Γονιμότητα
Δεν αναμένεται επίδραση

Τα αποτελέσματα μελετών σε ζώα δεν καταδεικνύουν καμία επίδραση στη γονιμότητα. Δεν αναμένεται επίδραση στην ανδρική και στη γυναικεία γονιμότητα.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

Σε περίπτωση σχετικής υπερδοσολογίας ή τοξικότητας, συνιστάται η χορήγηση χολεστυραμίνης ή ενεργοποιημένου άνθρακα για την επιτάχυνση της αποβολής. Η συνιστώμενη διαδικασία απομάκρυνσης είναι η χορήγηση χολεστυραμίνης 8 g, τρεις φορές την ημέρα, για διάστημα 11 ημερών. Εάν αυτό δεν είναι καλώς ανεκτό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί δόση χολεστυραμίνης 4 g, τρεις φορές την ημέρα, για διάστημα 11 ημερών. Εναλλακτικά, όταν η χολεστυραμίνη δεν είναι διαθέσιμη, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ενεργοποιημένος άνθρακας 50 g, δύο φορές την ημέρα, για διάστημα 11 ημερών. Επιπλέον, η χολεστυραμίνη ή ο ενεργοποιημένος άνθρακας δεν χρειάζεται απαραίτητα να χορηγούνται σε διαδοχικές ημέρες, εάν απαιτείται κάτι τέτοιο για λόγους ανοχής (βλ. Φαρμακοκινητικές).

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Σε περίπτωση ανεπιθύμητων αντιδράσεων όπως η ζάλη, η ικανότητα συγκέντρωσης και ορθής αντίδρασης του ασθενούς ενδέχεται να επηρεαστεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ασθενείς πρέπει να αποφεύγουν την οδήγηση και το χειρισμό μηχανημάτων.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Πυρήνας δισκίου

λακτόζη μονοϋδρική

άμυλο αραβοσίτου

κυτταρίνη μικροκρυσταλλική

αμυλο καρβοξυμεθυλιωμένο νατριούχο (τύπου A)

υδροξυπροπυλοκυτταρίνη

μαγνήσιο στεατικό

Επικάλυψη δισκίου

Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία 7 mg

υπρομελλόζη

διοξείδιο (E171)

τάλκης

πολυαιθυλενογλυκόλη 8000

λάκα αργιλούχου ινδικοκαρμινίου (E132)

σιδήρου οξείδιο κίτρινο (Ε172)

Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία 14 mg

υπρομελλόζη

τιτανίου διοξείδιο (E171)

τάλκης

πολυαιθυλενογλυκόλη 8000

λάκα αργιλούχου ινδικοκαρμινίου (E132)

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, Αναστολείς της διϋδροοροτικής αφυδρογονάσης (DHODH), κωδικός ATC: L04AK02

Μηχανισμός δράσης

Η τεριφλουνομίδη είναι ένας ανοσοτροποποιητικός παράγοντας με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που εκλεκτικά και αναστρέψιμα αναστέλλει το μιτοχονδριακό ένζυμο διϋδροοροτική αφυδρογονάση (DHO-DH), το οποίο λειτουργικά συνδέεται με την αναπνευστική αλυσίδα. Ως συνέπεια της αναστολής, η τεριφλουνομίδη γενικά μειώνει τον πολλαπλασιασμό των ταχέως διαιρούμενων κυττάρων που εξαρτώνται από την de novo σύνθεση της πυριμιδίνης για να επεκταθούν. Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η τεριφλουνομίδη ασκεί τη θεραπευτική της δράση στην ΠΣ δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά διαμεσολαβείται από ένα μειωμένο αριθμό λεμφοκυττάρων.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Ανοσοποιητικό σύστημα Επιδράσεις στον αριθμό των κυττάρων του ανοσοποιητικού στο αίμα: Στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, η τεριφλουνομίδη 14 mg μία φορά την ημέρα οδήγησε σε ήπια μείωση του μέσου αριθμού των λεμφοκυττάρων, της τάξης του 0,3 x 109/l, η οποία σημειώθηκε κατά τους πρώτους 3 μήνες της αγωγής και τα επίπεδα αυτά διατηρήθηκαν μέχρι το τέλος της αγωγής.

Δυνατότητα παράτασης του διαστήματος QT Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο ενδελεχή μελέτη του διαστήματος QT που πραγματοποιήθηκε σε υγιή άτομα, η τεριφλουνομίδη σε μέσες συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης δεν έδειξε δυνατότητα παράτασης του διαστήματος QTcF σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο: η μεγαλύτερη μέση διαφορά μεταξύ τεριφλουνομίδης και εικονικού φαρμάκου μετά από χρονική αντιστοίχιση ήταν 3,45 ms, με το ανώτατο όριο του 90% CI να βρίσκεται στα 6,45 ms.

Επίδραση στη λειτουργία των νεφρικών σωληναρίων Στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, μέση μείωση του ουρικού οξέος του ορού σε μια κλίμακα 20% έως 30% παρατηρήθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν τεριφλουνομίδη έναντι του εικονικού φαρμάκου. Η μέση μείωση του φωσφόρου ορού ήταν κοντά στο 10% στην ομάδα τεριφλουνομίδης συγκριτικά με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Οι επιδράσεις αυτές θεωρείται ότι σχετίζονται με την αύξηση στη νεφρική σωληναριακή απέκκριση και δεν σχετίζονται με μεταβολές στη λειτουργία της σπειραματικής διήθησης.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η αποτελεσματικότητα του Τεριφλουνομίδη καταδείχτηκε σε δύο μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, στη μελέτη TEMSO και την TOWER, στις οποίες αξιολογήθηκαν οι άπαξ ημερήσιες δόσεις τεριφλουνομίδης 7 mg και 14 mg σε ενήλικες ασθενείς με ΥΠΣ.

Συνολικά 1.088 ασθενείς με ΥΠΣ τυχαιοποιήθηκαν στη μελέτη TEMSO να λάβουν 7 mg (n=366) ή 14 mg (n=359) τεριφλουνομίδης ή εικονικού φαρμάκου (n= 363) για διάστημα 108 εβδομάδων. Όλοι οι ασθενείς είχαν επιβεβαιωμένη διάγνωση ΠΣ [βάσει των κριτηρίων McDonald (2001)], παρουσίαζαν υποτροπιάζουσα κλινική πορεία, με ή χωρίς εξέλιξη της νόσου, και είχαν εμφανίσει τουλάχιστον 1 υποτροπή κατά το έτος πριν τη διεξαγωγή της δοκιμής ή τουλάχιστον 2 υποτροπές κατά τα δύο έτη πριν τη διεξαγωγή της δοκιμής. Κατά την είσοδό τους, οι ασθενείς είχαν βαθμολογία ≤5,5 στη Διευρυμένη Κλίμακα Κατάστασης Αναπηρίας (EDSS). Η μέση ηλικία του πληθυσμού της μελέτης ήταν 37,9 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών είχαν υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (91,5%), αλλά μια υποομάδα ασθενών είχε δευτερεύουσα εξελισσόμενη (4,7%) ή εξελισσόμενη υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση (3,9%). Ο μέσος αριθμός υποτροπών εντός του έτους πριν την εισαγωγή στη μελέτη ήταν 1,4 με 36,2% των ασθενών να έχουν βλάβες που προσλαμβάνουν γαδολίνιο κατά την έναρξη. Η διάμεση βαθμολογία EDSS κατά την αρχική αξιολόγηση ήταν 2,50, ενώ 249 ασθενείς (22,9%) είχαν βαθμολογία EDSS > 3,5 κατά την αρχική αξιολόγηση. Η μέση διάρκεια της νόσου, από τα πρώτα συμπτώματα, ήταν 8,7 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών (73%) δεν είχε λάβει θεραπεία τροποποιητική της νόσου κατά τη διάρκεια των 2 ετών πριν από την εισαγωγή στη μελέτη. Τα αποτελέσματα της μελέτης παρουσιάζονται στον Πίνακα 1.

Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα παρακολούθησης από τη μακροπρόθεσμη επέκταση της μελέτης TEMSO (συνολική μέση διάρκεια θεραπείας περίπου 5 έτη, μέγιστη διάρκεια θεραπείας περίπου 8,5 έτη) δεν παρουσίασαν κάποια νέα ή μη αναμενόμενα ευρήματα ασφάλειας.

Συνολικά 1.169 ασθενείς με ΥΠΣ τυχαιοποιήθηκαν στη μελέτη TOWER να λάβουν 7 mg (n=408) ή 14 mg (n=372) τεριφλουνομίδης ή εικονικού φαρμάκου (n= 389) για μεταβλητό διάστημα αγωγής που ολοκληρώθηκε 48 εβδομάδες μετά την τυχαιοποίηση του τελευταίου ασθενούς. Όλοι οι ασθενείς είχαν επιβεβαιωμένη διάγνωση ΠΣ [βάσει των κριτηρίων McDonald (2005)], παρουσίαζαν υποτροπιάζουσα κλινική πορεία, με ή χωρίς εξέλιξη της νόσου, και είχαν εμφανίσει τουλάχιστον 1 υποτροπή κατά το έτος πριν τη διεξαγωγή της δοκιμής ή τουλάχιστον 2 υποτροπές κατά τα δύο έτη πριν τη διεξαγωγή της δοκιμής. Κατά την είσοδό τους, οι ασθενείς είχαν βαθμολογία ≤5,5 στη Διευρυμένη Κλίμακα Κατάστασης Αναπηρίας (EDSS). Η μέση ηλικία του πληθυσμού της μελέτης ήταν 37,9 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών είχαν υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (97,5%), αλλά μια υποομάδα ασθενών είχε δευτερεύουσα εξελισσόμενη (0,8%) ή εξελισσόμενη υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση (1,7%). Ο μέσος αριθμός υποτροπών εντός του έτους πριν την εισαγωγή στη μελέτη ήταν 1,4. Βλάβες που προσλαμβάνουν γαδολίνιο κατά την αρχική αξιολόγηση: χωρίς δεδομένα. Η διάμεση βαθμολογία EDSS κατά την αρχική αξιολόγηση ήταν 2,50, ενώ 298 ασθενείς (25,5%) είχαν βαθμολογία EDSS > 3,5 κατά την αρχική αξιολόγηση. Η μέση διάρκεια της νόσου, από τα πρώτα συμπτώματα, ήταν 8,0 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών (67,2%) δεν είχε λάβει θεραπεία τροποποιητική της νόμου κατά τη διάρκεια των 2 ετών πριν από την εισαγωγή στη μελέτη. Τα αποτελέσματα της μελέτης παρουσιάζονται στον Πίνακα 1.

Πίνακας 1 - Κύρια αποτελέσματα (για την εγκεκριμένη δόση, πληθυσμός ITT)

	Μελέτη TEMSO	Μελέτη TOWER
N	Τεριφλουνομίδη 14 mg / Εικονικό φάρμακο	Τεριφλουνομίδη 14 mg / Εικονικό φάρμακο
	358 / 363	370 / 388
Κλινικές Εκβάσεις
Ετησιοποιημένο ποσοστό υποτροπών	0,37 / 0,54	0,32 / 0,50
Διαφορά κινδύνου (CI95%)	-0,17 (-0,26, -0,08)****	-0,18 (-0,27, -0,09)****
Ελεύθεροι υποτροπών εβδομάδα 108	56,5% / 45,6%	57,1% / 46,8%
Λόγος κινδύνου (CI95%)	0,72, (0,58, 0,89)**	0,63, (0,50, 0,79)****
3μηνη Διατηρούμενη Εξέλιξη Αναπηρίας εβδομάδα 108	20,2% / 27,3%	15,8% / 19,7%
Λόγος κινδύνου (CI95%)	0,70 (0,51, 0,97)*	0,68 (0,47, 1,00)*
6μηνη Διατηρούμενη Εξέλιξη Αναπηρίας εβδομάδα 108	13,8% / 18,7%	11,7% / 11,9%
Λόγος κινδύνου (CI95%)	0,75 (0,50, 1,11)	0,84 (0,53, 1,33)
Τελικά σημεία MRI
Μεταβολή στο BOD (1) εβδομάδα 108	0,72 / 2,21	Δεν μετρήθηκε
Μεταβολή σε σχέση με το εικονικό φάρμακο	67%***
Μέσος Αριθμός βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο την εβδομάδα 108	0,38 / 1,18
Μεταβολή σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (CI95%)	-0,80 (-1,20, -0,39)****
Αριθμός μοναδικών ενεργών βλαβών/απεικόνιση	0,75 / 2,46
Μεταβολή σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (CI95%)	69%, (59%· 77%)****

**** p<0,0001 *** p<0,001 ** p<0,01 * p<0,05 συγκρινόμενο με το εικονικό φάρμακο (1) BOD: φορτίο νόσου: συνολικός όγκος βλαβών (υπόπυκνες στις T2 και T1) σε ml

Αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με υψηλή δραστηριότητα της νόσου: Παρατηρήθηκε μια σταθερή επίδραση της αγωγής στις υποτροπές και το χρόνο έως την 3μηνη διατηρούμενη εξέλιξη της αναπηρίας σε μια υποομάδα ασθενών στην TEMSO (n=127) με υψηλή δραστηριότητα της νόσου. Λόγω του σχεδιασμού της μελέτης, υψηλή δραστηριότητα της νόσου ορίστηκε ως 2 ή περισσότερες υποτροπές σε ένα έτος και με μία ή περισσότερες βλάβες που προσλαμβάνουν γαδολίνιο σε MRI εγκεφάλου. Δεν πραγματοποιήθηκε παρόμοια ανάλυση υποομάδας στην TOWER αφού δεν ελήφθησαν δεδομένα MRI.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε ασθενείς που απέτυχαν να ανταποκριθούν σε ένα πλήρες και επαρκές σχήμα (κανονικά τουλάχιστον ένα έτος αγωγής) ιντερφερόνης β, έχοντας τουλάχιστον μία υποτροπή το προηγούμενο έτος ενώ ήταν σε θεραπεία και τουλάχιστον 9 υπόπυκνες βλάβες στις Τ2 σε MRI κρανίου ή τουλάχιστον 1 βλάβη που προσλαμβάνει γαδολίνιο ή ασθενείς που έχουν ένα μη μεταβληθέν ή αυξημένο ποσοστό υποτροπών το προηγούμενο έτος όπως συγκρίνονται με τα προηγούμενα 2 έτη.

Η μελέτη TOPIC ήταν μια διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που αξιολογούσε τις άπαξ ημερήσιες δόσεις τεριφλουνομίδης 7 mg και 14 mg για έως και 108 εβδομάδες σε ασθενείς με ένα πρώτο κλινικό επεισόδιο απομυελίνωσης (μέσος όρος ηλικίας 32,1 έτη). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το χρονικό διάστημα μέχρι την εμφάνιση ενός δεύτερου κλινικού επεισοδίου (υποτροπή). Συνολικά 618 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν 7 mg (n=205) ή 14 mg (n=216) τεριφλουνομίδης ή εικονικό φάρμακο (n=197). Ο κίνδυνος για ένα δεύτερο κλινικό επεισόδιο σε διάστημα 2 ετών ήταν 35,9% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και 24,0% στην ομάδα της τεριφλουνομίδης 14 mg (πηλίκο κινδύνου: 0,57, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: από 0,38 έως 0,87, p=0,0087). Τα αποτελέσματα της μελέτης TOPIC επιβεβαίωσαν την αποτελεσματικότητα της τεριφλουνομίδης στην υποτροπιάζουσα διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RRMS) (περιλαμβανομένης και της αρχόμενης RRMS με πρώτο κλινικό απομυελινωτικό επεισόδιο και βλάβες στην MRI με διασπορά στο χρόνο και στο χώρο).

Η αποτελεσματικότητα της τεριφλουνομίδης συγκρίθηκε με αυτή της υποδόριας ιντερφερόνης β-1α (στη συνιστώμενη δόση των 44 µg τρεις φορές την εβδομάδα) σε 324 τυχαιοποιημένους ασθενείς, σε μια μελέτη (TENERE) με ελάχιστη διάρκεια αγωγής 48 εβδομάδες (μέγιστη διάρκεια 114 εβδομάδες). Ο κίνδυνος αποτυχίας (επιβεβαιωμένη υποτροπή ή μόνιμη διακοπή αγωγής, όποιο από τα δύο προηγείται χρονικά) ήταν το πρωτεύον τελικό σημείο. Ο αριθμός των ασθενών με μόνιμη διακοπή της αγωγής στην ομάδα τεριφλουνομίδης 14 mg ήταν 22 από τους 111 (19,8%), με αιτίες να είναι οι ανεπιθύμητες ενέργειες (10,8%), έλλειψη αποτελεσματικότητας (3,6%), άλλος λόγος (4,5%) και εγκατάλειψης της θεραπείας (0,9%). Ο αριθμός των ασθενών με μόνιμη διακοπή της αγωγής στην ομάδα ιντερφερόνης β-1α ήταν 30 από τους 104 (28,8%), με τις αιτίες να είναι ανεπιθύμητες ενέργειες (21,2%), έλλειψη αποτελεσματικότητας (1,9%), άλλος λόγος (4,8%) και χαμηλή συμμόρφωση προς το πρωτόκολλο (1%). Η τεριφλουνομίδη 14 mg/ημέρα δεν ήταν ανώτερη σε σχέση με την ιντερφερόνη β-1α ως προς το πρωτεύον τελικό σημείο: το εκτιμώμενο ποσοστό των ασθενών με αποτυχία αγωγής στις 96 εβδομάδες με χρήση της μεθόδου Kaplan-Meier ήταν 41,1% έναντι 44,4% (τεριφλουνομίδη 14 mg έναντι ιντερφερόνης β-1α, p=0,595).

Παιδιατρικός πληθυσμός Παιδιά και έφηβοι (ηλικίας 10 έως 17 ετών) Η EFC11759/TERIKIDS ήταν μία διεθνής, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 10 έως 17 ετών με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα ΠΣ, στην οποία αξιολογήθηκαν άπαξ ημερησίως χορηγούμενες δόσεις τεριφλουνομίδης (προσαρμοσμένες για την επίτευξη έκθεσης ισοδύναμης με τη δόση των 14 mg σε ενήλικες) για μία περίοδο 96 εβδομάδων ακολουθούμενη από μία ανοικτή περίοδο επέκτασης. Όλοι οι ασθενείς είχαν εμφανίσει τουλάχιστον 1 υποτροπή το τελευταίο 1 έτος ή τουλάχιστον 2 υποτροπές τα τελευταία 2 έτη πριν από τη μελέτη. Νευρολογικές αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την προκαταρκτική αξιολόγηση και κάθε 24 εβδομάδες έως την ολοκλήρωση, καθώς και σε μη προγραμματισμένες επισκέψεις σε περίπτωσης πιθανολογούμενης υποτροπής. Οι ασθενείς με κλινική υποτροπή ή υψηλή ενεργότητα στην MRI με τουλάχιστον 5 νέες ή αυξανόμενες σε μέγεθος T2 βλάβες σε 2 διαδοχικές τομογραφίες, μεταπήδησαν πριν από τις 96 εβδομάδες στην ανοικτή περίοδο επέκτασης προκειμένου να διασφαλιστεί η θεραπεία με δραστικό φάρμακο. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν ο χρόνος έως την πρώτη κλινική υποτροπή μετά την τυχαιοποίηση. Ο χρόνος έως την πρώτη επιβεβαιωμένη κλινική υποτροπή ή την υψηλή ενεργότητα στην MRI, αναλόγως με το τι συνέβη πρώτο, είχε προκαθοριστεί ως ανάλυση ευαισθησίας, επειδή περιλαμβάνει τόσο τις κλινικές προϋποθέσεις όσο και τις προϋποθέσεις στην MRI για τη μεταπήδηση στην ανοικτή περίοδο.

Συνολικά 166 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν με αναλογία 2:1 σε λήψη τεριφλουνομίδης (n=109) ή εικονικού φαρμάκου (n=57). Κατά την είσοδο, οι ασθενείς της μελέτης είχαν βαθμολογία EDSS ≤5,5, η μέση ηλικία ήταν 14,6 έτη, το μέσο σωματικό βάρος ήταν 58,1 kg, η μέση διάρκεια της νόσου από τη διάγνωση ήταν 1,4 έτη και ο μέσος αριθμός T1 βλαβών που προσλαμβάνουν Gd ήταν 3,9 βλάβες ανά τομογραφία MRI κατά την έναρξη της μελέτης. Όλοι οι ασθενείς είχαν υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα ΠΣ με διάμεση βαθμολογία EDSS 1,5 στην έναρξη της μελέτης. Ο μέσος χρόνος θεραπείας ήταν 362 ημέρες με εικονικό φάρμακο και 488 ημέρες με τεριφλουνομίδη. Μεταπήδηση από τη διπλά τυφλή στην ανοιχτή περίοδο θεραπείας λόγω υψηλής ενεργότητας στην MRI πραγματοποιήθηκε πιο συχνά από ότι αναμενόταν, καθώς και πιο συχνά και πιο νωρίς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου σε σύγκριση με την ομάδα της τεριφλουνομίδη (26% για το εικονικό φάρμακο, 13% για την τεριφλουνομίδη).

Η τεριφλουνομίδη μείωσε τον κίνδυνο κλινικής υποτροπής κατά 34% σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, χωρίς επίτευξη στατιστικής σημαντικότητας (p = 0,29) (Πίνακας 2). Στην προκαθορισμένη ανάλυση ευαισθησίας, η τεριφλουνομίδη πέτυχε στατιστικά σημαντική μείωση του συνδυασμένου κινδύνου κλινικής υποτροπής ή υψηλής ενεργότητας στην MRI κατά 43% σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (p = 0,04) (Πίνακας 2).

Η τεριφλουνομίδη μείωσε σημαντικά τον αριθμό των νέων και αυξανόμενων σε μέγεθος T2 βλαβών ανά τομογραφία κατά 55% (p=0,0006) (post-hoc ανάλυση προσαρμοσμένη επίσης ως προς τις αρχικές T2 μετρήσεις: 34%, p=0,0446) και τον αριθμό των T1 βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο ανά τομογραφία κατά 75% (p <0,0001) (Πίνακας 2).

Πίνακας 2 - Κλινικά αποτελέσματα και αποτελέσματα MRI της μελέτης EFC11759/TERIKIDS

	Τεριφλουνομίδη (N=109)	Εικονικό φάρμακο (N=57)
Κλινικά καταληκτικά σημεία
Χρόνος έως την πρώτη επιβεβαιωμένη κλινική υποτροπή, Πιθανότητα (95%CI) επιβεβαιωμένης υποτροπής την Εβδομάδα 96	0,39 (0,29, 0,48)	0,53 (0,36, 0,68)
Πιθανότητα (95%CI) επιβεβαιωμένης υποτροπής την Εβδομάδα 48	0,30 (0,21, 0,39)	0,39 (0,30, 0,52)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)	0,66 (0,39, 1,11)^
Χρόνος έως την πρώτη επιβεβαιωμένη κλινική υποτροπή ή την υψηλή ενεργότητα στην MRI, Πιθανότητα (95%CI) επιβεβαιωμένης υποτροπής ή υψηλής ενεργότητας στην MRI την Εβδομάδα 96	0,51 (0,41, 0,60)	0,72 (0,58, 0,82)
Πιθανότητα (95%CI) επιβεβαιωμένης υποτροπής ή υψηλής ενεργότητας στην MRI την Εβδομάδα 48	0,38 (0,29, 0,47)	0,56 (0,42, 0,68)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)	0,57 (0,37, 0,87)*
Κύρια καταληκτικά σημεία στην MRI
Προσαρμοσμένος αριθμός νέων ή αυξανόμενων σε μέγεθος T2 βλαβών, Εκτίμηση (95% CI)	4,74 (2,12, 10,57)	10,52 (4,71, 23,50)
Εκτίμηση (95% CI), post-hoc ανάλυση προσαρμοσμένη επίσης ως προς τις αρχικές T2 μετρήσεις	3,57 (1,97, 6,46)	5,37 (2,84, 10,16)
Σχετικός κίνδυνος (95% CI)	0,45 (0,29, 0,71)**
Σχετικός κίνδυνος (95% CI), post-hoc ανάλυση προσαρμοσμένη επίσης ως προς τις αρχικές T2 μετρήσεις	0,67 (0,45, 0,99)*
Προσαρμοσμένος αριθμός T1 βλαβών που προσλαμβάνουν Gd, Εκτίμηση (95% CI)	1,90 (0,66, 5,49)	7,51 (2,48, 22,70)
Σχετικός κίνδυνος (95% CI)	0,25 (0,13, 0,51)***

^p≥0,05 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, * p<0,05, ** p<0,001, *** p<0,0001 Η πιθανότητα βασίστηκε σε εκτίμηση Kaplan-Meier και η Εβδομάδα 96 ήταν το τέλος της θεραπείας της μελέτης (EOT).

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Τεριφλουνομίδη σε παιδιά ηλικίας από τη γέννησή τους έως μικρότερα των 10 ετών στην αντιμετώπιση της πολλαπλής σκλήρυνσης (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες στην παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Ο διάμεσος χρόνος έως την επίτευξη μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα κυμαίνεται από 1 έως 4 ώρες μετά τη δόση, έπειτα από επαναλαμβανόμενη από του στόματος χορήγηση τεριφλουνομίδης, με υψηλή βιοδιαθεσιμότητα (περίπου 100%). Η τροφή δεν έχει κλινικώς σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της τεριφλουνομίδης. Σύμφωνα με τις μέσες προβλεπόμενες παραμέτρους φαρμακοκινητικής που υπολογίστηκαν από την πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση (PopPK) με τη χρήση δεδομένων από υγιείς εθελοντές και ασθενείς με ΠΣ, η συγκέντρωση σταθερής κατάστασης προσεγγίζεται αργά [δηλαδή περίπου 100 ημέρες (3,5 μήνες) μέχρι την επίτευξη του 95% των συγκεντρώσεων σταθερής κατάστασης] και ο εκτιμώμενος λόγος άθροισης της AUC είναι περίπου 34 φορές επιπλέον.

Κατανομή

Η τεριφλουνομίδη δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό σε πρωτεΐνες του πλάσματος (>99%), πιθανότατα στη λευκωματίνη και κατανέμεται κυρίως στο πλάσμα. Ο όγκος κατανομής είναι 11 l μετά από μία ενδοφλέβια (IV) χορήγηση. Ωστόσο, αυτό αποτελεί πιθανότατα υποεκτίμηση, δεδομένου ότι παρατηρήθηκε εκτεταμένη κατανομή στα όργανα αρουραίων.

Βιομετασχηματισμός

Η τεριφλουνομίδη μεταβολίζεται σε μέτριο βαθμό και αποτελεί το μόνο συστατικό που ανιχνεύεται στο πλάσμα. Η κύρια οδός βιομετασχηματισμού της τεριφλουνομίδης είναι η υδρόλυση, με δευτερεύουσα οδό την οξείδωση. Οι δευτερεύουσες οδοί είναι η οξείδωση, η N-ακετυλίωση και η σύζευξη με θειικά.

Αποβολή

Η τεριφλουνομίδη απεκκρίνεται στη γαστρεντερική οδό, κυρίως μέσω της χολής, ως αμετάβλητη δραστική ουσία και πιθανότατα με άμεση έκκριση. Η τεριφλουνομίδη είναι ένα υπόστρωμα του μεταφορέα εκροής BCRP, ο οποίος πιθανόν να συμβάλλει στην άμεση έκκριση. Σε διάστημα 21 ημερών, το 60,1% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται με τα κόπρανα (37,5%) και τα ούρα (22,6%). Μετά τη διαδικασία ταχείας απομάκρυνσης με χολεστυραμίνη, ανακτήθηκε επιπλέον ποσοστό 23,1% (κυρίως στα κόπρανα). Βάσει μεμονωμένης πρόβλεψης των φαρμακοκινητικών παραμέτρων με χρήση του μοντέλου PopPK της τεριφλουνομίδης σε υγιείς εθελοντές και σε ασθενείς με ΠΣ, η διάμεση τιμή t1/2z ήταν περίπου 19 ημέρες μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις των 14 mg. Μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση, η συνολική κάθαρση της τεριφλουνομίδης είναι 30,5 ml/h.

Διαδικασία ταχείας απομάκρυνσης: χολεστυραμίνη και ενεργοποιημένος άνθρακας Η αποβολή της τεριφλουνομίδης από την κυκλοφορία μπορεί να επιταχυνθεί με τη χορήγηση χολεστυραμίνης ή ενεργοποιημένου άνθρακα, πιθανότατα μέσω της διακοπής των διαδικασιών επαναπορρόφησης σε επίπεδο εντέρου. Οι συγκεντρώσεις τεριφλουνομίδης που μετρήθηκαν στο πλαίσιο μιας διαδικασίας 11 ημερών με σκοπό την επιτάχυνση της απομάκρυνσης της τεριφλουνομίδης με 8 g χολεστυραμίνης, τρεις φορές την ημέρα, 4 g χολεστυραμίνης, τρεις φορές την ημέρα ή 50 g ενεργοποιημένου άνθρακα, δύο φορές την ημέρα, έπειτα από διακοπή της αγωγής με τεριφλουνομίδη κατέδειξαν ότι τα συγκεκριμένα δοσολογικά σχήματα ήταν αποτελεσματικά στην επιτάχυνση της απομάκρυνσης της τεριφλουνομίδης, οδηγώντας σε πάνω από 98% μείωση των συγκεντρώσεων τεριφλουνομίδης στο πλάσμα και με τη χολεστυραμίνη να επιδεικνύει ταχύτερη δράση από τον άνθρακα. Μετά τη διακοπή της τεριφλουνομίδης και τη χορήγηση χολεστυραμίνης 8 g τρεις φορές την ημέρα, η συγκέντρωση τεριφλουνομίδης στο πλάσμα μειώθηκε κατά 52% στο τέλος της ημέρας 1, κατά 91% στο τέλος της ημέρας 3, κατά 99,2% στο τέλος της ημέρας 7 και κατά 99,9% με την ολοκλήρωση της ημέρας 11. Η επιλογή μεταξύ των 3 διαδικασιών αποβολής εξαρτάται από την ανοχή του ασθενούς. Εάν η χορήγηση χολεστυραμίνης 8 g, τρεις φορές ημερησίως, δεν είναι καλώς ανεκτή, μπορεί να χορηγηθεί δόση χολεστυραμίνης 4 g τρεις φορές την ημέρα. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενεργοποιημένος άνθρακας (οι 11 ημέρες δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι διαδοχικές, εκτός εάν επιβάλλεται η ταχεία μείωση των συγκεντρώσεων τεριφλουνομίδης στο πλάσμα).

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η συστηματική έκθεση αυξάνεται αναλογικά με τη δόση μετά την από του στόματος χορήγηση τεριφλουνομίδης 7 έως 14 mg.

Χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών

Φύλο και ηλικιωμένοι Ορισμένες πηγές ενδογενούς μεταβλητότητας αναγνωρίστηκαν σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με ΠΣ βάσει της ανάλυσης PopPK: ηλικία, σωματικό βάρος, φύλο, φυλή και επίπεδα λευκωματίνης και χολερυθρίνης. Εντούτοις, η επίδραση αυτών των παραγόντων παραμένει περιορισμένη (≤31%).

Ηπατική δυσλειτουργία Η ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική της τεριφλουνομίδης. Συνεπώς, δεν προβλέπεται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Ωστόσο, η τεριφλουνομίδη αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία και Αντενδείξεις).

Νεφρική δυσλειτουργία Η σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική της τεριφλουνομίδης. Συνεπώς, δεν προβλέπεται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.

Παιδιατρικός πληθυσμός Σε παιδιατρικούς ασθενείς με σωματικό βάρος >40 kg που έλαβαν αγωγή με δόση 14 mg άπαξ ημερησίως, οι εκθέσεις σε σταθερή κατάσταση ήταν στο εύρος που παρατηρείται σε ενήλικες ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με το ίδιο δοσολογικό σχήμα. Σε παιδιατρικούς ασθενείς με σωματικό βάρος ≤40 kg, η αγωγή με δόση 7 mg άπαξ ημερησίως (βάσει περιορισμένων κλινικών δεδομένων και προσομοιώσεων) οδήγησε σε εκθέσεις σταθερής κατάστασης στο εύρος που παρατηρείται σε ενήλικες ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με 14 mg άπαξ ημερησίως. Οι παρατηρούμενες κατώτατες συγκεντρώσεις σε σταθερή κατάσταση ποίκιλαν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των ατόμων, όπως έχει παρατηρηθεί σε ενήλικες ασθενείς με ΠΣ.

Μηχανισμός δράσης

Μηχανισμός Δράσης Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της τεριφλουνομίδης στη σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) δεν είναι γνωστός. Είναι γνωστό ότι η τεριφλουνομίδη αναστέλλει τη σύνθεση πυριμιδίνης αναστέλλοντας το μιτοχονδριακό ένζυμο διυδροοροτική αφυδρογονάση…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Ο διάμεσος χρόνος έως την επίτευξη μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα κυμαίνεται από 1 έως 4 ώρες μετά τη δόση, έπειτα από επαναλαμβανόμενη από του στόματος χορήγηση τεριφλουνομίδης, με υψηλή βιοδιαθεσιμότητα (περίπου 100%). Η τροφή δεν έχει…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η τεριφλουνομίδη υφίσταται κυρίως υδρόλυση σε μικρότερους μεταβολίτες. Άλλες δευτερεύουσες μεταβολικές οδοί περιλαμβάνουν οξείδωση, Ν-ακετυλίωση και συζεύξεις με θειικά άλατα. Η τεριφλουνομίδη δεν μεταβολίζεται από CYP450 ή μονοαμινοξειδάση…

Απέκκριση

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Μετά από από του στόματος χορήγηση της τεριφλουνομίδης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται, κατά μέσο όρο, σε 1-4 ώρες. Η τεριφλουνομίδη απεκκρίνεται αμετάβλητη και κυρίως μέσω της χολής. Συγκεκριμένα, το…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

Αρτηριακή πίεση · Πριν την έναρξη της αγωγής
Αμινοτρανσφεράση αλανίνης (ALT/SGPT) · Πριν την έναρξη της αγωγής
Γενική αίματος (CBC) με διαφορικό · Πριν την έναρξη της αγωγής
Αιμοπετάλια · Πριν την έναρξη της αγωγής

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αμινοτρανσφεράση αλανίνης (ALT)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Εβδομαδιαία	Αύξηση ALT (SGPT) 2-3 φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο
Ηπατικά ένζυμα (AST/ALT)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Τουλάχιστον κάθε τέσσερις εβδομάδες κατά τους πρώτους 6 μήνες της θεραπείας και μετέπειτα σε τακτική βάση	Κατά τη διάρκεια της αγωγής
Ηπατικά ένζυμα (AST/ALT)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Κάθε δύο εβδομάδες κατά τους πρώτους 6 μήνες της αγωγής και τουλάχιστον κάθε 8 εβδομάδες στη συνέχεια για τουλάχιστον 2 χρόνια	Προϋπάρχουσες ηπατικές παθήσεις, συγχορήγηση ηπατοτοξικών φαρμάκων ή συμπτώματα ηπατικής βλάβης
Γενική αίματος	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	Με βάση τα κλινικά σημεία και τα συμπτώματα (π.χ. λοιμώξεις)	Κατά τη διάρκεια της αγωγής

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	Περιοδικά	Κατά τη διάρκεια της αγωγής

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η τεριφλουνομίδη είναι ένας ανοσοτροποποιητικός παράγοντας που μειώνει τον αριθμό των ενεργοποιημένων λεμφοκυττάρων του ΚΝΣ, γεγονός που οδηγεί σε αντιφλεγμονώδη και αντι-προοωθητική δράση.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της τεριφλουνομίδης στη σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) δεν είναι γνωστός. Είναι γνωστό ότι η τεριφλουνομίδη αναστέλλει τη σύνθεση πυριμιδίνης αναστέλλοντας το μιτοχονδριακό ένζυμο διυδροοροτική αφυδρογονάση (dihydroorotate dehydrogenase), και αυτό μπορεί να εμπλέκεται στην ανοσοτροποποιητική της δράση στη ΣΚΠ.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Μετά από από του στόματος χορήγηση της τεριφλουνομίδης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται, κατά μέσο όρο, σε 1-4 ώρες.

Η τεριφλουνομίδη απεκκρίνεται αμετάβλητη και κυρίως μέσω της χολής. Συγκεκριμένα, το 37,5% απεκκρίνεται στα κόπρανα και το 22,6% στα ούρα.

Μετά από μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση, ο όγκος κατανομής είναι 11 L.

Μετά από μία εφάπαξ IV δόση, η τεριφλουνομίδη έχει συνολική κάθαρση σώματος 30,5 mL/h.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η τεριφλουνομίδη συνδέεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (>99%).

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η τεριφλουνομίδη υφίσταται κυρίως υδρόλυση σε μικρότερους μεταβολίτες. Άλλες δευτερεύουσες μεταβολικές οδοί περιλαμβάνουν οξείδωση, Ν-ακετυλίωση και συζεύξεις με θειικά άλατα. Η τεριφλουνομίδη δεν μεταβολίζεται από CYP450 ή μονοαμινοξειδάση της φλαβίνης.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο διάμεσος χρόνος ημίσειας ζωής είναι 18 έως 19 ημέρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα: Εκτός από τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις, έχουν αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις. Δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση των προσταγλανδινών μέσω αναστολής της κυκλοοξυγενάσης, η οποία μετατρέπει το αραχιδονικό οξύ σε κυκλικά ενδοϋπεροξείδια, πρόδρομες ουσίες των προσταγλανδινών. Η αναστολή της σύνθεσης προσταγλανδινών εξηγεί τις αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις τους. Άλλοι μηχανισμοί μπορεί να συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις τους.
Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες: Παράγοντες που καταστέλλουν την ανοσολογική λειτουργία μέσω διαφόρων μηχανισμών δράσης. Τα κλασικά κυτταροτοξικά ανοσοκατασταλτικά δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση DNA. Άλλα μπορεί να δρουν μέσω ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων ή μέσω αναστολής της ενεργοποίησης των βοηθητικών κυττάρων (HELPER CELLS). Ενώ η ανοσοκαταστολή γινόταν στο παρελθόν κυρίως για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων, αναδύονται νέες εφαρμογές που αφορούν τη διαμεσολάβηση των επιδράσεων των ιντερλευκινών (INTERLEUKINS) και άλλων κυτταροκινών (CYTOKINES).

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογικής Δράσης

CAS Number: 163451-81-8
Κύριο Όνομα: TERIFLUNOMIDE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC]: Αναστολέας Σύνθεσης Πυριμιδίνης (Pyrimidine Synthesis Inhibitor)
Μηχανισμοί Δράσης [MoA]: Αναστολείς Διυδροοροτικής Αφυδρογονάσης (Dihydroorotate Dehydrogenase Inhibitors)

Η τεριφλουνομίδη είναι ένας Αναστολέας Σύνθεσης Πυριμιδίνης. Ο μηχανισμός δράσης της τεριφλουνομίδης είναι ως Αναστολέας Διυδροοροτικής Αφυδρογονάσης.

Κύριο Όνομα: TERIFLUNOMIDE
Κατηγορίες: Αναστολέας Σύνθεσης Πυριμιδίνης [EPC]; Αναστολείς Διυδροοροτικής Αφυδρογονάσης [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

18-19 ημέρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

>99%

PubChem

Απέκκριση

Κόπρανα/Νεφρά

PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 95 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Πολλαπλή Σκλήρυνση Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας / ΕΛΛΑΝΑ 2025 Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / EULAR Ελκώδης Κολίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 Ελκώδης Κολίτιδα — Διαδραστικό Εργαλείο Εργαλείο Ψωριασικής Αρθρίτιδας Πρωτόκολλο 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Πολλαπλή Σκλήρυνση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ RRMS-1 L04AA31

RRMS Βήμα 1 — EDSS < 3.0, < 2 υποτροπές το τελευταίο έτος
- Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα ΠΣ χωρίς δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες (G35 ή G35.1)
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Συνεχής
ΒΗΜΑ ΠΑΙΔ L04AA31

Παιδιατρική Πολλαπλή Σκλήρυνση
- ΠΣ σε ανηλίκους — συνήθως υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μορφή
Δοσολογία: Ένδειξη EMA · Συνεχής

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

54684141

Μοριακός τύπος

C12H9F3N2O2

Μοριακό βάρος

270.21

IUPAC

(Z)-2-cyano-3-hydroxy-N-[4-(trifluoromethyl)phenyl]but-2-enamide

InChIKey

UTNUDOFZCWSZMS-YFHOEESVSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα: Εκτός από τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις, έχουν αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις. Δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση των προσταγλανδινών μέσω αναστολής της κυκλοοξυγενάσης, η οποία μετατρέπει το αραχιδονικό οξύ σε κυκλικά ενδοϋπεροξείδια, πρόδρομες ουσίες των προσταγλανδινών. Η αναστολή της σύνθεσης προσταγλανδινών εξηγεί τις αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις τους. Άλλοι μηχανισμοί μπορεί να συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις τους.
Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες: Παράγοντες που καταστέλλουν την ανοσολογική λειτουργία μέσω διαφόρων μηχανισμών δράσης. Τα κλασικά κυτταροτοξικά ανοσοκατασταλτικά δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση DNA. Άλλα μπορεί να δρουν μέσω ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων ή μέσω αναστολής της ενεργοποίησης των βοηθητικών κυττάρων (HELPER CELLS). Ενώ η ανοσοκαταστολή γινόταν στο παρελθόν κυρίως για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων, αναδύονται νέες εφαρμογές που αφορούν τη διαμεσολάβηση των επιδράσεων των ιντερλευκινών (INTERLEUKINS) και άλλων κυτταροκινών (CYTOKINES).