RIFAMPICIN + ISONIAZID(ριφαμπικιν ανδ ισονιαζιδ)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: Ριφαμπικίνη: 2,5 ώρες (300 mg), 3-4 ώρες (600 mg), ~5 ώρες (900 mg) εφάπαξ δόση. 1-2 ώρες (600 mg) μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις. Ισονιαζίδη: 0,6-1,8 ώρες (ταχείς ακετυλιωτές), 1,8-6,7 ώρες (βραδείς ακετυλιωτές).
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Θεραπεία ενεργού φυματίωσης
από ευαίσθητα στην ΙΝΗ και RMP μυκοβακτηρίδια
- A15 Φυματίωση των πνευμόνων, βακτηριολογικά και ιστολογικά επιβεβαιωμένη
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος RIFINAH
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: Με άδειο στομάχι, τουλάχιστον 1/2 ώρα πριν από γεύμα
- Δόση έναρξης: 600 mg rifampicin + 300 mg INH εφάπαξ ημερησίως
-
ΕνήλικεςΔόση600 mg rifampicin + 300 mg INHΕφάπαξ ημερησίως για συνεχή θεραπεία σε σωματικό βάρος ≥50 kg. 2 ή 3 φορές την εβδομάδα για διακεκομμένη θεραπεία σε όλα τα σωματικά βάρη. Για διακεκομμένη θεραπεία, επιπρόσθετη INH 150 mg για κάθε 10 kg σωματικού βάρους πάνω από 20 kg.
-
ΠαιδιάΔεν ενδείκνυται το Rifampicin And Isoniazid για παιδιατρική χρήση λόγω αναλογίας δραστικών ουσιών.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Γνωστή ή πιθανή υπερευαισθησία στις ριφαμυκίνες και/ή στην ΙΝΗ και/ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχαΠληθυσμόςπεριλαμβανομένου ιστορικού φαρμακευτικής ηπατίτιδας
-
Οξείες ή βαριές ηπατοπάθειεςΠληθυσμόςανεξαρτήτως αιτιολογίας
-
Ιστορικό ηπατοτοξικότητας από προηγούμενη χορήγηση INH και ριφαμπικίνης
-
Περιφερική νευρίτιδα
-
Συγχορήγηση με τον συνδυασμό σακουϊναβίρης/ριτοναβίρηςΠληθυσμός(βλ. Αλληλεπιδράσεις)
-
Συγχορήγηση με βορικοναζόληΠληθυσμός(βλ. Αλληλεπιδράσεις)
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΤο Rifampicin And Isoniazid είναι συνδυασμός δύο φαρμάκων όπου το καθένα από αυτά συνδέεται με ηπατική δυσλειτουργία.
-
Διακοπτόμενη θεραπεία / Επανάληψη θεραπείαςΕάν η θεραπεία διακοπεί για λίγο και στη συνέχεια επαναληφθεί ή εάν η αγωγή δε λαμβάνεται τακτικά, δυνητικά σοβερές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να παρουσιαστούν. Η προσωρινή διακοπή της θεραπείας και η μη συμμόρφωση πρέπει ν’ αποφευχθούν. Εάν είναι αναπόφευκτη η προσωρινή διακοπή, πρέπει να χορηγούνται χωριστά τα δύο συστατικά (ριφαμπικίνη και INH) κατά την επανάληψη της θεραπείας. Η ριφαμπικίνη πρέπει να χορηγείται αρχικά σε χαμηλή και κατόπιν αυξανόμενη δοσολογία (75-150 mg την πρώτη ημέρα, επιτυγχάνοντας την επιθυμητή δόση εντός 3-4 ημερών). Η νεφρική λειτουργία του ασθενή πρέπει να ελέγχεται στενά. Τα κορτικοστεροειδή μπορεί ν’ αποδειχθούν χρήσιμα για τη μετρίαση πιθανών ανοσοπαθολογικών αντιδράσεων. Η INH πρέπει να χορηγηθεί στη συνηθισμένη δοσολογία της από την πρώτη ημέρα και μετά.
-
Σοβαρές, οξείες αντιδράσεις υπερευαισθησίαςΕάν εμφανιστούν θρομβοκυτοπενία, πορφύρα, αιμολυτική αναιμία, δύσπνοια και κρίσεις όμοιες με του άσθματος, shock ή νεφρική ανεπάρκεια, πρέπει να διακοπεί το φάρμακο αμέσως. Οι ασθενείς που αναπτύσσουν παρόμοιες επιπλοκές δεν πρέπει να ξαναϋποβληθούν ποτέ σε θεραπεία με ριφαμπικίνη.
-
Άλλα σημεία υπερευαισθησίαςΕάν εμφανιστούν φαρμακευτικός πυρετός ή δερματικές αντιδράσεις, πρέπει να διακοπεί επίσης το φάρμακο. Δεν πρέπει να συνεχίζεται η θεραπεία με ριφαμπικίνη. Αντί αυτής ένας άλλος αντιφυματικός παράγοντας πρέπει να χορηγηθεί.
-
ΥπερχολερυθριναιμίαΣε μερικές περιπτώσεις κατά τις πρώτες ημέρες της αγωγής μπορεί να παρουσιαστεί υπερχολερυθριναιμία λόγω ανταγωνισμού της ριφαμπικίνης με τη χολερυθρίνη. Μια μεμονωμένη μέτρηση με μέτρια αύξηση των επιπέδων χολερυθρίνης ή/και των τρανσαμινασών δεν αποτελεί ένδειξη διακοπής της αγωγής. Η απόφαση θα πρέπει να ληφθεί μετά από επανάληψη των δοκιμασιών, παρακολουθώντας την πορεία των τιμών και λαμβάνοντας υπόψη τις τιμές αυτές σε συνδυασμό με την κλινική κατάσταση του ασθενούς.
-
INH σε αγωγή συνδυασμούΠληθυσμόςΌπου η INH θεωρείται απαραίτητη για αγωγή συνδυασμού και κατά συνέπεια δε διακόπτεταιΗ θεραπεία με αυτήν πρέπει να επαναληφθεί με χαμηλές δόσεις και κάτω από αυστηρή παρακολούθηση.
-
Ηπατοπάθειες, υποσιτισμός, αλκοολισμόςΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια ηπατοπάθεια, χρόνιοι αλκοολικοί, υποσιτιζόμενοι ασθενείς και ηλικιωμένοι ασθενείςΠρέπει να ζυγίζονται τα οφέλη έναντι των πιθανών κινδύνων. Εάν η αγωγή θεωρείται απαραίτητη, η δοσολογία και των δύο συστατικών πρέπει να μειωθεί αντίστοιχα. Η επίτευξη της σωστής προσαρμογής της δοσολογίας είναι δυνατή μόνο με τη χωριστή χορήγηση ριφαμπικίνης και ΙΝΗ. Επιβάλλεται τακτική παρακολούθηση για τον κίνδυνο εμφάνισης ηπατίτιδας. Εμφάνιση κλινικών σημείων ηπατίτιδας (ανορεξία, κόπωση, ναυτία, έμετοι κ.λπ.) ή αύξηση των τρανσαμινασών πάνω από το 4 - 5πλάσιο του φυσιολογικού απαιτεί διακοπή της θεραπείας.
-
ΠορφυρίαΠληθυσμόςΑσθενείς με πορφυρίαΗ ριφαμπικίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή γιατί η δραστηριοποίηση της συνθετάσης του δέλτα-aminolaevulinic acid μπορεί να οδηγήσει σε οξεία εκδήλωση πορφυρίας.
-
ΕπιληψίαΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψίαΠρέπει να τίθενται κάτω από ειδική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της θεραπείας (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
ΝευροπάθειαΗ πυριδοξίνη (βιταμίνη Β6) μπορεί να είναι χρήσιμη για το μετριασμό οποιασδήποτε νευροπάθειας, που οφείλεται στην ΙΝΗ.
-
ΟινόπνευμαΟι ασθενείς πρέπει ν’ απέχουν από το οινόπνευμα, ενώ είναι κάτω από θεραπεία (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
ΑντισύλληψηΓια να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο κύησης κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει να εφαρμοστούν επιπρόσθετα μη ορμονικά μέσα αντισύλληψης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φάρμακα που μεταβολίζονται από κυτόχρωμα P-450προσοχήΜεταβολισμός τους επηρεάζεται από ανταγωνιστική δράση ριφαμπικίνης (επαγωγή) και ισονιαζίδης (αναστολή)ΣύστασηΠιθανή τροποποίηση δοσολογίας των συγχορηγούμενων φαρμάκων
-
Αντιεπιληπτικά (π.χ. φαινυτοΐνη), αντιαρρυθμικά (π.χ. δισοπυραμίδη, μεξιλετίνη, κινιδίνη, προπαφαινόνη, τοκαϊνίδη), αντιοιστρογόνα (π.χ. ταμοξιφαίνη, τορεμιφαίνη), αντιψυχωσικά (π.χ. αλοπεριδόλη), από του στόματος χορηγούμενα αντιπηκτικά (π.χ. βαρφαρίνη), αντιμυκητιασικά (π.χ. φλουκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη), αντιρετροϊκά φάρμακα (π.χ. ζιδοβουδίνη, σακουϊναβίρη, ινδιναβίρη, εφαβιρένζη), βαρβιτουρικά, βήτα αναστολείς, βενζοδιαζεπίνες (π.χ. διαζεπάμη), φάρμακα σχετιζόμενα με τη βενζοδιαζεπίνη (π.χ. ζοπικλόνη, ζολπιδέμη), αναστολείς των διαύλων του ασβεστίου (π.χ. διλτιαζέμη, νιφεδιπίνη, βεραπαμίλη), χλωραμφαινικόλη, κλαριθρομυκίνη, κορτικοστεροειδή, σκευάσματα καρδιακών γλυκοσιδών, κλοφιβράτη, συστηματικά ορμονικά αντισυλληπτικά, δαψόνη, δοξυκυκλίνη, οιστρογόνα, φθοριοκινολόνες, γεστρινόνη, από του στόματος χορηγούμενα υπογλυκαιμικά σκευάσματα (σουλφονυλουρίες), ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες (π.χ. κυκλοσπορίνη, τακρόλιμος), ιρινοτεκάνη, λεβοθυροξίνη, λοσαρτάνη, ναρκωτικά αναλγητικά, μεθαδόνη, πραζικουαντέλη, προγεστόνη, κινίνη, ριλουζόλη, εκλεκτικοί ανταγωνιστές των 5-ΗΤ υποδοχέων (π.χ. ονδανσετρόνη), στατίνες που μεταβολίζονται από το CYP 3A4, τελιθρομυκίνη, θεοφυλλίνη, θειαζολιδινεδιόνες (π.χ. ροσιγλιταζόνη), τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (π.χ. αμιτριπτυλίνη, νορτριπτυλίνη)προσοχήΗ ριφαμπικίνη επάγει το μεταβολισμό τους, μειώνοντας την αποτελεσματικότητά τουςΣύστασηΑπαραίτητη προσαρμογή της δοσολογίας των συγχορηγούμενων φαρμάκων
-
Συστηματικά ορμονικά αντισυλληπτικάπροσοχήΗ ριφαμπικίνη μειώνει την αποτελεσματικότητά τουςΣύστασηΝα χρησιμοποιούνται μη ορμονικές μέθοδοι αντισύλληψης
-
αντένδειξηΑυξημένη πιθανότητα ηπατοτοξικότηταςΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση
-
αντένδειξηΑλληλεπίδρασηΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση
-
προσοχήΜειωμένα επίπεδα ατοβακόνης και αυξημένες συγκεντρώσεις ριφαμπικίνης
-
προσοχήΜειωμένα επίπεδα και των δύο ουσιών στον ορό
-
προσοχήΕλαττωμένα επίπεδα εναλαπριλάτης (ενεργός μεταβολίτης)ΣύστασηΑπαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας εφόσον είναι δυνατό από την κλινική κατάσταση
-
ΑντιόξιναπροσοχήΜείωση απορρόφησης ριφαμπικίνηςΣύστασηΟι ημερήσιες δόσεις ριφαμπικίνης να χορηγούνται τουλάχιστον 1 ώρα πριν από τα αντιόξινα
-
ΑλοθάνιοαντένδειξηΑυξημένη πιθανότητα ηπατοτοξικότηταςΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση
-
Ισονιαζίδη (με ριφαμπικίνη)προσοχήΑυξημένη πιθανότητα ηπατοτοξικότηταςΣύστασηΟι ασθενείς να παρακολουθούνται στενά για ηπατοτοξικότητα
-
Μικροβιολογικές δοκιμασίες μέτρησης φυλλικού οξέος ορού και βιταμίνης Β12παρακολούθησηΑναστολή δοκιμασιών από τη ριφαμπικίνηΣύστασηΝα ληφθούν υπόψη εναλλακτικές μέθοδοι δοκιμασιών
-
Σκιαγραφικά μέσα για απεικόνιση χοληδόχου κύστηςπροσοχήΗ ριφαμπικίνη μπορεί να επηρεάσει την απέκκρισηΣύστασηΟι εξετάσεις να διεξάγονται πριν από την πρωινή δόση της ριφαμπικίνης
-
Εξέταση ούρων για οπιούχα (μέθοδος KIMS)παρακολούθησηΨευδώς θετική δοκιμασία για οπιούχα λόγω διασταυρούμενης αντίδρασης με ριφαμπικίνηΣύστασηΔοκιμασίες επιβεβαίωσης (π.χ. αεριοχρωματογραφία/φασματοφωτομετρία μάζας) θα διαχωρίσουν τη ριφαμπικίνη από τα οπιούχα
-
προσοχήΗ ισονιαζίδη αναστέλλει το μεταβολισμό της
-
προσοχήΗ ισονιαζίδη αναστέλλει το μεταβολισμό της
-
Παρα-αμινοσαλικυλικό οξύ (PAS)προσοχήΜπορεί να αυξήσει τα επίπεδα πλάσματος και την ημιπερίοδο αποβολής της ισονιαζίδης
-
Τροφές που περιέχουν τυραμίνη (τυρί, ερυθρός οίνος)προσοχήΥπερβολική ανταπόκριση (π.χ. κεφαλαλγία, εφίδρωση, παλμοί, ερυθρίαση, υπόταση) λόγω ανασταλτικής επίδρασης ισονιαζίδης στη μονοαμινο-οξειδάσηΣύστασηΝα αποφεύγονται
-
Τροφές που περιέχουν ισταμίνη (σκαθάρι, τόνος, άλλα τροπικά ψάρια)προσοχήΥπερβολική ανταπόκριση (π.χ. κεφαλαλγία, εφίδρωση, παλμοί, ερυθρίαση, υπόταση) λόγω ανασταλτικής επίδρασης ισονιαζίδης στη διαμινο-οξειδάσηΣύστασηΝα αποφεύγονται
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ερυθρός χρωματισμός υγρών σώματος (ούρα, πτύελα, δάκρυα, κόπρανα, σίελος, ιδρώτας)
- Σύνδρομο όμοιο με της γρίππης (σύνδρομο γρίπης)
- Πυρετός
- Κόπωση
- Οίδημα
- Μόνιμος χρωματισμός μαλακών φακών επαφής
- Εξιδρωματική επιπεφυκίτιδα
- Βλάβη του οπτικού νεύρου με ατροφία
- Ερυθρότητα ματιών
- Διαταραχές όρασης
- Έξαψη
- Αγγειίτιδα
- Καταπληξία
- Κνησμός με ή χωρίς δερματικό εξάνθημα
- Βαριάς μορφής αντιδράσεις υπερευαισθησίας του δέρματος
- Πολύμορφο ερύθημα (συμπεριλαμβανομένου συνδρόμου Stevens-Johnson)
- Γενικευμένες αντιδράσεις υπερευαισθησίας (όπως αποφολιδωτική δερματίτιδα, σύνδρομο Lyell)
- Πεμφιγοειδείς αντιδράσεις
- Κνίδωση
- Εξάνθημα
- Ακμή
- Αποφολιδωτική δερματίτιδα
- Πέμφιγα
- Δερματικό εξάνθημα
- Εγκεφαλική αιμορραγία και θάνατος (σε συνέχιση/επανάληψη αγωγής μετά από πορφύρα)
- Μείωση της πίεσης του αίματος
- Ανορεξία
- Υπεργλυκαιμία
- Μεταβολική οξέωση
- Ναυτία
- Μετεωρισμός
- Έμετος
- Διάρροια
- Διαβρωτική γαστρίτιδα
- Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα
- Παγκρεατίτιδα
- Ξηροστομία
- Κοιλιακοί πόνοι
- Επιγαστρική ενόχληση
- Καύσος στο στομάχι
- Αύξηση ηπατικών ενζύμων (ασυμπτωματική)
- Εμφάνιση πορφυρίας
- Ελαφρά παροδική αύξηση τρανσαμινασών
- Διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας (παροδικές)
- Ηπατοτοξικότητα (σε άτομα >35 ετών)
- Ηπατίτιδα
- Ίκτερος
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- Θόλωση διάνοιας
- Ζάλη
- Αταξία
- Σπασμοί
- Διαταραχές μνήμης
- Πνευματική σύγχυση
- Περιφερική νευροπάθεια (παραισθησίες άκρων, μυϊκή αδυναμία, απώλεια αντανακλαστικών των τενόντων)
- Τοξική εγκεφαλοπάθεια
- Μυϊκή αδυναμία
- Μυοπάθεια
- Οστικός πόνος
- Ψυχώσεις
- Σύνδρομο ρευματοειδούς αρθρίτιδας (θετική αντίδραση RA TEST)
- Λευκοπενία
- Ηωσινοφιλία
- Θρομβοκυτοπενία
- Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Αιμολυτική αναιμία
- Σιδηροβλαστική αναιμία
- Απλαστική αναιμία
- Λεμφαδενοπάθεια
- Θρομβοκυτοπενική πορφύρα
- Υποπλαστική αναιμία
- Διαταραχές στον εμμηνορρυσιακό κύκλο
- Γυναικομαστία
- Επαγωγή κρίσης σε ασθενείς με νόσο του Addison
- Δύσπνοια
- Κρίσεις όμοιες με του άσθματος
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια (λόγω οξείας σωληναριακής νέκρωσης ή οξείας διάμεσης νεφρίτιδας)
- Πρωτεϊνουρία ελαφρών αλύσεων
- Διαταραχές ούρησης
- Αναφυλαξία
- Πυρετός (αλλεργικός)
- Σημεία και συμπτώματα ερυθηματώδους λύκου (θετική αντίδραση κυττάρων λύκου και ANA)
- Ένδεια πυριδοξίνης
- Πελλάγρα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΑύξηση ηπατικών ενζύμων (ασυμπτωματική)Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων
-
ΣυχνέςΔιαταραχές της ηπατικής λειτουργίας (παροδικές)Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων
-
ΣυχνέςΕλαφρά παροδική αύξηση τρανσαμινασώνΔιαταραχές ήπατος και χοληφόρων
-
ΣυχνέςΕρυθρός χρωματισμός υγρών σώματος (ούρα, πτύελα, δάκρυα, κόπρανα, σίελος, ιδρώτας)Γενικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΗπατοτοξικότητα (σε άτομα >35 ετών)Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων
-
ΣυχνέςΜόνιμος χρωματισμός μαλακών φακών επαφήςΔιαταραχές οφθαλμών
-
ΣυχνέςΠεριφερική νευροπάθεια (παραισθησίες άκρων, μυϊκή αδυναμία, απώλεια αντανακλαστικών των τενόντων)Διαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΊκτεροςΉπαρ
-
ΣπάνιεςΑγγειίτιδαΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΑναφυλαξίαΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΑταξίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΒλάβη του οπτικού νεύρου με ατροφίαΔιαταραχές οφθαλμών
-
ΣπάνιεςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΔιάχυτη ενδαγγειακή πήξηΑίμα
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές ούρησηςΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές στον εμμηνορρυσιακό κύκλοΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣπάνιεςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΕπαγωγή κρίσης σε ασθενείς με νόσο του AddisonΕνδοκρινικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΚαταπληξίαΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΚαύσος στο στομάχιΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΚρίσεις όμοιες με του άσθματοςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
ΣπάνιεςΜείωση της πίεσης του αίματοςΑγγειακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΟξεία νεφρική ανεπάρκεια (λόγω οξείας σωληναριακής νέκρωσης ή οξείας διάμεσης νεφρίτιδας)Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
ΣπάνιεςΠνευματική σύγχυσηΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΠολύμορφο ερύθημα (συμπεριλαμβανομένου συνδρόμου Stevens-Johnson)Διαταραχές δέρματος και υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΣημεία και συμπτώματα ερυθηματώδους λύκου (θετική αντίδραση κυττάρων λύκου και ANA)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΣπασμοίΝευρικό
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο ρευματοειδούς αρθρίτιδας (θετική αντίδραση RA TEST)Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣπάνιεςΨυχώσειςΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΑκοκκιοκυτταραιμίαΑίμα
-
Μεμονωμένα περιστατικάΈνδεια πυριδοξίνηςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της διατροφής
-
ΠεριστασιακέςΈξαψηΑγγειακές
-
Μεμονωμένα περιστατικάΑιμολυτική αναιμίαΑίμα
-
Μεμονωμένα περιστατικάΑκμήΔέρμα
-
ΠεριστασιακέςΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
Μεμονωμένα περιστατικάΑπλαστική αναιμίαΑίμα
-
ΠεριστασιακέςΒαριάς μορφής αντιδράσεις υπερευαισθησίας του δέρματοςΔιαταραχές δέρματος και υποδόριου ιστού
-
Μεμονωμένα περιστατικάΓενικευμένες αντιδράσεις υπερευαισθησίας (όπως αποφολιδωτική δερματίτιδα, σύνδρομο Lyell)Διαταραχές δέρματος και υποδόριου ιστού
-
Μεμονωμένα περιστατικάΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
-
ΠεριστασιακέςΔερματικό εξάνθημαΔέρμα
-
Μεμονωμένα περιστατικάΔιαβρωτική γαστρίτιδαΓαστρεντερικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΔιαταραχές όρασηςΟφθαλμικές
-
Μεμονωμένα περιστατικάΕγκεφαλική αιμορραγία και θάνατος (σε συνέχιση/επανάληψη αγωγής μετά από πορφύρα)Αγγειακές διαταραχές
-
Μεμονωμένα περιστατικάΕμφάνιση πορφυρίαςΔιαταραχές ήπατος και χοληφόρων
-
Μεμονωμένα περιστατικάΕξιδρωματική επιπεφυκίτιδαΔιαταραχές οφθαλμών
-
ΠεριστασιακέςΕπιγαστρική ενόχλησηΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
ΠεριστασιακέςΕρυθρότητα ματιώνΟφθαλμικές
-
ΠεριστασιακέςΖάληΝευρικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΗωσινοφιλίαΑίμα
-
Μεμονωμένα περιστατικάΘρομβοκυτοπενίαΑίμα
-
Μεμονωμένα περιστατικάΘρομβοκυτοπενική πορφύραΔιαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος
-
ΠεριστασιακέςΘόλωση διάνοιαςΝευρικό
-
ΠεριστασιακέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΠεριστασιακέςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΠεριστασιακέςΚνησμός με ή χωρίς δερματικό εξάνθημαΔιαταραχές δέρματος και υποδόριου ιστού
-
ΠεριστασιακέςΚοιλιακοί πόνοιΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
ΠεριστασιακέςΚόπωσηΓενικές
-
ΠεριστασιακέςΛεμφαδενοπάθειαΑίμα
-
Μεμονωμένα περιστατικάΛευκοπενίαΑίμα
-
Μεμονωμένα περιστατικάΜεταβολική οξέωσηΜεταβολισμός
-
ΠεριστασιακέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΜυοπάθειαΜυοσκελετικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
ΠεριστασιακέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΟίδημαΓενικές
-
ΠεριστασιακέςΟστικός πόνοςΜυοσκελετικό
-
ΠεριστασιακέςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΠελλάγραΔιαταραχές του μεταβολισμού και της διατροφής
-
Μεμονωμένα περιστατικάΠεμφιγοειδείς αντιδράσειςΔιαταραχές δέρματος και υποδόριου ιστού
-
ΠεριστασιακέςΠρωτεϊνουρία ελαφρών αλύσεωνΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
ΠεριστασιακέςΠυρετόςΓενικές
-
ΠεριστασιακέςΠυρετός (αλλεργικός)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μεμονωμένα περιστατικάΣιδηροβλαστική αναιμίαΑίμα
-
ΠεριστασιακέςΣύνδρομο όμοιο με της γρίππης (σύνδρομο γρίπης)Γενικές διαταραχές
-
Μεμονωμένα περιστατικάΤοξική εγκεφαλοπάθειαΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΠεριστασιακέςΤρόμοςΝευρικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΥπεργλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
ΠεριστασιακέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Μεμονωμένα περιστατικάΥποπλαστική αναιμίαΔιαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος
-
Μεμονωμένα περιστατικάΨευδομεμβρανώδης κολίτιδαΓαστρεντερικό
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΔεν πρέπει να δίδεται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν το πιθανό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.Η ριφαμπικίνη απέβη τερατογόνος σε ποντικούς και αρουραίους σε δόσεις > 150 mg/kg, προκαλώντας δισχιδή ράχη και λυκόστομα. Σε κουνέλια δεν είχε τερατογόνο δράση. Στον άνθρωπο δεν παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση δυσπλασιών. Η χορήγηση ριφαμπικίνης τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία μετά τον τοκετό στη μητέρα και στο νεογέννητο, καθιστώντας αναγκαία τη θεραπεία με βιταμίνη Κ. Η ισονιαζίδη βρέθηκε να επιφέρει σχετικά μικρό κίνδυνο στον άνθρωπο. Συνιστάται η λήψη πυριδοξίνης από τη μητέρα λόγω πιθανών νευροτοξικών επιδράσεων.
-
ΓαλουχίαΘα πρέπει να χορηγείται στη μητέρα μόνο εάν το πιθανό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.Ριφαμπικίνη και ισονιαζίδη περνούν στο μητρικό γάλα. Τα βρέφη που θηλάζουν πρέπει να είναι κάτω από προσεκτική επιτήρηση λόγω πιθανών νευροτοξικών επιδράσεων της ισονιαζίδης. Συνιστάται προφυλακτική χορήγηση πυριδοξίνης στη μητέρα και στο βρέφος.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- καφέ-κόκκινος ή πορτοκαλής χρωματισμός του δέρματος, του σιέλου, των δακρύων, του ιδρώτα, των κοπράνων (σύνδρομο «ερυθρόδερμου»)
- ναυτία
- έμετος
- κοιλιακό άλγος
- κνησμός
- κεφαλαλγία
- αυξανόμενος λήθαργος
- διόγκωση του ήπατος
- ίκτερος
- αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων και/ή χολερυθρίνης
- οξύ πνευμονικό οίδημα
- θόλωση της συνείδησης
- σπασμοί
- οίδημα του προσώπου ή περικογχικό (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- υπόταση
- φλεβοκομβική ταχυκαρδία
- κοιλιακές αρρυθμίες
- αποπληξία
- καρδιακή ανακοπή
- ζάλη
- αταξία
- συμπτώματα πολυνευρίτιδας
- διαταραγμένη άρθρωση
- ασταθής όραση (swimming before the eyes)
- θολή όραση
- ψευδαισθήσεις
- τονικοκλονικές κρίσεις επιληπτικού τύπου
- καταστολή της αναπνοής
- καταστολή του Κ.Ν.Σ.
- κώμα
- βαριά μεταβολική οξέωση
- υπεργλυκαιμία
- ακετονουρία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Το φάρμακο είναι ένας σταθερός συνδυασμός για τη θεραπεία της φυματίωσης.
Ριφαμπικίνη
Η ριφαμπικίνη είναι ένα αντιβιοτικό, που in vivo έχει βακτηριοκτόνο δράση στα στελέχη του μυκοβακτηριδίου της φυματίωσης, που βρίσκονται, όχι μόνο στα εξωκυττάρια, αλλά και ενδοκυττάρια. Ιδιαίτερης κλινικής σημασίας στη θεραπεία της φυματίωσης είναι η ταχεία έναρξη της δράσης της. Η ριφαμπικίνη έχει μια υψηλή αποστειρωτική δράση.
Μηχανισμός δράσης: Η ριφαμπικίνη αναστέλλει την από το DNA εξαρτώμενη RNA πολυμεράση των ευαίσθητων βακτηριδιακών στελεχών, χωρίς να επηρεάζει το αντίστοιχο ανθρώπινο ένζυμο.
Ισονιαζίδη
Η ισονιαζίδη είναι ένας ειδικός αντιφυματικός παράγοντας, που ασκεί ισχυρή βακτηριοκτόνο δράση κυρίως στους γρήγορα αυξανόμενους πληθυσμούς του μυκοβακτηριδίου της φυματίωσης. Ο μηχανισμός δράσης της βασίζεται προφανώς κυρίως στην αναστολή της σύνθεσης του μυκολικού οξέος. Το μυκολικό οξύ είναι ένα σημαντικό συστατικό του κυτταρικού τοιχώματος του μυκοβακτηριδίου.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Η βιοδιαθεσιμότητα και των δύο δραστικών συστατικών, ριφαμπικίνης και ισονιαζίδης είναι συγκρίσιμη, όταν χορηγούνται σαν σταθερός συνδυασμός ή όταν χορηγούνται ξεχωριστά. Κανένα συστατικό δεν παρεμβαίνει στη φαρμακοκινητική του άλλου όταν χορηγούνται ξεχωριστά ή ταυτόχρονα.
Απορρόφηση
Μετά από χορήγηση από το στόμα του σταθερού συνδυασμού με άδειο στομάχι, οι δύο δραστικές ουσίες απορροφώνται καλά. Η ριφαμπικίνη, μετά από χορήγηση από το στόμα εφάπαξ δόσης 600 mg, φθάνει σε μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα 9,4 μg/ml, μετά από 2 - 3 ώρες. Η ισονιαζίδη, μετά από εφάπαξ δόση 300 mg, φθάνει σε μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα 6,1 μg/ml μετά από 0,5 - 2 ώρες. Όμως, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα ποικίλλουν μεταξύ ατόμων ανάλογα με τον ακετυλιωτικό φαινότυπο του ασθενούς. Η ταυτόχρονη λήψη τροφής μειώνει την απορρόφηση και των δύο δραστικών συστατικών.
Κατανομή
Ριφαμπικίνη: Ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι 1,6 l/kg σε ενήλικες και 1,1 l/kg σε παιδιά. Η δέσμευση με τις πρωτεΐνες του ορού ανέρχεται σε 84% - 91%. Ισονιαζίδη: Ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι 0,61 l/kg. Η ισονιαζίδη δε δεσμεύεται ικανοποιητικά με τις πρωτεΐνες του ορού. Η ριφαμπικίνη και η ισονιαζίδη εισχωρούν γρήγορα σε διάφορα σωματικά υγρά και ιστούς, περιλαμβανόμενου του οστικού ιστού (ριφαμπικίνη) και του εγκεφαλονωτιαίου υγρού σε θεραπευτικά δραστικές συγκεντρώσεις. Η ριφαμπικίνη διαπερνά τον εγκεφαλικό φραγμό σε περίπτωση που φλεγμαίνουν οι μήνιγγες μόνο, αλλά οι συγκεντρώσεις στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό μπορεί να παραμείνουν πάνω από τη μέση ανασταλτική συγκέντρωση (MIC) για το Μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης για μέχρι και δύο μήνες με συνεχή θεραπεία 600 mg/ημέρα από το στόμα. Η ριφαμπικίνη και η ισονιαζίδη διαπερνούν τον ανθρώπινο πλακούντα και εκκρίνονται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Η ισονιαζίδη επιτυγχάνει τα μέγιστα επίπεδα, αλλά ένα βρέφος που θηλάζει θα έπαιρνε όχι περισσότερο από το 20% και στην περίπτωση της ριφαμπικίνης λιγότερο από 1% της συνηθισμένης θεραπευτικής δόσης.
Βιομετατροπή
Ριφαμπικίνη: Η ριφαμπικίνη μεταβολίζεται στο ήπαρ. Ο κύριος μεταβολίτης είναι το 25-diacetylrifampicin, που είναι μικροβιολογικά δραστικό και όπως η ριφαμπικίνη υπόκειται σε εντεροηπατική κυκλοφορία. Η ριφαμπικίνη επάγει τον ίδιο το μεταβολισμό της. Ισονιαζίδη: Η ισονιαζίδη ακετυλιώνεται και υδρολύεται στο ήπαρ. Η ακετυλίωση είναι η σημαντικότερη μεταβολική οδός και είναι γενετικά καθορισμένη (ταχείς και βραδείς ακετυλιωτές).
Αποβολή/Απέκκριση
Ριφαμπικίνη: Η ημιπερίοδος αποβολής από το πλάσμα αυξάνει με αυξανόμενες δόσεις και ανέρχεται σε 2,5 ώρες, 3 - 4 ώρες και περίπου 5 ώρες μετά από εφάπαξ δόση 300 mg, 600 mg και 900 mg, αντίστοιχα. Μετά από μερικές ημέρες επαναλαμβανόμενης ημερήσιας χορήγησης, η βιοδιαθεσιμότητα της ριφαμπικίνης ελαττώνεται και η τιμή ημιπεριόδου ζωής μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις 600 mg πέφτει σε 1 - 2 ώρες. Λόγω της ενζυμοεπαγωγικής δράσης της στο ήπαρ, η ριφαμπικίνη επιταχύνει τον ίδιο της το μεταβολισμό, με αποτέλεσμα η συστηματική της κάθαρση, που ανέρχεται σε περίπου 6 l/ώρα μετά την πρώτη δόση, ν’ αυξηθεί σε περίπου 9 l/ώρα μετά από επαναλαμβανόμενη δοσολογία. Μολονότι ο όγκος του φαρμάκου αποβάλλεται μέσα από τη χολή, το 80% της ποσότητας που απεκκρίνεται αποδιδόμενο στο μεταβολίτη diacetylrifampicin, η ριφαμπικίνη εμφανίζεται επίσης στα ούρα. Σε δοσολογικό φάσμα 150 - 900 mg, το 4 - 18% της δόσης απεκκρίνεται σε συνάρτηση με τη δόση στα ούρα σε αναλλοίωτη μορφή.
Ισονιαζίδη: Η ημιπερίοδος αποβολής από το πλάσμα είναι 0,6 - 1,8 ώρες σε ταχείς ακετυλιωτές και 1,8 - 6,7 ώρες σε βραδείς ακετυλιωτές. Μέσα σε 24 ώρες το 75 - 95% της δόσης, που χορηγείται, απεκκρίνεται στα ούρα, κυρίως ως μεταβολίτες. Η N-acetylisoniazid αποβάλλεται στα ούρα μαζί με άλλους μεταβολίτες. Η ποσότητα, που εμφανίζεται στα ούρα σαν αμετάβλητη ισονιαζίδη, αντιστοιχεί στο 12% της δόσης σε ταχείς ακετυλιωτές και στο 27% σε βραδείς ακετυλιωτές.
Χαρακτηριστικά σε ασθενείς
Ριφαμπικίνη:
- Σε υπερήλικες ασθενείς οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα είναι όμοιες με εκείνες σε νέους ασθενείς.
- Σε έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, η ημιπερίοδος αποβολής παρατείνεται μόνο με δόσεις άνω των 600 mg την ημέρα. Με την προϋπόθεση ότι είναι φυσιολογική η λειτουργία απέκκρισης από το ήπαρ, η δοσολογία σε ασθενείς με έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας δε χρειάζεται να μειωθεί κάτω από 600 mg την ημέρα. Η ριφαμπικίνη αποβάλλεται με περιτοναϊκή διάλυση ή αιμοδιάλυση. Η προσαρμογή της δοσολογίας δεν είναι απαραίτητη κατά τη διάρκεια της διάλυσης.
- Σε ασθενείς με έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξάνονται και παρατείνεται η ημιπερίοδος αποβολής. Σε παρουσία σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας, η δοσολογία μπορεί να πρέπει ν’ αναπροσαρμοστεί κατάλληλα.
Ισονιαζίδη:
- Υπερήλικες ασθενείς: Σε ταχείς ακετυλιωτές, το γήρας δεν έχει σημαντική επίδραση στο ρυθμό αποβολής του φαρμάκου. Όμως, η κάθαρση και η ημιπερίοδος αποβολής ποικίλλουν σημαντικά στους υπερήλικες βραδείς ακετυλιωτές, έτσι ώστε να μπορεί να είναι αναγκαία η προσαρμογή της δόσης αντίστοιχα.
- Σε βραδείς ακετυλιωτές με σοβαρή έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, μπορεί να εμφανιστεί συσσώρευση της ισονιαζίδης. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, η συγκέντρωση ισονιαζίδης στον ορό πρέπει να ελέγχεται και, εάν είναι ανάγκη, να μειώνεται η δοσολογία.
- Σε παρουσία έκπτωσης της ηπατικής λειτουργίας παρατείνεται η ημιζωή αποβολής της ισονιαζίδης. Για να αποφευχθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες, μπορεί, κατά συνέπεια να είναι αναγκαία η προσαρμογή της δοσολογίας αντίστοιχα.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη
-
Αιματολογικός έλεγχος
· περιοδικά
πριν την έναρξη της θεραπείας και περιοδικά
-
Ηπατική λειτουργία (LFTs)
· περιοδικά
πριν την έναρξη της θεραπείας και περιοδικά
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | στενά | Κατά την επανάληψη της αγωγής με ριφαμπικίνη μετά από προσωρινή διακοπή |
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | τακτικά | Σε ασθενείς με χρόνια ηπατοπάθεια, χρόνιους αλκοολικούς, υποσιτιζόμενους και ηλικιωμένους |